پيغام سروش

ليلا قنبري

2. محبت

دل سراپرده محبت اوست

ديده آئينه‌دار طلعت اوست

بي خيالش مباد منظر چشم

زانكه اين گوشه جاي خلوت اوست

حافظ

سخن از دل بسيار شنيده‌ايم و از محبت و عشق. دل حرم خداوند است و جايگاه عشق به او.

چه بسيار پرسشها كه عقل از پاسخ به آنها فرو مي‌ماند و چه بسيار دشواريها كه هيبت عقل را مي‌شكند. دنيا با تكرار روز و شب چون گهواره‌اي انسان را به خواب مي‌خواند و سختيها و ناملايمات گرد اندوه بر روح و روان آدمي مي‌پاشد. اما آن هنگام كه شعله‌هاي ملكوتي عشق در دل زبانه مي‌كشد، گويا همه سؤالها و حيرتها را از ذهن مي‌زدايد و سايه‌هاي شبهه و ترديد را در پرتو نور خود به روشنايي بدل مي‌كند.

عشق به خداوند حركت را در وجودمان فزوني مي‌بخشد و ناملايمات و سختيها را، هر چند بزرگ، در نظرمان ناچيز مي‌نمايد. آري، در پرتو چنين عشقي است كه شكوفه‌هاي صبر در درونمان مي‌شكفد و زندگي رنگي و جلوه‌اي نو مي‌يابد. و خلاصه آنكه عشق به خداوند، قطره وجودمان را به درياي بي‌كران وجود خداوند مي‌پيوندد:

چو ذرّه گرچه حقيرم ببين به دولت‌عشق

كه در هواي رخت چون به مهر پيوستم

حافظ

بياييد كلام نوراني اهل بيت، عليهم‌السلام، را شفيع دلهامان كنيم؛ باشد كه به حريم محبتش اذن حضورمان دهند.

1. امام صادق، عليه‌السلام، مي‌فرمايند:

نور محبت خدا هرگاه بر درون بنده‌اي بتابد، او را از هر مشغله ديگري تهي گرداند. هر يادي جز خدا تاريكي است. دلداده خدا مخلصترين بنده خداست و راستگوترين مردمان و وفادارترين به عهد و پيمان.1

2. امام علي، عليه‌السلام، مي‌فرمايند:

اگر خدا را دوست داريد، پس محبت دنيا را از دلهايتان بيرون كنيد.2

3. امام صادق، عليه‌السلام، مي‌فرمايند:

خداوند به موسي، عليه‌السلام، وحي فرمود: دروغ مي‌گويد آن كس كه گمان برد مرا دوست دارد اما چون شب فرا رسد چشم از عبادت من فرو بندد. مگرنه اين است كه هر دلداده‌اي دوست دارد با دلدار خود خلوت كند؟! هان! اي پسر عمران چون شب شود من متوجه دوستداران خود شوم و ديده دلشان را بگشايم و كيفرم را در برابر چشمانشان تجسم كنم و با من گفتگو كنند چنان كه گويي مرا مي‌بينند و در حضور خودم با من سخن مي‌گويند.3

4. امام علي، عليه‌السلام، مي‌فرمايند:

هرگاه خداوند بنده‌اي را گرامي دارد (دل) او را به محبت خود مشغول كند.4

پي‌نوشتها: