اشاره: بيش از هزار سال است كه مسجد مقدس جمكران ميعادگاه منتظران و سجده‌گاه مشتاقان كوي مهدي، عليه‌السلام، است. و هر شب چهارشنبه هزاران عاشق دلسوخته از گوشه و كنار ايران اسلامي و ديگر كشورها به اين مسجد رو مي‌آورند تا شايد نشاني از آن يار غايب از نظر بيايند. به منظور فراهم آوردن امكان ارتباط گسترده‌تر خوانندگان موعود با مسجد شريف جمكران بر آن شديم كه در هر شماره صفحاتي را به اين مسجد اختصاص دهيم.
مطالبي كه در اين صفحات درج مي‌شود همگي توسط معاونت فرهنگي مسجد مقدس جمكران تهيه و تدوين شده و در اختيار علاقه‌مندان موعود قرار گرفته است.
دكتر عليرضا باهر كه سالهاي متمادي علاوه بر مديريت بيمارستان آيةاللَّه گلپايگاني، قدس سره، به عنوان پزشك مخصوص معظم له سرپرستي تيم پزشكان معالج حضرت آيةاللَّه گلپايگاني را به عهده داشته‌اند. عنايت امام زمان، عليه‌السلام، به ايشان را چنين بازگو مي‌كنند:
... در يكي از روزهاي سال 1365 شمسي حضرت آيةاللَّه گلپايگاني، قدس سره، دچار درد بسيار شديدي در ناحيه شكم شدند ما با توجه آشنايي و مسؤوليت خاصي كه داشتيم فوراً مقدمات انتقال ايشان را به بيمارستان فراهم كرديم و در آنجا آزمايشها و عكسبرداريهاي مختلفي به كمك همكاران متخصص كه داريم انجام گرفت و در ضمن درمانهاي موقتي كه قبل از به دست آمدن نتايج عكسبرداريها و آزمايشها انجام گرفته بود هيچكدام نتيجه‌اي نداد. نتيجه آزمايشها آماده شد، پس از بررسيهاي زياد ناراحتي ايشان سرطان اثني‌عشر تشخيص داده شد و اين مسأله همه را دچار نگراني و ناراحتي غيرقابل وصفي كرده بود و بالاخره تصميم بر اين شد كه هر چه زودتر آقا را به تهران ببريم و در آنجا با توجه به امكانات زيادي كه هست معاينات بيشتر و آزمايشهاي دقيق‌تري به عمل آيد. وقتي به تهران رفتيم مقرر شد كه آقا را در بيمارستان بانك ملي بستري كنيم. در همان ساعت اوليه معاينات و عكسبرداريها دقيق توسط پزشكان مجرب به عمل آمد از قضا همه آنها نتيجه به دست آمده در بيمارستان قم را تأييد مي‌كردند. يعني ناراحتي آقا از سرطان اثني‌عشر يا سرطان سرپانكراس (لوزالمعده) ناشي مي‌شد و در ضمن همه پزشكان توصيه مي‌كردند هر چه زودتر بايد آقاي گلپايگاني به انگلستان بروند تا عملي كه براي درمان اين ناراحتي لازم بود در آنجا انجام گيرد. روزبه روز بلكه ساعت به ساعت ناراحتي آقا هم بيشتر مي‌شد. به گونه‌اي كه يادم هست وقتي مي‌خواستيم به انگلستان برويم حال ايشان به قدري وخيم بود كه در حالت عادي نه مي‌توانست روي صندلي بنشيند و نه مي‌توانست در روي تختي كه آماده شده بود استراحت كند. لذا مجبور شدند تا از تخت مخصوصي كه به ديواره هواپيما نصب شده بود استفاده كنند. به جهت وخامت حال ايشان به محض ورود به لندن وي در بيمارستان كرانول بستري شدند و اقدامات اوليه پزشكي توسط كادر بيمارستان انجام گرفت بنابراين شد تا معالجات اساسي از فردا شروع شود. بنده خودم در خدمت ايشان شب را در بيمارستان بودم منتهي موقع استراحت به اتاق ديگري در مجاورت اتاق ايشان رفتم و پس از چند ساعت استراحت وقتي صبح زود به خدمتشان رسيدم متوجه شدم كه حال عمومي آقا خيلي بهتر از روزهاي قبل است. پس از سلام و احوالپرسي به من فرمودند: آقاي دكتر باهر ناراحتي من برطرف شده است شما به اين آقايان پزشكان بگوييد فعلاً دست نگه دارند و يك معاينه مجددي به عمل آورند. من عرض كردم: چشم آقا من اين كار را مي‌كنم ولي شما بيشتر توضيح بدهيد ببينم چه پيش آمده است. معلوم بود كه ايشان مي‌خواستند در اين باره توضيح بيشتري ندهند اما وقتي با اصرار و سماجت من روبرو شدند در يك جمله مختصر فرمودند: آقا امام زمان، عليه‌السلام، خودشان فرمودند كه من شفا پيدا كرده‌ام. اين جمله را با حالت خاصي بيان كردند و بعد سكوت كردند...
پس از شنيدن اين جمله چند لحظه من قادر به عكس‌العمل خاصي نبودم همانطور در سرجاي خودم بي‌حركت ماندم... اما وقتي به خود آمدم به آقا عرض كردم: شما فعلاً درباره بازگشت سخني نگوييد تا من از اينها درخواست كنم عكسبرداري
و آزمايشهاي جديدي انجام دهند. بعد آقا فرمودند: اگر ممكن است بگوييد براي من صبحانه‌اي بياورند چون احساس مي‌كنم خيلي گرسنه‌ام. اين در حالي بود كه روزهاي پيش از آن هر چه اصرار مي‌كرديم چيزي ميل كنيد ايشان اظهار مي‌كردند ميلي به غذا ندارم. حتي در هواپيما علي‌رغم تعارف زياد دوستان حتي موفق نشديم يك پره پرتغال به ايشان بخورانيم.
در هر حال بعد از صرف صبحانه پزشكان عكسبرداريها و آزمايشهاي لازم را مجدداً در بيمارستان لندن به عمل آوردند و بعد وقتي عكسها و نتايج آزمايشهاي ايران را با نتايج آنجا مقايسه كردند با كمال تعجب ديديم كه از تومور سرطاني اثني‌عشر خبري نيست. بعد پزشكان بيمارستان كرانول به ما گفتند: آيا فكر نمي‌كنيد در تشخيص‌تان اشتباه كرده‌ايد؟ در جواب گفته شد: در ايران دكترهاي متخصص زيادي‌معايناتي را انجام دادند همه عكسها و آزمايشها حكايت از وجود تومور سرطاني داشت كه همه عكسها و نتايج آزمايشهاي آنجا هنوز موجودند و...به اين ترتيب‌حضرت‌آيةاللَّه گلپايگاني، قدس سره، شفا پيدا كردند و چند روز بعد در سلامت كامل ايشان به ايران برگردانديم.
وقتي به قم برگشتيم يك روز بعد مرحوم آقاي مجتهدي (كه اهل دل بود و كرامتهاي زيادي از خود او ديده شده بود) به من پيغام دادند تا به منزل ايشان بروم. وقتي به خدمت ايشان رسيدم به من فرمودند: شما كه رفتيد لندن براي من يك حادثه‌اي پيش آمد. مي‌خواهم آن را با شما در ميان بگذارم تا شما صحت يا عدم صحت آن را بيان كنيد. عرض كردم: بفرماييد اگر چيزي مي‌دانستم من در خدمت شما خواهم بود. آنگاه آقاي مجتهدي فرمودند: وقتي شما به همراه آيةاللَّه گلپايگاني به لندن رفتيد؛ مردم زيادي از من التماس دعا كردند و خواستند براي سلامتي آقا من دعا كنم به عنوان يك وظيفه شب براي آقا دعا كردم ناگهان در آن حال يك صحنه‌اي در جلو چشم من ظاهر شد ديدم آقاي گلپايگاني روي تخت ايستاده‌اند و مي‌گويند: من شفا گرفتم و حضرت مهدي، عليه‌السلام، هم مي‌فرمايند: من به ايشان شفا دادم. آيا چنين چيزي واقع شده است؟
در حالي كه بغض گلوي مرا گرفته بود به ايشان عرض كردم: آقا، آنچه شما آن شب ديده‌ايد حقيقت دارد... آقا حجةبن‌الحسن، عليه‌السلام، خودشان به آيةاللَّه گلپايگاني عنايتي كردند كه با سلامتي كامل به ايران برگشتند بدون اينكه نيازي به كوچكترين معالجه باشد... اين در حالي بود كه پيش از من كسي از جريان شفاي آيةاللَّه گلپايگاني، قدس سره، و وقايع لندن به آقاي مجتهدي‌چيزي نگفته بود... والسلام.