تلاش منامه برای عادّی‌سازی

نگاهی به بحرین و یهودیان آن

«الخلیج اونلاین» در گزارشی، با عنوان «بحرین از زمانی که دروازة ورود یهودیان بود تا حال حاضر که به چراگاه ایمن عادّی‌سازی مبدّل شده»، مروری بر تاریخچة روابط میان «بحرین» و رژیم اشغالگر صهیونیستی داشت.

در این گزارش آمده است:

نزدیکی قابل توجّه بحرین به مقامات رژیم اشغالگر اسرائیلی، حرف و حدیث‌هایی را دربارة جامعة یهودیان ساکن بحرین مطرح می‌کند و اینکه «منامه» اخیراً به بهانة آنها به دنبال پیشبرد روند عادّی‌سازی خود با «تل‌آویو» است.

موضوع به قرن نوزدهم بازمی‌گردد؛ هنگامی که خانواده‌هایی از کشورهای «عراق»، «ایران»، «هند» و سایر کشورها در جست‌وجوی فرصت‌های بهتری، به بحرین مهاجرت کردند و از آن زمان، یهودی‌ها در بحرین ساکن شدند.

با وجود اینکه مسئلة «فلسطین» موجب شد تعداد زیادی از این یهودی‌ها بحرین را ترک کنند، امّا بقیة آنها به عنوان شهروندان بحرینی در این کشور ماندند و در تجارت و دیگر حوزه‌ها مشغول کار شدند. پژوهشگران می‌گویند: خاندان عراقی‌الاصل خضوری، قدیمی‌ترین خانوادة یهودی ساکن بحرین است که نانسی ایلی خضوری، یک عضو پارلمان بحرین، وابسته به همین خاندان است.

در حال حاضر، هفت خاندان یهودی در بحرین زندگی می‌کنند؛ امّا برخی خانواده‌هایی هم که از این کشور مهاجرت کردند، تجارت خود را در این کشور ادامه دادند. این را علاء الجلاوی، نویسندة بحرینی در کتاب خود، با نام «مطالعة تاریخ یهودیان در بحرین» می‌گوید.

الجلاوی می‌گوید: آمار رسمی از شمار یهودیان ساکن بحرین وجود ندارد؛ امّا می‌توان شمار آنها را ده‌ها نفر تخمین زد.

معبد یهودیان در بحرین هم در دهة سیِ قرن گذشته، ساخته شد و تا سال 1948م. مناسبت‌ها و آداب و رسوم دینی آنها، در آنجا برگزار می‌شد؛ امّا با اشغال فلسطین و حمله به معبد، یهودی‌ها آنجا را تعطیل کردند. در سال‌های اخیر، این معبد ترمیم شده و پذیرای یهودیان داخل و خارج بحرین است و در آنجا، مناسبت‌های ویژة یهودیان برگزار می‌شود.

انگیزه‌های ماندن یهودیان در بحرین

گزارش‌های خبری به نقل از اعضایی از جامعة یهودیان بحرین حاکی است دلایل زیادی آنها را تشویق به ماندن در بحرین کرده؛ از جمله اینکه دولت از آنها مالیات نمی‌خواهد، از امنیت برخوردارند و تجارت آنها در بحرین هم، موفّق و ایمن است.

این گزارش‌ها به نقل از یهودیان بحرین آورده‌اند که اسرائیل جای امنی نیست و در

کشورهای اروپایی و «آمریکا» هم با مالیات‌های سنگین و محدودیت‌های تجاری مواجه هستند.

شبکة «العربیة عربستان» به نقل از نانسی خضوری، عضو یهودی «مجلس شورای بحرین» گفت:

مردان یهود مشغول تجارت چیزهایی نظیر پارچه، ارز، شمش طلا، فرش و تنباکو هستند. این در حالی است که پیش‌تر معلّم مدارس بودند یا در شرکت نفت، شرکت مخابرات یا بانک کار می‌کردند؛ امّا زنان شاغل بحرینی هم بیشتر یا مشغول تدریس هستند یا پرستاری.

دربارة مشارکت یهودی‌ها در بحرین در حیات سیاسی این کشور هم، خضوری گفت:

هدی نونو، دخترخاله‌ام مدّتی سفیر بحرین در «واشینگتن» بوده و خودش هم از سال 2010م.، عضو مجلس ملّی بحرین است.

به نظر نمی‌رسد توجّه کنونی به یهودیان، اتّفاقی بوده یا صرفاً به محض تأمین حقوق آنهاست؛ بلکه مقامات بحرین تلاش می‌کنند از جامعة یهودیان ساکن بحرین، پلی برای تقویت روابط با رژیم صهیونیستی درست کنند؛ به خصوص که روابط بحرین و اسرائیل مسئلة تازه‌ای نیست و قدمتی به قدمت مسئلة فلسطین دارد.

از زمان تأسیس رژیم اسرائیل، بحرین یکی از خطوط انتقال آهن به تل‌آویو برای ساخت سلاح توسط رژم صهیونیستی بوده است؛ آن هم از طریق خطّ هوایی کلمبو - بحرین - اسرائیل؛ کما اینکه محصولات ساخت اسرائیل در کشورهای عربی حاشیة خلیج (فارس) از طریق بحرین بازاریابی می‌شود.

به گفتة الجلاوی، هدی نونو هم زمانی که سفیر منامه در واشینگتن بود، ترتیب دیدار مقامات اسرائیلی با سلمان بن حمد بن عیسی آل خلیفه، ولیعهد بحرین و خالد بن احمد بن محمّد آل خلیفه، وزیرخارجة این کشور را داد. همچنین از طریق سایت سفارت بحرین در آمریکا، برای ارتباط با لابی یهودی استفاده کرد.

نویسندة بحرینی می‌گوید: بیشتر از اینکه جامعة یهودیان در منامه بخواهند از روابط خود با محافل حکومتی برای خدمت به عادّی‌سازی سوءاستفاده کنند، مقامات دست به چنین کاری می‌زنند. روزنامة عبری‌زبان «هاآرتص» نیز اخیراً از روابط محرمانة سطح بالای بین اسرائیل و بحرین در سال‌های اخیر، خبر داد و نوشت: مقاماتی از دو کشور بارها با یکدیگر در اروپا و در حاشیة مجمع عمومی «سازمان ملل» ملاقات کرده‌اند.

از سال 1994م. گرمی روابط میان منامه و تل‌آویو بازگشت. هنگامی که هیئت دیپلماتیک اسرائیلی به ریاست آن زمان یوسی سارید، وزیر محیط زیست اسرائیل برای حضور در کنفرانسی دربارة مسائل محیط زیستی به منامه سفر کرد، دیدارها ابتدا به شکل غیرعلنی ادامه داشت، قبل از اینکه علناً و در برابر چشم دوربین‌ها برای تقویت عادّی‌سازی بین طرفین تلاش شود؛ امّا پس از آن، آمد و شدهای دیپلماتیک بین دو طرف، دیگر محرمانه نیست.

پس از سفر سارید، روابط بین دو طرف، به سردی گرایید تا بیست و نهم ژانویة 2009م. هنگامی که سلمان بن حمد آل خلیفه، ولیعهد بحرین در «داووس» با شیمون پرز، رئیس اسبق رژیم صهیونیستی دیدار و با وی دربارة چگونگی توسعة همکاری بین دو کشور، به خصوص در زمینة آموزش و پرورش گفت‌وگو کرد.

در اکتبر 2007م. خالد بن احمد بن محمّد آل خلیفه، وزیرخارجة وقت بحرین، با زیپی لیونی، وزیرخارجة سابق رژیم صهیونیستی، دیدار و دربارة راه‌های توسعة روابط بین دو طرف، گفت‌وگو کرد.

قبل از حملة ده روزة اسرائیل به «غزّه» و به طور مشخّص، در هجدهم دسامبر 2008م. روزنامة «یدیعوت آحارونت» خبر داد شیمون پرز، رئیس اسرائیل و زیپی لیونی، وزیرخارجة وقت با حمد بن عیسی، شاه بحرین در «نیویورک» دیداری محرمانه داشته است. این، اوّلین دیدار بین مقامات بلندپایة اسرائیل و بحرین بود و طرف بحرینی در این دیدار، خواهان تشکیل نهادی منطقه‌ای با مشارکت اسرائیل شد.

یدیعوت آحارونت، خبر داده که رون بروساور، رئیس کلّ سابق وزارت خارجة رژیم صهیونیستی هم سه سال قبل، به عنوان فرستادة لیونی برای انجام گفت‌وگوی سیاسی حسّاسی با منامه به بحرین سفر کرد.

در فوریة 2014م. یک گزارش ارتش رژیم اسرائیل از همکاری اطّلاعاتی محکم «موساد» با مقامات بحرین خبر داد و تأکید کرد منامه اطّلاعات محرمانه‌ای را از ایران و گروه‌های مقاومت فلسطین در اختیار اسرائیل قرار داده است.

روابط بحرین و رژیم صهیونیستی در زمینة هنری هم تقویت شده است. در آوریل 2014م. گروهی از هنرمندان بحرین، در نمایشگاه هنری اسرائیل در مرکز یهودی - عربی رژیم صهیونیستی حضور یافتند. در 27 دسامبر 2016م.، کانال‌های خبری اسرائیلی تصاویری منتشر کردند که در آن، بحرینی‌ها در کنار خاخام‌های صهیونیستی با سروده‌ای می‌رقصیدند که در آن، مستقیماً به «مسجد الاقصی» و «قدس اشغالی» توهین می‌شد.

در فوریة 2018م.، ایّوب قرا، وزیر مخابرات رژیم اشغالگر گفت که با مبارک آل خلیفه، یک شاهزادة بحرینی در تل‌آویو دیدار کرده است.

روابط بحرین و اسرائیل، پس از میزبانی منامه از نشست کارگروه اقتصادی به اوج خود رسید؛ نشستی که در روزهای 25 و 26 ژوئن 2019م. برگزار شد تا مقدّمة اجرای بعد سیاسی معاملة قرن آمریکا باشد؛ امّا برخی کشورهای عربی آن را تحریم کردند.

عادّی‌سازی صریح بحرین با رژیم اشغالگر، موضوع قابل توجّه در این نشست بود که شوکی در محافل سیاسی ایجاد کرده و موجب تقویت موضع اسرائیل شد که با کمک کشورهای عربی و غربی، تلاش می‌کند مسئلة فلسطین را نابود کند.

زیپی لیون، وزیر خارجة سابق رژیم صهیونیستی هم اخیراً از دیدار خود با خالد بن احمد آل خلیفه، وزیر خارجة بحرین در آستانة نشست اقتصادی منامه خبر داد. لیونی متّهم به ارتکاب جرایم سنگینی علیه «غزّه» در جریان جنگ اسرائیل در سال 2008م. علیه این منطقه است.

خالد بن احمد آل خلیفه، وزیرخارجة بحرین هم در اظهاراتی، خلاف معمول، گفته است: رژیم اسرائیل آمده تا بماند و حقّ زندگی در مرزهای ایمن خود را دارد. منامه و دیگر کشورهای عربی، خواهان عادّی‌سازی با آن هستند و بحرین خواهان بهترین روابط با تل‌آویو است.

رژیم آل خلیفه در بحرین، جنایتی جدید را ضدّ ملّت مظلوم این کشور رقم زد، دو تن از جوانان بحرینی به نام‌های احمد الملالی و علی العرب به بهانه‌های واهی ترورسیم اعدام شدند.

تمامی محافل دنیا و به خصوص اروپا پیش‌تر خواهان اجرا نشدن حکم اعدام این دو تن شده بودند؛ زیرا می‌دانستند که اعترافات آنان زیر شکنجه به دست آمده است.

گزارش‌های بین‌المللی اخیراً جزئیاتی از شکنجة فجیع دو تن از جوانان بحرینی را که به زندانیان شکنجه معروف شدند، منتشر کرده‌اند؛ شکنجه‌هایی که با شوک الکتریکی، ضرب و جرح مداوم و ممانعت از خوابیدن و حبس انفرادی همراه بود.

نکتة خنده‌دار در روایت آل خلیفه این است که آنها مخالفانی را که همواره راهکار مسالمت‌آمیز را در دستور کار خود داشته و دارند، به ترورسیم متّهم می‌کنند و

این در حالی است که اخیراً اسنادی از همکاری رژیم بحرین با سازمان تروریستی «القاعده» برای ترور برخی از رهبران شیعه و با هدف ایجاد فتنه‌ای مذهبی و انحراف انقلاب مسالمت‌آمیز مردم بحرین، منتشر شده است.

همة کارشناسان امور بحرین متّفق القول هستند که انقلاب مردم بحرین، کاملاً مسالمت‌آمیز است؛ امری که باعث خشم رژیم آل خلیفه شده و آنها را به دروغ‌گویی وادار می‌کند؛ دروغ‌هایی که اخیراً توسط یاسر الجلاهمه، فرماندة نیروهای امنیتی مسئول برچیدن تظاهرات «میدان اللؤلؤه»، برملا شد. الجلاهمه اخیراً در مصاحبه‌ای با «شبکة الجزیره» اذعان کرد که انقلابیون بحرین، هیچگاه مسلّح نبودند و ادّعاهای مقامات رژیم آل خلیفه مبنی بر وجود اسلحه در میدان اللؤلؤه، کذب محض است و آن سلاح‌ها بعد از برچیده شدن تظاهرات، به آنجا منتقل شده بودند.

ظلم و استبدادی که بحرین آن را تجربه می‌کند، پیش‌تر در گزارش صلاح البندر، مشاور نخست‌وزیر بحرین در سال 2006م. و در گزارشی، به دستور مسئولان بلندپایة آل خلیفه در طرّاحی توطئه برای شعله‌ور کردن اختلافات قومی و مذهبی و به حاشیه راندن اکثریت شیعه و تغییر بافت جمعیتی این کشور اشاره شده بود؛ امّا مقامات بحرینی به جای گوش دادن به این حرف‌ها، البندر را از بحرین اخراج کردند.

در پایان، هیچ بعید نیست که چنین نظامی که چنین تاریخچة پر از جنایتی را دارد و بعدها، سیاست علنی‌سازی رابطه با رژیم صهیونیستی را در پیش گرفت، دست به اعدام‌های جمعی بزند تا بتواند حاشیة امنی را برای خود و صهیونیست‌ها ایجاد کند.