اللهم کما جعلت قلبی بذکره معمورا، فاجعل سلاحی بنصرته مشهورا و ان حال بینی و بین لقائه الموت الذی جعلته علی عبادک حتما... فابعثنی عند خروجه ظاهرا من حفرتی مؤتزرا کفنی حتی اجاهد بین یدیه فی الصف الذی اثنیت علی اهله فی کتابک، فقلت: کانهم بنیان مرصوص.
اللهم طال الانتظار، و شمت بنا الفجار، و صعب علینا الانتصار...
بارالها! همان گونه که دلم را به یاد مولایم آبادان ساختی، سلاحم را نیز برای یاریش از نیام بیرون آر؛ و اگر مرگ، این قضای حتمی بر بندگانت، بین من و دیدار حضرتش فاصله افکند، هنگام ظهور آن عزیز مرا در حالی که کفن بر تن آراسته ام، از قبر برانگیز، تا در رکاب آن حضرت به جهاد برخیزم؛ آری، در همان صف و در شمار همان رزمندگانی که در کتاب خویش (قرآن) مدح و ثنایشان کرده و گفته ای: آنان بسان سدی پولادین، سخت محکم و پرصلابت اند.
بارالها! این انتظار بس طولانی شد؛ و بدکاران بسی ما را شماتت کردند، و فتح و پیروزی بر ما سخت گردید... (پس دیگر، او را به فریاد تمامی مستضعفان و مظلومان برسان).
آمین
مفاتیح الجنان