رضا قاسم‌زاده- هادیشهر
- سلام بر تو ای الهه عشق، ای آفتاب حجله نشین، ای عصاره ولایت و ای ذخیره امامت! سلام بر تو که بر اریکه دلها نشسته ای و بر اقلیم عشق سلطانی.
- ای آفتاب حسن! در اقلیم عشق اگر بر سریر جمال بنشینی، زیبارویان جهان در مقابل شکوه حسن جمالت به تعظیم آیند و خاک ادب بوسند. زیرا که جمال تو جلوه ای از جمال یار است و جمال زیبارخان انعکاس ذره ای از جمال توست و تو ای زیبا صنم، نقاب از عذار اگر براندازی و دنیا به جمال برافروزی، رونق بازار حسن و جمال فروشان یکباره فرو ریزد و کس یوسف کنعان را به کلافی نخرد.
- ای طاووس گلشن عقبی! بر ما خرابه نشینان گلخن دنیا نظری انداز که کشتی امید ما در ساحل انتظار به گل نشسته است. ما به انتظار روزی نشسته ایم که تو بیایی.
- چه باشکوه است نقطه آغاز آمدنت. روزی که سیصد و سیزده ستاره نورانی گرد آفتاب رخت گردند.
- روزی که تو می آیی و بر سبز گل می نشینی، شمیم دلنشین کلامت و عطر گلستان جمالت، جهان را رشک باغ جنان خواهد کرد. آسمان عطر خدا گرفته و در باغ جهان گلها همه نرگس خواهد گشت. بذر صفا در کویر تشنه دلها روئیده و ایام، همه آدینه خواهد شد.
- دلسوختگان وادی عشقت، دشتهای طلب و معرفت و عشق را نوردیده و بر آستانه فنا رسیده اند. بر ما تشنگان وادی حیرتت، جرعه ای از ساغر مهر تو عین بقاست. ما باده پرستان میخانه عشق در انتظار پیمانه ای از دست دلبریم.
- ای کعبه مقصود! قفل دل بر ضریح چشمان تو بسته ایم و مبتلای درد جنون و عذابیم. از خمار چشم تو بیماریم و در دام زلف تو گرفتار. از لهیب عشق تو بیقراریم و بر کمند مهر تو دچار.
- عمری در سراپرده عزلت در حسرت دیدارم و از هجر تو بیمار. در بستر بیماری جز یاد تو درمانی نیست و در گوشه تنهایی جز نام تو یاری. مهر عشق تو بر دلم نشانه اعتبار است و تاج عز بندگی بر سرم نشانه افتخار. کوچه های شهر دل به انتظار مقدمت آذین کرده و بر آستان در نشسته ام.
- و باز سر بر آستان تو نهاده و به انتظار آمدنت، در انتظار می مانیم تا روزی که تو بیایی و واژه انتظار را از قاموس حیات پاک کنی! به امید آن روز.