در انتخاب همسر باید سخت گرفت. نباید به راحتی انتخاب کنیم و هر کسی را که به دلمان نشست، برگزینیم. باید معیار داشت و معیارها را در طرف مقابل جستوجو کرد. باید مشاوره و تحقیق نمود.
آسان گرفتن در ازدواج، یعنی معیارهایی که ربطی به خوشبختی و بدبختی ندارند، کنار بگذاریم؛ مثل قیافه، شغل پدر، تعداد جمعیت خانوادة طرف مقابل، حسّاسیتهای افراطی نسبت به تحصیلات، حسّاسیتهای اقتصادی و... . اینهاست که امر ازدواج را سخت میکند.
به عکس، در حلال و حرام الهی سختگیر باشید و به این راحتی با کسی که نسبت به واجبات و محرّمات تقيّد ندارد، ازدواج نکنید.
در تشخیص معیارها هم سختگیر باشید و تنها به حرف زدن عادّی بسنده نکنید. حتماً تحقیق کنید؛ آن هم تحقیقی که نتیجهاش شناخت واقعی باشد. اگر میتوانید، حتماً با هم به یک مشاور متعهّد مراجعه کنید. در اینگونه موارد، اهل تساهل و تسامح نباشید؛ امّا وقتی انتخاب را به صورت دقیق انجام دادید، در مراحل بعدی ازدواج، باید آسان بگیرید؛ در مهریه، مراسم عقد و عروسی، جهیزیه و... .
پانویسهای این مقاله
- •
منبع:کتاب «نیمة دیگرم» به نقل از فصلنامة «خانوادة خوشبخت».
بازگشت به ابتدای مقاله ↑