اسماعيل شفيعي سروستاني
اقتصاد، سومین صحنة حضور فراماسونری
به جز فرهنگ و سیاست، اقتصاد سومین صحنه‌ای است که فراماسونری فعّالیت‌های خود را در سطح ملّی، منطقه‌ای و جهانی بر آن متمرکز ساخته است. حاکمیت ماسون‌ها را بر عموم شرکت‌های بزرگ بین‌المللی با سرمایه‌های یهودیان و کادر رهبری ماسونی می‌توان ملاحظه کرد.
در اختیار داشتن گلوی معیشت و اقتصاد - چنان‌که یهودیان در طول تاریخ، سعی در ایجاد سلطه بر آن داشته‌اند - به فراماسونری جهانی مجال کنترل بر جهان و هدایت مردم آن تا دست‌یابی یهود (فراماسونری جهانی) به جهان تک حکومتی را می‌دهد.
کمپانی‌های بزرگ بین‌المللی، در سیر تدریجی، عموم شرکت‌های کوچک و منطقه‌ای را می‌بلعند؛ تراست‌های وحشتناکی را به وجود می‌آورند و امکان ایفای نقش در صحنه‌های جهانی و سیاست خارجی دولت‌ها را پیدا می‌کنند.
در اوّلین فصل از همین مجموعه، ملاحظه شد که چگونه بنیادهای بزرگی، چون «راکفلر»، «کارنگی» و «فورد» در سیاست بین‌المللی «آمریکا»، «اروپا» و «سه جانبه‌خواهان»، ایفای نقش می‌کنند.
فراماسون‌های غیر یهودی که در مراتب پائین منطقه‌ای، مجال عمل پیدا می‌کنند؛ بی‌آنکه امکان ورود به جرگة فراماسونری جهانی را داشته باشند، به ماندگاری و قوام شبکة بزرگ فراماسونری جهانی مدد می‌دهند و از طریق تجارت و شرکت‌های اقتصادی، به استقرار این کمپانی‌های چند ملّیتی مدد می‌رسانند. در واقع، فراماسونرها از این طریق، سهم خود را به باشگاه جهانی فراماسونری پرداخت می‌کنند. این سهم از طریق بازگشایی دفاتر و شعب این شرکت‌های بزرگ در اقصا نقاط عالم و اعطای امتیازات و انحصارات ویژه به این شرکت‌ها پرداخت می‌شود.
آیا هیچگاه از حضور برخی کمپانی‌های اتومبیل‌سازی در کشورهای آسیایی و شرقی برای سال‌های طولانی در صنایع خودروسازی آن کشورها، پرسیده‌اید؟ در حالی‌که با محاسبه‌ای ساده می‌توان دریافت که حضور کدام مارک از اتومبیل می‌تواند از نظر فنّی و اقتصادی، به نفع مردم یک کشور باشد، فراماسونرهای منطقه‌ای با گزینش مارک‌هایی خاص و اعطای امتیاز بزرگ «بازار فروش» به آنها، دین خود را به ماسونیت جهانی ادا می‌کنند.
فهرست زیر، مارک‌های شناخته شده‌ای در عرصة تولیدات صنعتی موادّ غذایی، الکترونیکی و لوازم خانگی‌اند که تابلوهای تبلیغاتی آنها در و دیوار همة شهرهای کشورهای آسیایی و شرقی را از خود پوشیده است. شرکت‌های بین‌المللی و متصّل
به شبکة جهانی سرمایه‌گذاری یهود و فراماسونری جهانی - سرمایه‌گذارانی که چون زالو خون مردم را می‌مکند - الگوی مورد نیاز خود را در زمینه‌های مختلف شیوة زندگی و خورد و خوراک، به همین مردم، القاء و تحمیل می‌کنند و هر لحظه، نسبت به لحظة قبلی، بیشتر و بیشتر فرهنگ‌های ملّی، مذهبی و منطقه‌ای را در فرهنگ جهانی، مستحیل می‌سازند و جهان را بیش از پیش، به سوی فرهنگ جهانی، اقتصاد جهانی و حکومت جهانی پیش می‌برند:
1. جنرال الکتریک؛
2. رنو؛
3. فیلیپس؛
4. بایر؛
5. زیمنس؛
6. آ.ا.گ؛
7. فیات؛
8. براون؛
9. کوکاکولا؛
10. سینگر؛
11. بی.اف.گودریچ؛
12. الکترولوکس؛
13. گروندیک؛
14. لیلاند؛
15. دایملر بنز؛
16. آی.بی.ام؛
17. کاتر پیلار؛
18. نستله؛
19. فولکس واگن؛
20. پپسی کولا؛
21. و... .
این فهرست از کتاب «مبانی فراماسونری، گروه تحقیقات علمی ترکیه» که توسط «مرکز اسناد انقلاب اسلامی» به چاپ رسیده (ص 211) استخراج شده است.
اسماعیل رائین در مجموعة سه جلدی «فراموش‌خانه و فراماسونری در ایران»، به ویژه در جلد سوم، اسامی بیش از یک هزار نفر از فراماسونرها و اعضای لژهای ماسونری را که در دهة چهل فعّال بودند، ذکر می‌کند. او در این فهرست، به جز اسامی صاحب‌منصبان سیاسی، فرهنگی و سازمان‌های دولتی ایران، از گروهی تاجر و بازرگان و کارخانه‌دار نیز نام می‌برد که در لژهای فراماسونری عضو بودند؛ ضمن آنکه از امکانات اقتصادی، بازرگانی برخوردار بوده و حتّی صنعت کشور را هم در اختیار داشتند.
برای خالی نبودن عریضه، اسامی برخی از این اشخاص را ذکر می‌کنم؛ اشخاصی که هریک، سهمی از حیات اقتصادی را در اختیار داشته و آن را با منافع فراماسونری جهانی گره زده‌اند.
این اشخاص تنها ساکن «تهران» و عضو لژهای مستقر در تهران نیستند. «شیراز»، «تبریز»، «اصفهان»، «خرّمشهر»، «اهواز»، «مشهد» و برخی دیگر از شهرهای مهم نیز لژهای فراماسونری داشتند.
انجمن‌های فراماسونری، تنها اختصاص به اندیشمندان، دانشگاهیان، قضّات و مردان عالی‌رتبة سیاسی کشور نداشت. بانکداران، صاحبان حرف و صنایع و چنان که درصدر مشروطیّت تجربه شد، برخی از روحانیون (و به عبارت بهتر برخی از فراماسون‌های ملبّس به لباس روحانیت) نیز در لژهای ایرانی، عضویت داشتند.
اگرچه پس از پیروزی انقلاب و با فرار شریف امامی، استاد اعظم فراماسونری ایران، مرکز هدایت و فرماندهی فراماسونری ایران به «کالیفرنیا» منتقل شد، لیکن مطمئنّاً حسب سازمان و مقرّرات، شخص یا اشخاصی به عنوان جانشین شریف امامی، سکّان لژهای ماسونی را در اختیار گرفته و به هدایت جریان ماسونیّت ایران و منطقه مشغول آمدند.
ارتباط تنگاتنگ یهودیان و بهائیان با فراماسونری از این سه جریان، خاکریزهایی تو در تو در برابر جبهة ساکنان شریف و مسلمان و متدیّن به وجود آورده است تا همواره منافع سازمان جهانی فراماسونری محفوظ بماند.
یکی از گروه‌هایی که اعضایش نقش مهمّی در برنامه‌ریزی وزارتخانه‌های «ایران» ایفا کردند، چنان‌که اشاره شد، بهائیان بودند. از آنجا که بسیاری از اصول جهان‌بینی فراماسونری و بهائیان یکسان است و بسیاری از بهائیان عضو لژهای فراماسونری بوده‌اند، بنابراین بر اساس اسنادی از «ساواک»، به بررسی نقش آنها می‌پردازیم؛ ولی مقدّمتاً وجوه مشترک اعتقادی این دو را یادآور می‌شویم. به دلیل همین وجوه اشتراک است که بسیاری از بهائیان در لژهای ماسون‌ها فعّال بوده و در قالب «سازمان فراماسونری»، به اجرای طرح‌های مخفی یهودی مشغولند.
وجوه اشتراک بهائیّت با ماسونیّت
1. داشتن خدای ناسوتی و ترکیبی (انسان -+ خدا)؛
2. استناد به کتاب‌های آسمانی در ابتدای شریعت و حذف آنها در انتها؛
3. آزادی رعیّت از قید احکام و اخلاق؛
4. داعیة حکومت جهانی؛
5. جهان وطنی؛
6. مرکزیت فلسطین (اسرائیل فعلی)؛
7. تقدّس ارضی، اعداد، اشیاء، سنن، سمبل‌های یهودی؛
8. ضدّیت با اسلام و مسیحیّت. 1. داشتن خدای ناسوتی و ترکیبی (شیطان + یهوه)؛
2. استناد به کتاب‌های آسمانی در ابتدای سیر و حذف آنها در انتها؛
3. آزادی ماسون‌ها از قید احکام و اخلاق؛
4. داعیة حکومت جهانی؛
5. جهان وطنی؛
6. مرکزیت فلسطین (اسرائیل فعلی)؛
7. تقدّس ارضی، اعداد، اشیاء، سنن، سمبل‌های یهودی؛
8. ضدّیت با اسلام و مسیحیّت.
شاید بتوان مأموریت اینان را در عبارات زیر خلاصه کرد:
1. حفاظت از شبکة فراماسونری، هدایت و کنترل اعضا در اقصا نقاط ایران و به کارگیری آنها در شرایط ویژه؛
2. حفظ ساختار نظام اجتماعی، آموزشی و فرهنگی بر کشیده شده، طیّ همة سال‌های سلطنت قاجار و پهلوی؛
3. در اختیار گرفتن منابع مالی و کسب قدرت اعمال نفوذ و مطامع در سازما‌ن‌ها و نهادهای سیاسی، فرهنگی و اقتصادی؛
4. نفوذ دادن عوامل خود در سازمان‌های اجرایی و نهاد کشور و اجرای طرح‌ها و پروژه‌های مورد نظر به وسیلة آنها؛
5. شناسایی منتقدان یهود، صهیونیسم، غرب و فراماسونری، خبرگیری از آنها، ممانعت از ارتقای این اشخاص و کسب مناصب مهمّ دانشگاهی، فرهنگی و سیاسی؛
6. آلت فعل قرار دادن اشخاص حقیقی و حقوقی ساده‌دل؛
7. جلوگیری از نشر گستردة آثار ضدّ یهودیّت صهیونیستی و ضدّ غربی از طریق رسانه‌ها (از طریق عوامل نفوذی) و به عکس، نشر آثار مطلوب فراماسونری جهانی
و تصاحب منافع انتشاراتی، مطبوعاتی، تبلیغاتی و خبری و بالأخره از هم پاشیدن و حیات ضدّ صهیونیستی، ضدّ یهودی و مخالف با استعمار؛
8. جاسوسی؛
9. تبلیغ و اشاعة روحیة ضدّ دینی، گسترش تفکّر مادّی، با استفاده از همة امکانات موجود؛
10. سکولاریزه کردن آموزه‌های دینی و فرهنگی و جلوگیری از انقلاب فرهنگی؛
11. ترویج فساد، فحشا و تفریحات منحط کنندة اخلاقی؛
12. شناسایی جوانان مستعد و زمینه‌سازی برای مهاجرت راحت آنها به خارج از کشور؛
13. شایعه‌پراکنی و شایعه‌سازی علیه اشخاص حقیقی و حقوقی مستقل و برنامه‌های ویژة ملّی و مذهبی در کشور؛
14. ترویج و تشویق زندگی و مناسبات و معاملات به سبک و سیاق غرب (تجمّل‌گرایی، اسراف و تبذیر)؛
15. زمینه‌سازی برای نفوذ شرکت‌ها، بنیادها و سرمایه‌گذارهای وابسته به جریان ماسونیّت جهانی در کشورهای اسلامی؛
16. توسعة نهادهای ماسونی در معماری و شهرسازی و... ؛
17. جلوگیری از احیای سنّت‌های دینی و فرهنگی که موجب ایجاد استقلال همه‌جانبه در زمینه‌های طبّ و تغذیة سنّتی و اسلامی، آموزش و پرورش، خانواده و تربیت فرزندان و... ؛
18. انحراف اذهان از مقاصد و نیّات یهودیّت صهیونیستی، فراماسونری و سران متکبّر غربی؛
19. فرقه‌سازی، ایجاد چند دستگی و جنگ‌های داخلی؛
20. ترویج اعتقادات جاهلانه به نام علم و دانش و ترقّی که زمینه‌های قبول مفاسد یا تعطیلی سنّت‌های نیکو را فراهم می‌آورد؛
21. و... .