آدینة دیدار
منتظر هستم و بی برگ و نوا می‌گردم
گنگ و حیرت‌زده و سر به هوا می‌گردم!
روبه‌روی منی و غافلم از دیدارت
یار در خانه و در بادیه‌ها می‌گردم!
بی سبب نیست که از روی شما مهجورم
چون که از قافلة عشق، جدا می‌گردم
پشت بر قبله‌ام و گرم نمازی باطل
و به دنبال تو ای قبله‌نما می‌گردم!
«یا صمد» بر لب و با عشق صنم دوشادوش
گِرد بُتخانة اطوار و ادا می گردم
ذکر «عجّل» به لبم، ذکر مسلمانی نیست
ذکر می‌گویم و با بوی ریا می‌گردم
دلم ای آینه! آمادة دیدارت نیست
گرچه هر روز به محراب دعا می‌گردم
با دعای فرج و ندبه، اسیر خویشم
چشم بر راه، در این حال و هوا می‌گردم!
«در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز»
بی غمِ دوست، منِ بی سروپا می‌گردم
غایب حاضری و حاضر غایب ماییم!
بهر تأخیر، پیِ چون و چرا می‌گردم
باید از پردة غیبت به در آیم، آری
تا به آدینة دیدار شما برگردم
حماسة خونین
رفته‌ست آن حماسة خونین ز یادها
دارد زیاد می‌شود ابن‌زیادها
آقای عشق! پرچم سبز و مقدّست
این روزها رها شده در دست بادها
بعد از تو کفر و ظلم، زمین را گرفته است
دنیا شده‌ست مضحکة عدل و دادها
آیا زمان آن نرسیده‌ست در جهان
نفرین شوند باز هم این قوم عادها؟
کی می‌شود که طالب خونت بیاید و،
نام تو تا همیشه بماند به یادها
در گذر اربعین تو
در گرامیداشت اربعین حسینی
با پای سر به سِیْر سماوات می‌رویم
احرام بسته‌ایم و به میقات می‌رویم
تا بارگاه قبلة حاجات می‌رویم
قسمت اگر شود به ملاقات می‌رویم
میقات ما حسین، ملاقات ما حسین
٭٭٭
زانو زدیم پیر و جوان بر زمین تو
ما حلقه بسته‌ایم به دور نگین تو
ما را کشانده است کجاها طنین تو
افتاده‌ایم در گذر اربعین تو
ای واژه واژه نام تو صد ماجرا حسین
٭٭٭
ما چون کبوتران حرم پر شکسته‌ایم
از آشیان گذشته و از خود گسسته‌ایم
چون صیدهای زخمی در خون نشسته‌ایم
یعنی که دل به لذت دیدار بسته‌ایم
مرهم حسین، صبر حسین و شفا حسین
٭٭٭
ای جان شرحه شرحه بگو ماجرا چه بود
راز به خون تپیدن خون خدا چه بود
آن جوشش صدای تو در کربلا چه بود
دادی بها به خون خودت، خون‌بها چه بود
ای خون پاک تو، همه‌دم خون‌بها حسین
٭٭٭
با بادها بگو که هوایم هوای توست
با نای‌ها بگو که نوایم نوای توست
بغضی که در تلاوت در خون رهای توست
سودای آتشی‌ست که بر خیمه‌های توست
ای تا ابد، نوای من بی‌نوا حسین
٭٭٭
گل‌زخم‌ها شکفته شده روی پیکرت
چون کعبه فوجِ تیغ گرفته‌ست در برت
بعد از تو دشت، یکسر«إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَت»
بالا سرت، بلند سرت، تا خدا، سرت
بر ما چه رفته است به شوق تو «یا حسین»