عالمی میگفت:
«قرآن» میفرماید:
«إِنّ اللهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَىٰ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَىٰ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّىَ؛1
خداست آن که وقت مرگ ارواح خلق را میگیرد و آن کس را که هنوز مرگش فرا نرسیده نیز در حال خواب روحش را قبض میکند. سپس آن را که حکم به مرگش کرده، جانش را نگاه میدارد و آن را که نکرده (به بدنش) میفرستد تا وقت معیّن (مرگ).»
شما همین که میخوابید خدا «يَتَوَفَّى الْأَنْفُس»، نفس شما را میگیرد و بالا میبرد. بعضیها را نگه میدارد. چه کسانی را؟ آنها که «قَضَىٰ عَلَيْهَا الْمَوْتَ»، بر آنها قضاوت شده است که بمیرند؛ یعنی خیلیها که در خواب میمیرند، روحشان را نگه میدارند و دیگر نمیفرستند.
«وَيُرْسِلُ الْأُخْرَىٰ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى» و آنهایی که هنوز باید حیات داشته باشند، صبح که میخواهند بلند شوند، آن ارواح را در این جسم میفرستد، دوباره بلند میشوند و یک روز دیگر...
در واقع وقتی انسان از این دنیا میرود، میگوید:
«رَبِّ ارْجِعُونِ؛
خدایا! مرا برگردان [تا عمل خیری انجام دهم گذشته را جبران کنم].»
جواب آنها هم این است:
هر شب که تو میخوابیدی، ما روح تو را میگرفتیم، بالا میبردیم، قبض روحت میکردیم و صبح دوباره تو را برمیگرداندیم.
چرا آن موقع نرفتی کار خوب انجام بدهی؟ تو فرصت داشتی، یک روز دیگر به تو مهلت دادیم.
امروز همان مهلت دوباره است.
در این مهلت دوباره چه خواهی کرد؟؟
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. سورة زمر، آیة ۴۲.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. سورة مؤمنون، آیة ۹۹.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑