حکومت حضرت مهدی(عج) در عصر ظهور
اثر فارسی علیاصغر رضوانی، نگاهی است به ویژگیهای حکومتی امام مهدی(عج) پس از قیام و ظهور. انگیزة تألیف، بررسی نحوة حکومت حضرت مهدی و برخورد ایشان با پیروان سایر ادیان بوده است. آنچه باعث اهمّیت کتاب شده، نگاه تحلیلی به روایات مربوط به عصر حکومت مهدوی است.
فهرست مندرجات
۱. ساختار کتاب؛
۲. گزارش محتوا؛
۳. روش حکومتی حضرت؛
۴. وضعیت کتاب؛
۵. پانویس؛
۶. منبع.
ساختار کتاب
کتاب با مقدّمه مؤلف در انتقاد از کسانی که افکار و عقاید انحرافی را در جامعه ترویج میکنند، آغاز و مطالب در دو بخش کلّی، ارائه شده است.
نویسنده پس از بیان این که اسلام در عصر ظهور تجلّی خواهد یافت، به جایگاه اهل کتاب در آن روزگار و رفتار امام(عج) با آنان پرداخته و آنگاه به برخورد آن حضرت با انحرافات فکری اشاره کرده است.
گزارش محتوا
بخش اوّل با بررسی تجلّی اسلام در عصر ظهور آغاز میشود. نویسنده معتقد است برای تشکیل جامعة واحد و امّت واحده، یک موضوع ضروری بوده و آن، جهانبینی واحد و اعتقاد واحد است و دینی که امام مهدی(عج) بعد از ظهور با آن بر مردم حکومت میکنند، دین اسلام میباشد. از برخی روایات نیز استفاده میشود که در عصر دولت ایشان، جز مسلمان، احدی روی زمین باقی نمیماند.
ولی با مراجعه به روایات دیگری که با ظاهر قرآن نیز مطابقت داشته و به همین دلیل بر روایات قبلی مقدّم است، پی میبریم که یهود و نصارا تا روز قیامت باقی خواهند ماند.
با این استدلال، نویسنده سعی در تبیین و بررسی رفتار آن حضرت با اهل کتاب داشته و مدّعی است کسانی که از اهل کتاب معاند نبوده و در صدد ستیز و
مقابله با حضرت و حکومت او برنیایند، میتوانند در ذمّة اسلام بوده و به زندگی خود ادامه دهند.
وی با ضمیه کردن آیة اکمال به آیات و روایاتی که مطابق آنها دین حاکم در عصر ظهور اسلام است، چنین نتیجه میگیرد که مذهب رایج در آن عصر، مذهب تشیّع میباشد.
امّا مشکلی که در اینجا مطرح میشود، مشکل انحرافها، برداشتها و تفسیرهای نادرستی است که در راه و روشهای دین و اصول و فروع احکام الهی پدید آمده و قرنها در ذهن جامعه اسلامی رسوخ کرده است.
نویسنده معتقد است این جریان، یکی از موانع بزرگ بر سر راه حضرت است؛ زیرا در این جریان، امام تنها با تودههای ناآگاه رو در رو نیستند؛ بلکه عاملان اصلی توجیهها و تحریفها نیز پشت سر آنها قرار دارند که همواره به فتنهگری مشغولند. این عاملان از سه جریان زیر تشکیل میشوند و شاید بخشی از برنامههای کشتار گسترده امام(عج) در جوامع اسلامی، در این ارتباط باشد:
۱. روحانیان دنیادار و وابسته،
۲. سرمایه داران و اشراف بیدین،
۳. حکومتهای به ظاهر اسلامی.
وی ضمن ارائة ادّله و شواهدی، اثبات میکند که در حکومت آن حضرت، نژادپرستی هیچ جایگاهی نداشته و نوع حکومت ایشان، شبیه هیچیک از حکومتهای موجود در دنیا نیست.
روش حکومتی حضرت
در ادامه پس از اشاره به روش حکومتی حضرت مهدی(عج) و سامانپذیری زندگی مردم در آن عصر، ضمن بررسی عوامل تاثیرگذار در گسترش عدالت، سرلوحة برنامههای ایشان، گسترش عدالت در سراسر گیتی دانسته شده است.
نویسنده سیرة عملی و روش شخصی آن حضرت را مبتنی بر سادهزیستی دانسته و پس از ترسیم وضعیت امنیت اجتماعی در عصر ظهور، رشد عقلی و تکامل علمی، رشد تربیتی، نحوة تقسیم بیتالمال، رفاه اقتصادی، وجه کثرت اموال، وضعیت مساجد و حرمین شریفین در آن عصر را مورد بررسی قرار داده است.
دربارة جهت مشارکت مسیح(ع) در حکومت حضرت مهدی(عج) ، حکمتهایی بیان شده است؛ به عنوان مثال، از آن جایی که مسیحیان به حضرت مسیح(ع) اعتقاد داشته و جمعیت زیادی را تشکیل میدهند، لذا با مشاهدة ایشان، تسلیم او و حضرت مهدی(عج) میشوند.
پس از بررسی فاصله بین ظهور و روز قیامت با استفاده از روایات، به این سؤال پاسخ داده شده که اگر حکومت حضرت مهدی(عج) حکومت عدل جهانی است، چرا ایشان به شهادت میرسند؟
نویسنده پس از تحلیل احتمالات وارد شده دربارة این سؤال، به اصلاحات فراگیر در عصر ظهور و مقر حکومت آن حضرت، اشاره کرده، ضمن برشمردن آثار و برکات ظهور ایشان، به بررسی و بحث دربارة تکنولوژی در آن عصر پرداخته است.
مباحث پایانی، مربوط به نگاهی کوتاه به نوآوری و تحوّلی جدید در حکومت حضرت مهدی(عج) است و چنین نتیجهگیری شده که آن حضرت گرچه احیاکنندة شریعت اسلامی هستند، ولی این شریعت را با اسلوب و روشی جدید پیاده خواهد نمود.
پانویسهای این مقاله
- •
منبع: «جهانی شدن و حکومت جهانی مهدی(عج)»، مجلّة «انتظار»، زمستان 1381، شمارة 6.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑