به مناسبت شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)
داغ زهرا(س)
هر نسیمی خسته از کویت خبر می‌آورد
چشم تر می‌آورد، خونِ جگر می‌آورد
خارها در چشم دارد، استخوان‌ها در گلو
هر کسی دیوار و در را در نظر می‌آورد
این بهار تازه دارد شاخه‌ای گل در بغل
وایِ من، اینک خزان با خود تبر می‌آورد
یاد تو گل کرده چون داغی به باغ جان مگر؟
هر درختی غنچه‌های شعله‌ور می‌آورد
روضهخوان می‌برد دل را پیش از این تا کربلا
ناله‌ای امّا دلم را سوی در می‌آورد
«بارالها! خانة همسایه‌ها را گرم کن»
مادری دست دعا انگار برمی‌آورد
در گرامیداشت دهة فجر انقلاب اسلامی
عصر خمینی
خاموشی تو رنگ فراموش شدن نیست
در ولولة نام تو خاموش شدن نیست
ای خواب ستم از تو برآشفته، خمینی!
این خاطره همسایة مخدوش شدن نیست
چون سُکر پیام تو پر از شور قیام است
شیدای تو را نسبت مدهوش شدن نیست
تو روح توانستنی و دست شکفتن
تدبیر تو با غصّه هم‌آغوش شدن نیست
با عطر کلام تو گره‌ها همه بازند
در رشتة افکار تو مغشوش شدن نیست
گفتی به همه راز بت ظلم شکستن
جز سعی هم‌آوایی و هم‌دوش شدن نیست
دیری‌ست که در جلوة تاریخی عشقی
اسطوره‌شدن غیر بلانوش شدن نیست
در عصر تو آموخت دگر باره جهانی
عزّت مگر از راه کفن‌پوش شدن نیست
به مناسبت ولادت امام علی(ع)
جرئت فریاد
ما شیعة توایم دل شادمان بده
ویران شدیم، خانة آبادمان بده
حاکم تویی، حکومت دل‌ها به دست توست
شاهد تویی، مشاهده را یادمان بده
ما دانه‌های باغ بهارآور توایم
یک دم عنایتی کن و بر بادمان بده
خالی‌ست از دعا لب سجاده‌هایمان
جامی ز عاشقانة سجادمان بده
شور ابوذر و دل سلمانمان ببخش
ایمان مالک و غم مقدادمان بده
هر سو سقیفه‌ای‌ست که بیداد می‌کند
تا کی سکوت؟ جرئت فریادمان بده
به مناسبت مبعث پیامبر اکرم(ص)
عشق محمّد(ص)
ماه فرو ماند از جمال محمّد
سرو نباشد به اعتدال محمّد
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست
در نظر قدر با کمال محمّد
وعدة دیدار هر کسی به قیامت
لیلةاسری شب وصال محمّد
آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی
آمده مجموع در ظلال محمّد
عرصة گیتی مجال همّت او نیست
روز قیامت نگر مجال محمّد
وآن همه پیرایه بسته جنّت فردوس
بو که قبولش کند بلال محمّد
شمس و قمر در زمین حشر نتابد
نور نتابد مگر جمال محمّد
شاید اگر آفتاب و ماه نتابند
پیش دو ابروی چون هلال محمّد
چشم مرا تا به خواب دید جمالش
خواب نمی‌گیرد از خیال محمّد
«سعدی» اگر عاشقی کنی و جوانی
عشق محمّد بس است و آل محمّد
به مناسبت میلاد خجسته امام حسین(ع)
خورشید در آیینه گل کرد
ای عاشقان! خورشید در آیینه گل کرد
نور خدا، در کوچه باغ سینه گل کرد
عالم مُعطّر شد ز نور عصمتی سبز
نور کمال حضرت آیینه گل کرد
شوریدگان عشق! بوی یار آمد
مهر جمال دلبر دیرینه گل کرد
زد خنده خورشید شهادت بر شب ما
خون خدا، ای عاشقان! دوشینه گل کرد
بوی خوش معصوم پنجم منتشر شد
ماه مدینه، در شب آدینه گل کرد
شکر خدا، شب رفت و فجر صادق آمد
ای عاشقان! خورشید در آیینه گل کرد