فرازي از خطبه غديريه رسول مكرم اسلام، صلّياللَّهعليهوآله
خداي را سپاس ميگويم... و به عبوديت خود و ربوبيت او اقرار ميكنم و عزم آن دارم كه آنچه را به من وحي فرموده، به شما برسانم، از آن بيم دارم كه اگر نرسانم عذابي بس كوبنده و سخت بر من فرو فرستد...
زيرا وجود مقدسش آگاهم فرموده كه اگر آنچه را نازل نموده، ابلاغ نكنم. رسالت او را ادا نكردهام و جناب حضرتش تبارك و تعالي تضمين فرموده كه از شر مردمان در امانم دارد... پس وحي فرموده: يا أيّها الرّسول بلّغ ما أفنزل... و اين آيه درباره خلافت و جانشيني علي بن ابيطالب است.
اي مردم! من هيچ گاه در رساندن آنچه حق نازل فرموده كوتاهي نكردهام و اكنون سبب نزول اين آيه را برايتان بيان ميكنم.
جبرئيل تاكنون (در اين موضوع) سه بار بر من نازل شده و از جانب پروردگارم مرا امر نموده تا در اين سرزمين بر پاي ايستم و هر سپيد و سياهي (همگان) را اعلام دارم كه عليبن ابيطالب، عليهالسلام، برادر، وصي و جانشين و امام بعد از من است؛ همان كه نسبت به من، همچون هارون نسبت به موسي (يعني جانشين من) است جز اين كه پيامبر نخواهد بود. و او بعد از خدا و پيامبرش ولي و سرپرست شماست...
و من، اي مردم، از جبرئيل خواستم مرا از انجام اين كار معاف دارد؛ زيرا ميدانم تقواپيشگان بس كم اند و منافقان بسيار و دغلكاران و مسخره كنندگان اسلام فراوانند. همانان كه... مرا بسيار آزردند و اهانتها كردند بدين بهانه كه علي هماره با من و من با اويم...
و البته اگر بخواهم آنان را به اسم بشناسانم و به سويشان اشاره كنم ميتوانم اما به خدا سوگند كه بزرگواري كرده و از اين كار در ميگذرم و در هر حال خداي متعال از من راضي نخواهد شد مگر اين كه آنچه را نازل فرموده ابلاغ نمايم. رسول گرامي، صلّياللَّهعليهوآله، آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود:
يا أيّها الرّسول بلّغ ما أنزل إليك من ربّك و إن لم تفعل فما بلّغت رسالته و اللّه يعصمك من النّاس.
×. احتجاج، طبع بيروت، ج1، ص59.