گل هميشه بهارم، ببين خزان باقي است
خراش صاعقه بر چهر آسمان باقي است
حديث سيلي توفان به چهره گل سرخ
هنوز بر دهن ياس و ارغوان باقي است
ز ابر فتنه تگرگي كه ريخت بر سر ما
هزار غنچه پرپر به بوستان باقي است
نشان مرگ و بلا بود در كوير سكوت
غريو رعد كه در گوش هر كران باقي است
شكست كشتي امن از شقاوت توفان
به روي آب فقط دست بادبان باقي است
هزار سال گذشت و ز تازيانه برق
شيار زخم بر اندام ناروان باقي است
پرندگان بهاري ز باغ كوچيدند
به روي شاخه نشاني ز آشيان باقي است
اميد رويش گل را خزان ربود ز باغ
اميد رجعت سرسبز باغبان باقي است
گل هميشه بهارم غدير آمده است
شراب كهنه ما در خم جهان باقي است
خداي گفت كه اكملت دينكم آنك
نواي گرم نبي در رگ زمان باقي است
قسم به خون گل سرخ در بهار و خزان
ولايت علي و آل، جاودان باقي است
گل هميشه بهارم بيا كه آيه عشق
به نام پاك تو در ذهن مردمان باقي است
سيد مصطفي موسوي گرمارودي