مرتضي مهدوي
غدير، آن سوي پرده ظاهر، ژرفايي شگفت و شگرف دارد.
هجدهم ذي الحجه، تنها بعد زماني و آفاقي آن است؛ اما غدير جلوه اي دروني و انفسي نيز دارد؛ جلوه اي تكويني و فطري، مطابق با جلوه تشريعي و ظاهري آن.
جلوه انفسي غدير
جلوه دروني و انفسي غدير چيست؟ در اين باره مي توان بسيار سخن گفت، اما در اين مجال، تنها به بيان فرازي از دعاي وارده در عيد غدير اكتفا مي كنيم كه تمام سخن در آن نهفته شده است:
بارالها!... اي آنكه هر روز در كار و شأني تازه هستي، همان گونه كه شأن ربوبي و عنايت بزرگ تو در حق من اقتضا نمود و (از پيش) مرا اهل اجابت دين و دعوت خود قرار دادي و از روي تفضل و كرم و جود خويش، در همان آغاز آفرينشم مرا بدان موفق فرمودي؛ آنگاه رحمت ايجاب كرد تا فضل و جود و كرمت را پي در پي بر من ارزاني داشتي تا اينكه (در اين دنيا و در انتصاب اميرمؤمنان علي، عليه السلام، در عيد غدير) آن عهد و ميثاق را دگر بار به من تجديد كردي؛ و اين در حالي بود كه من اين عهد و ميثاق در مرحله نخست آن را بكلي فراموش كرده، آن را به دست نسيان سپرده و از آن غافل بودم.
اما تو نعمت را بر من تمام نموده و (در امر به پذيرش ولايت و جانشيني اميرمؤمنان علي، عليه السلام، در جريان غدير) مرا بدان متذكر ساختي. منت بر من نهادي و بدين اصل اصيل و ركن ركين دين هدايت فرمودي.
آري، پروردگار مهربانم و اي سيد و مولايم! (همان گونه كه مرا در آغاز آفرينش و در اين جهان بدين نعمت و موهبت اكرام فرمودي، درخواست و تمنايم از درگاه لطف و كرمت اين است) دگر بار نيز لطف و عنايتت را بر من ارزاني داشته و اين نعمت (ولايت) را از من باز نستاني تا آنكه بر آن بميراني، در حالي كه از من راضي و خشنود باشي....
بارالها! (آري همچنان كه در آن مرحله نخستين خلقت، ندا و دعوتت براي ولايت علي، عليه السلام، را شنيده و پذيرفتيم در اين دنيا نيز) شنيديم ،اطاعت كرديم و نداي پيامبرت را لبيك گفتيم و اين همه نبود مگر به لطف و منت گران تو بر ما...1
پي‌نوشت:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. مفاتيح‌الجنان، اعمال روز عيد غدير
بازگشت به ابتدای مقاله ↑