علی در قرآن

5- علی، ولی شماست

اشاره: آیات بسیاری در شان اهل بیت عصمت و طهارت، هلیهم السلام، بویژه حضرت علی، علیه السلام، نازل شده که جز بر این خاندان پاک ومطهر قابل تطبیق نیست.

در هریک از شماره ای منتشر شده در سال امام علی، علیه السلام، به یکی از آیاتی که در شان آن حضرت نازل شده اشاره کردیم و اینک به بیان آیه ای دیگر می پردازیم.

یکی دیگر از آیاتی که به اتفاق شیعه و اهل سنت در شان امیر مومنان علی، علیه السلام، نازل شده آیه سوره مائده است که به آیه ولایت مشهور شده است؛ در این آیه می خوانیم:

انما ولیکم و رسوله و الذین امنو الذین یقیمون الصلاه یوتون الزکوه و هم راکعون.

جز این نیست که ولی شما خداست و رسول او و مومنانی که نماز می خوانند و همچنان که در رکوعند انفاق می کنند.

در تفسیر مجمع البیان در شان

نزول این آیه روایتی نقل شده که شنیدنی است؛ ابوذر غفاری روزی تعدادی از مردم را که به همراهی جمعی از یاران رسول خدا، صلی الله و علیه و آله، در کنار زمزم نشسته بودند، خطاب قرار داده و می گوید:

ای مردم! هر کس که مرا می شناسد که می شناسد، و هر کس که نمی شناسد من خودم را به او معرفی می کنم؛ من جندب بن جناده بدری، ابوذر غفاری هستم، من با این دو گوشم شنیدم –کر شوم اگر چنین نباشد- و با این دو چشمم دیدم –کور شوم اگر چنین نباشد- که رسول خدا صلی الله علیه و آله، می فرمود: علی علیه السلام رهبر و پیشوای نیکان و کشنده کافران است. هرکس او را یاری کند یاری می شود و هر کس او را خوارو بی پناه کند خوار و بی پناه می شود. بدانید روزی از روزها نماز ظهر را با رسول خدا صلی الله علیه و آله، در مسجد می خواندم، مستمندی وارد مسجد شد و از مردم تقاضای کمک کرد اما کسی چیزی به او نداد، او دست را به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا تو شاهد باش که من در مسجد رسول خدا تقاضای کمک کردم ولی کسی چیزی به من نداد. در همین حال علی، علیه السلام، که در حال رکوع بود با انگشت کوچک دست راست خود، که انگشتری در آن بود. به او اشاره کرد مرد مستمند نزدیک آمد و انگشتر را از دست آن حضرت بیرون آورد. پیامبر اسلام، صلی الله علیه و آله، که در حال نماز بود این ماجرا را مشاهده کرد؛ هنگامی که از نماز فارغ شد، سر به آسمان بلند کرد و چنین گفت: ای پروردگار من! سینه مرا گشاده گردان و کار مرا آسان ساز و گره از زبان من بگشای تا گفتار مرا بفهمند و یاوری از خاندان من برای من قرار داده. برادرم هارون را پشت مرا بدو محکم کن و در کار من شریکش گردان 1 پس قرآن ناطق را بر او فرستادی که تو را به قویدست خواهیم کرد و برایتان حجتی قرار می دهیم. به سبب نشانه هایی که شما را داده ایم، به شما دست نخواهد یافت. 2 بار خدایا! من محمد، پیامبر تو و برگزیده تو هستم. سینه مرا برای من گشاده گردان، کار مرا آسان ساز و یاوری از خاندانم، علی را، برای من قرار داده و پشت مرا بدو محکم کن!

ابوذر می گوید: پیامبر خدا هنوز سخن را به پایان نبرده بود که جبرئیل از سوی خدا براو نازل شد و گفت: ای محمد! بخوان! گفت: بخوان: جز این نیست که ولی شما خداست و رسول او و مومنانی که نماز می خوانند و همچنان که در رکوعند انفاق می کنند.

پی نوشت ها: