1. خدایی هست که میبیند؛
2. خدای هست که میشنود؛
3. خدایی هست که قدرت دارد؛
۴. خدایی هست که حکیم است؛
5. خدایی هست که رحیم و رئوف است؛
6. خدایی هست که عزّت و ذلّت به دست او است؛ ۷. خدا به هر که بخواهد، به اندازهای که بخواهد، از جایی که قابل محاسبه نیست، میدهد؛
۸. رنجها و بلاها امتحان است؛
۹. رنجها و بلاها میتوانند مرا رشد دهند؛
۱۰. رنجها و بلاها میتوانند نشانة توجّه خداوند به بندهاش باشند؛
۱۱. رنج ها و بلاها فقط برای من نیست؛ حتّی اولیای خاصّ خدا هم از رنج و بلا دور نبودهاند؛
۱۲. من در محضر خدا هستم؛
۱۳. دنیا کوچک و فانی است؛
۱۴. هر کسی به اندازة داراییهایش باید پاسخگو باشد، نه بیشتر؛
15. دست خدا بالاتر از همة دستهاست؛
۱۶. خدا از رگ گردن هم به من نزدیکتر است؛
۱۷. به جز کافران کسی از رحمت خداوند ناامید نیست؛
۱۸. خدا بهترین کمالات را در وجود انسان قرار داده است؛
۱۹. دانستن ضعفها و خطاها عيب نیست،. تكرار خطاها و ضعفها عيب است؛
20. قرار نیست که مرا تأیید کنند؛
21. آنهایی که از من انتقاد میکنند، بیشترین نقش تربیتی را در زندگی من دارند؛
22. قرار نیست همه چیز مطابق میل من باشد؛
23. قرار نیست همه مرا دوست داشته باشند؛
24. قرار نیست که من همیشه به نتیجة دلخواهم برسم؛
25. همیشه از من بالاتر و از من پایینتر، در هر زمینهای وجود دارد؛
۲۶. آن چیزی که ارزش دارد، سعی ماست؛
۲۷. خوبیهای من نسبت به دیگران، در برابر خوبیهای خداوند نسبت به من، فقط ذرّهای است در مقابل بینهایت؛
۲۸. خوبیها، خوشیها، شادیها و زیباییها فقط یک راه ندارد؛ ما میتوانیم از راههای گوناگون وارد شویم؛
۲۹. توزیعکنندة نعمتها، خداست. قرار نیست به همه کس، همه چیز بدهد. صاحب اختیار او است؛
30. قرار نیست برای خدا تکلیف معیّن کنیم: تو بنده باش.
پانویسهای این مقاله
- •
منبع: فصلنامة «خانوادة خوشبخت»، شمارة 18، صص 40-41.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑