آیت الله حاج میرزا علی آقا شیرازی(ره) نقل میکنند:
در خواب دیدم، مرگم فرا رسیده است. مردن را همانطوری که برای ما توصیف شده است، در خواب یافتم.
خویشتن را جدا از بدنم میدیدم و ملاحظه کردم که بدنم را به گورستان بردند و دفن کردند و رفتند و من تنها ماندم و نگران بودم که چه بر سر من خواهد آمد. ناگهان سگی سفید وارد قطع شد و در همان حال حس کردم که این سگ، تندخویی من است که تجسّم یافته و به سراغ من آمده.
مضطرب بودم که حضرت سیّدالشّهداء(ع) تشریف آوردند و به من فرمودند: «غصّه نخور! من آن را از تو جدا می کنم.»
منبع: دو ماهنامة تربیتی و اخلاقی «خُلُق»، شمارة 76-77، فروردین تا تیر 1399ش.؛ به نقل از «حکایتها و هدایتها در آثار استاد شهید آیت الله مرتضی مطهری».
صفحهٔ ۷۰