احد ده بزرگی
الهی،الهی! بلا آمده
بلا بی سر و بی صدا آمده
زمانه به ما گشته ناسازگار
دگرگونه گردش کند روزگار
ز تاب بلا عقل، مجنون شده
گل سرخ دل، ساغر خون شده
الهی! پریشان و افسرده‌ایم
در این وحشت‌آباد دل‌مرده‌ایم
٭٭٭
الهی! بلا گشته ما را عظیم
به دل‌ها شده درد و ماتمْ مقیم
نهان‌های مردم، هویدا شده
سرور از دلِ خسته، منها شده
بلا از خفا پرده برداشته
دِرو کرده شادی و غم کاشته
شده دیدة تیزبینم سپید
دل پر امیدم شده ناامید
الهی! تو آگاهی از حال من
شکسته چو مرغی پر و بال من
الهی! کسی جز تو آگاه نیست
دلیل دل مانده در راه نیست
ز بس با دلم غم هماهنگ شد
زمین با همه وسعتش تنگ شد
فلک سفرة روشنش جمع کرد
به ما بارش رحمتش منع کرد
شده بسته از شش جهت راه ما
گره خورده در حنجره آه ما
بلا، خنجر حق‌کُشش تیز شد
زمین و زمان نفرت‌انگیز شد
الهی! تو مهرآفرینی و بس
دل‌افسردگان را معینی و بس
به تو از غم خود شکایت کنم
ز سختی و ماتم حکایت کنم
در این محنت‌آباد ظلمت‌نهاد
به جز تو ندارم به کس اعتماد
تو در هر شدائد امید منی
پدیدآورِ صبح عید منی
توئی نوربخش دل و دیده‌ام
طبیب دل و روح رنجیده‌ام
سلام و درود و درود و سلام
به ختم رسولان و آلش تمام
اولی‌الامرهای نیکوسرشت
که خرّم از آنهاست باغِ بهشت
همان پاکزادان که حقْ محورند
سحرْ سیرت و خلق را رهبرند
به آنها که عزّت عطا کرده‌ای
اولی‌الامرِ خلق خدا کرده‌ای
به آنها که دادی مقامات را
ولی‌نعمتی و کرامات را
و گفتی ادب را رعایت کنیم
همه امرشان را اطاعت کنیم
اطاعت از آنها به ما واجب است
دل ما به فرمانبری راغب است
همه باور ما همین است و بس
پس از تو جز آنها نداریم کس
الهی! به آن حق‌تباران قسم
به انوار ظلمت‌شکاران قسم
به آن چارده چلچراغ وجود
که روشن از آنهاست غیب و شهود
به آن قائدِ قائمِ بی‌نظیر
اولی‌الامر دلْ مهرِ گردون سریر
امامی که از دیده‌ها غائب است
اطاعت ز فرمان او واجب است
که ساز فرج را دگر ساز کن
درِ غیبتش روی ما باز کن
الهی! دگر بی‌قراری بس است
شب و روز چشم‌انتظاری بس است
فرج را فرج را محقّق بکن
به وصلش دلم را موفّق بکن
ز یک چشم برهم‌زدن زودتر
بکن شام ظلمانیم را سحر
هلا یا محمّد هلا یا علی!
بشیر و نذیر و نبیّ و ولیّ
شما اکفیانی شما کافیان
شما ونصرانی شما ناصران
شما کار ما را کفایت کنید
به حق و حقیقت هدایت کنید
کنون که غمم بسته راه نفس
شمائید آرامش جان و بس
گلِ نورِ از چشم ظاهر نهان!
ولیّ خدا، ای امام زمان!
ز بس داده بیدادْ ما را شکست
به لب‌هایمان ذکر ادرکنی است
خدا را خدا را به فریاد رس!
به فریادمان روز بیداد رس!
خدا را تو ای جانِ جانان بیا!
شتابان شتابان شتابان بیا!
هم اکنون هم اکنون هم اکنون بیا!
که گشته ز هجرانْ دلم خون، بیا!
ابالغوث حق، مهدی فاطمه!
خدا را بده بر بلا خاتمه
به اذن خدا حجّت بن الحسن
بیا ریشه‌های بلا را بکن!
خدای دلم، ارحم الرّاحمین!
به حقّ محمّد، رسول امین
درِ باغ سبز فرج، باز کن
همه شیعیان را سرافراز کن
سلام و درود و درود و سلام
به روح محمّد و آلش تمام