جهاد اسلامی،جهاد یهودی (1)

اصغر حیدری

خدایی که در «تورات» با موسی(ع) سخن گفته است، از او می‌خواهد در جنگ با اقوام دیگر با آنها عهد نبندد، به آنان ترحّم نکند و به هیچ‌وجه با آنها ازدواج و اختلاط ننماید. البتّه در تورات تحریف‌شده، برای این‌گونه جنگیدن دلایل و توجیهاتی نیز ذکر شده و این جنگ با عنوان «جهاد با کفّار» مورد تقدیس قرار گرفته است. شیوة جنگ با غیریهودیان، به گونه‌ای در تورات آورده شده است که عادل و حکیم بودن یهوه (خدای یهود) را اساساً مورد تردید قرار می‌دهد؛ چراکه نسل‌کشی عمومی بدون هیچ‌گونه ارشاد و انذار و به صورت یک انتقام وحشیانه از بازماندگان آنها، بر اساس هیچ عقل سلیمی نمی‌تواند دستوری از جانب خداوند بخشنده و مهربان باشد. این درحالی است که در تعالیم اسلام، جنگ تنها راه مواجهه با کفّار نیست و آنها می‌توانند با قبول ذمّة اسلامی در امان باشند؛ بلکه حتّی در صورت وقوع جنگ، شرایطی معیّن شده است که امروزه می‌توان از حیث حقوق بشر و اصول انسانی به آنها افتخار کرد.

ادیان آسمانی، اساس و شالوده‌ای یکسان دارند و جملگی از طرف خداوند متعال پی‌ریزی شده‌اند. گذشت ایّام، اغراض حاکمان، راحت‌طلبی مردم و... ادیان الهی را در مسیری غیر از مسیر اصلی انداخته است و آنها را از محتوا خالی و به خرافات و اوهام آلوده ساخت. لذا برای هدایت مردم، مشیّت الهی بر تجدید رسالت‌ها و نبوّت‌ها تعلّق می‌یافت تا هم جلوی گمراهی مردم گرفته شود و هم پایه‌های ادیان الهی به نسبت پیشرفت علمی و تجربی بشر، استوارتر گردند. این امر خداوند، با ابلاغ رسالت حضرت محمّد(ص) به پایان رسید و ختم نبوّت امضا گردید.

حقّانیت اسلام و لزوم گرویدن پیروان سایر ادیان به این دین، امری است که خداوند به انبیای پیشین، مانند موسی، داوود، دانیال، ملاکی، یرماه، یعقوب، عیسی(ع) و... بیان فرموده و سپس همان فرمان را در «قرآن» - که «لا ریبَ فیه» است - تجدید نمود.۱ پیروان اسلام، معتقدند که در کتب انبیای پیشین، مانند تورات و «انجیل»، قطعاً تحریف‌های کوچک و بزرگی به دست اشخاص مختلف با اهداف متفاوت انجام گرفته است و البتّه این نظر را قرآن مجید نیز تایید می‌کند.۲ با توجّه به مطالب زننده و گاه به دور از عفّت که در تورات (مانند قسمتی از داستان تکوین، کشتی‌گرفتن یعقوب با خداوند، زنای لوط با دخترانش و...) وجود دارد، عدّه‌ای از غیرمسلمانان نیز اصالت تورات را زیر سؤال برده‌اند.۳ البتّه دربارة انجیل نیز - چنان‌که می‌دانیم - مسیحیان پس از اختلافات فراوان در مورد انجیل واقعی، بالأخره از میان انبوه اناجیل، چهار مورد را انتخاب و بقیه را نابود ساختند که خود این امر، نشان‌دهندة شک و شبهة آنان در مورد انجیل واقعی بوده است.

تنها مسلمانان هستند که به رغم اختلافات و پیدایش فرقه‌ها و مذاهب گوناگون، با سینه‌ای فراخ، عدم تحریف در کتاب آسمانی خود را اعلام می‌نمایند. این افتخار، برخاسته از ارادة پروردگار متعال در حفاظت قرآن از دستان ناپاک و تحریفات است؛ آنجا که می‌فرماید:

«ما قرآن را بر تو [ای پیامبر!] نازل کردیم و ما هم آن را محقّقاً محفوظ خواهیم داشت.»

اگر شخصی، درصدد گزینش دین کامل و تحریف نشده باشد، بهترین راه این امر، بحث و نقد مقایسه‌ای بین متون و قوانین مذاهب گوناگون است تا به این شیوه، سره از ناسره جدا گشته و دینی که بیشتر با فطرت انسانی همخوانی دارد، رخ نماید. اهداف این نوشته، بررسی تاریخی جهاد یهودی و مقایسة آن با جهاد اسلامی است تا معلوم گردد که جهاد در کدام دین، انسانی‌تر، متعالی‌تر و نتیجه‌بخش‌تر بوده است و از همین راه، می‌توان بار دیگر بر تحریف تورات صحه گذاشت.

قتل عام اقوام مختلف به دست یهودیان

یهوه (خدای بنی‌اسرائیل) در فرازهای مختلف تورات، سرزمین اقوامی را به بنی‌اسرائیل، قوم برگزیده و مقدّس خود۴ می‌دهد. این اقوام عبارتند از: حتّیان، جرجاشیان، اموریان، کنعانیان، فرزّیان، حویان و یبوسیان.۵

یهوه بنی‌اسرائیل را به جهاد برای گرفتن این سرزمین‌ها تحریک و تحریض می‌نماید. قوم بنی‌اسرائیل نیز با دستور یهوه مبنی بر قتل عام ساکنان سرزمین‌های موعود، با اقوام مختلف این قلمروها به جنگ و جدال می‌پردازند.

طیّ یکی از این جنگ‌های مقدّس (مقدّس از این لحاظ که همگی با اجازه و دستور یهوه صورت می‌گرفت) که با مدیانیان درگرفت، بنی‌اسرائیل با انبوه نفرات (آنان سوای اطفال و زنان، ششصدهزار مرد بودند!)۶ بر آنان تاخته، به دستور موسی(ع)، ذکورانشان را کشتند، زنان و اطفالشان را اسیر ساختند، بهایم و مواشی و املاکشان را غارت نمودند و مساکن و شهرها را به آتش کشیدند.

زمانی که اسیران و غنایم را نزد موسی(ع) آوردند، او به خشم آمده، از ترس آنکه مبادا مردان بنی‌اسرائیل با زنان اسیر، به فسق و فجور پرداخته و خشم یهوه را برانگیزانند، دستور قتل عام باقیماندة ذکوران (اعمّ از کوچک و بزرگ) و نیز زنان و دختران (غیر از دختران باکره!) را صادر نمود.۷ مسلّماً فراز یادشده از تورات، از جمله مواردی است که چهرة انبیای عظام را در آن کتاب مخدوش می‌سازد؛ وگرنه چگونه می‌توان قضاوت پیامبری الهی را که به خاطر جلوگیری از اشاعة فساد، دستور قتل عام زنان و دختران غیر باکره را صادر می‌کند، امّا درهمان حال دختران باکره را زنده نگاه می‌دارد، عادلانه دانست؟! مگر فساد، توسط دختران باکره نمی‌توانست ایجاد و اشاعه یابد؟! در سفر تثنیه می‌خوانیم:

یهوه، خدایت، تو را به زمینی که برای تصرّفش به آنجا می‌روی، درآورد و امّت‌های بسیار را که حتّیان، جرجاشیان، اموریان، کنعانیان، فرزّیان، حویان و یبوسیان، هفت امّت بزرگتر و عظیم‌تر از تو باشند، از پیش تو اخراج نماید و چون یهوه، خدایت، ایشان را به دست تو تسلیم نماید و تو ایشان را مغلوب سازی، آنگاه ایشان را بالکل هلاک کنی و با ایشان عهد مبند و بر ایشان ترحّم منما و با ایشان مصاهرت منما. دختر خود را به پسران ایشان مده و دختر ایشان را برای پسر خود مگیر؛ زیرا اولاد تو را از متابعت من برخواهند گردانید تا خدایان غیر را عبادت نمایند و غضب خداوند بر شما افروخته شده، شما را به زودی هلاک خواهد ساخت... اگر یهوه، خدای خود را فراموش کنی و پیروی خدایان دیگر نموده، آنها را عبادت و سجده نمایی، البتّه هلاک خواهید شد؛ مثل قوم‌هایی که خداوند، پیش روی تو، هلاک می‌سازد... خداوند دل خود را با شما نبست و شما را برنگزید؛ از این سبب که از سایر قوم‌ها کثیرتر بودید؛ زیرا شما از همة قوم‌ها، قلیل‌تر بودید؛ لیکن از این جهت که خداوند شما را دوست می‌داشت و می‌خواست قسم خود را که برای پدران شما خورده (مبنی بر دادن این سرزمین‌ها به اولاد ایشان) به‌جا آورد. بدان که یهوه، خدایت، اوست که پیش روی تو مثل آتش سوزنده عبور می‌کند و او ایشان را هلاک خواهد کرد و پیش روی تو ذلیل خواهد ساخت. پس ایشان را اخراج نموده به زودی هلاک خواهی کرد؛ چنان‌که خدایت به تو گفته است. پس چون یهوه، خدایت، ایشان را از حضور تو اخراج نماید، در دل خود فکر مکن و مگو به سبب عدالت من، خداوند مرا به این زمین درآورد تا آن را به تصرّف آورم؛ بلکه به سبب شرارت این امّت‌ها، خداوند، ایشان را از حضور تو اخراج می‌نماید... امّت‌هایی که به جهت گرفتن آنها به آنجا می‌روی و یهوه آنها را از حضور تو منقطع می‌سازد، هرچه را که نزد خدا مکروه است و از آن نفرت دارد، ایشان برای خدایان خود می‌کردند؛ حتّی اینکه پسران و دختران خود را نیز برای خدایانِ خود، به آتش می‌سوزانیدند... ساکنان شهری را که خدایان غیر را اطاعت می‌کنند، به دم شمشیر بکش و آن را با هرچه در آن است و بهایمش را، به دم شمشیر هلاک نما و همة غنیمت آن را در میان کوچه‌اش جمع کن و شهر را با تمامی غنیمتش برای یهوه، خدایت، به آتش بالکل بسوزان... چون به زمینی که یهوه، خدایت، به تو می‌دهد، داخل شوی، یاد مگیر که موافق رجاسات آن امّت‌ها عمل نمایی و در میان تو، کسی یافت نشود که پسر یا دختر خود را از آتش بگذراند و نه فالگیر و نه غیب‌گو و نه افسونگر و نه جادوگر و نه ساحر

و نه سؤال‌کننده از اجنّه و نه رمّال و نه کسی که از مردگان مشورت می‌کند. به سبب این رجاسات، یهوه آنها را از حضور تو اخراج می‌کند.۸

در سفر اعداد نیز می‌خوانیم:

یهوه می‌گوید چون از «اردن» به زمین «کنعان» عبور کنید، جمیع ساکنان زمین را از پیش روی خود اخراج نمایید و تمامی صورت‌های ایشان را منهدم سازید و زمین را به تصرّف آورده، در آن ساکن شوید؛ زیرا زمین را به شما دادم تا مالک آن باشید. اگر ساکنان زمین را پیش روی خود اخراج ننمایید، کسانی را که از ایشان باقی گذارید، در چشمان شما خار خواهند بود... و شما را در زمینی که در آن ساکن شوید، خواهند رنجانید.۹

دلایل قتل عام‌های یادشده

تورات هلاکت اقوام موجود بر سر راه بنی‌اسرائیل و هفت قوم دیگر را در دلایل زیر بیان می‌کند:

۱. یهوه به عهد و پیمان خود با پدران بنی‌اسرائیل مبنی بر اعطای این سرزمین‌ها به اولاد آنان عمل نماید و با از بین بردن و کشتار دسته‌جمعی این اقوام، سرزمین آنها را طبق وعده به بنی‌اسرائیل دهد؛

۲. بنی‌اسرائیل که قوم برگزیدة یهوه و از طرف دیگر، قومی سست‌عنصر در دین بودند،۱۰ در صورت از بین رفتن تمامی اقوام، به فسق و فجور، بت‌پرستی و دوری از یهوه گرفتار نمی‌شدند! به عبارت خلاصه، این قتل عام‌ها برای پیشگیری از بروز فساد و انحراف در بنی‌اسرائیل ضروری بود و صد البتّه پیشگیری، آسانتر از درمان است؛

۳. این اقوام، عادت‌های زشتی، همچون بت‌پرستی، شرارت، قربانی نمودن پسران و دختران، اعتماد به فالگیر، غیب‌گو، افسونگر، جادوگر، ساحر، رمّال، مشورت با مردگان و پرسش از اجنّه داشتند و با توجّه به این انحرافات، باید هلاک می‌گردیدند و زمین از وجودشان تطهیر می‌شد.

ادامه دارد...

پی‌نوشت‌ها: