منتظران خورشید

شرح حال و معرفی آثار مؤلفان مهدوی

معرفی شاعران مهدوی: امیرعلی مصدّق

امیرعلی مصدّق 2 فروردین‌ماه ١٣٣٥ در «تهران» دیده به حقیقت جهان گشود. وی از شاعران معاصر فارسی‌زبان است. 7 ساله بود که به همراه پدر و مادرش که آذری‌الاصل بودند، به «تبریز» رفت؛ اما 8 سال بعد به تهران بازگشت. تحصیلات ابتدایی و بخشی از دبیرستان را در تبریز و بخشی از دورة دبیرستان را در تهران گذرانید. پس از انقلاب مدیر کاروان حج شد. به همین سبب، به خواندن دروس مدیریت در دانشگاه پرداخت و توانست از دانشگاه آزاد، کارشناسی خود را در رشتة مدیریت اخذ نماید.

مصدّق اگرچه از 10 سالگی سرودن را آغاز کرد، امّا شروع کار ادبی و هنری‏‌اش بعد از انقلاب اسلامی ایران است. وی در سال 1359 به جمع شاعران «حوزة هنری» پیوست و در آنجا نشو و نما یافت و کارشناس و عضو شورای شعر حوزه و سپس کارشناس و عضو شورای شعر و موسیقی صدا و سیما شد. استاد اوستا طیّ نامه‏‌ای از او خواست تا تمام آثارش زیر نظر ایشان چاپ و منتشر کند.

این شاعر آئینی در 30 مردادماه 1400 در اثر ایست قلبی به دیار باقی شتافت و در قطعة نام‌آوران «بهشت زهر»ا به خاک سپرده شد.

آثار

1. «گزیده ادبیات معاصر، شمارة ٨٥»،

2. «با اجازة عشق»: بازبینی نهایی آثار و دیوان ترجمه‌شدة امام خمینی به زبان آذری،

3. «تصحیح دیوان سلمان ساوجی».

همچنین چندین مقاله دربارة شناخت رباعی در جراید کشور از ایشان به چاپ رسیده است.1

گزیده‌ای از اشعار

1. منتظران خورشید

باید چَقَدر چشم به راهت بنشینیم

گلدان به لب پنجره و پلّه بچینیم

باید چَقَدر ریسه ببندیم به کوچه

در حسرت دیدار بمانیم و نبینیم

از بس که تو در غیبت خود دیر بماندی

شک کرده دلم، گرچه که از اهل یقینیم

ای حضرت خورشید! بیا گَرد برانگیز

از گُردة این راه که ما خاک نشینیم

هرچند شکوفا و قشنگند، ولی ما

خورشید و گل و ماه به جایت نگزینیم

بی روی تو تلخ است همه روز و شب ما

شیرینی و در عشق تو، فرهادترینیم

در حلقة ما مشتری روی تو بسیار

ما منتظر ماه نخستین و پسینیم

2. خانه پُر از بوی سیب است

ظهورت را شنیدم عنقریب است

ولی قدری برای من عجیب است

ز بس که دیر کردی در ظهورت

مرا قدری بعید از این قریب است

نمی‌گویم بیا! امّا بدان که

دل ایلی برایت بی شکیب است

تمام لحظه‌هایم بی حضورت

پر از «عَجّل» پر از «اَمَّن یُجیب» است

بیا ای ناخدای باخدایان

بیا دیگر زمانه نانجیب است

نه این تعیین تکلیف است؛ امّا

بیا دل‌های ما حسرت نصیب است

به هر حال ای تو غایب، ای تو حاضر!

که یاد تو شفا، نامت طبیب است

گمان دارم تو روزی خواهی آمد

که کوچه، خانه، پُر از بوی سیب است

3. تمام خانه پُر از آفتاب خواهد شد

تمام خانه پُر از آفتاب خواهد شد

دوباره برف و یخ کوچه آب خواهد شد

شکوفه‌ها به چمن دسته‌دسته خواهد رُست

زمین پُر از گل و عطر گلاب خواهد شد

بزن تو پرده به سویی، وگرنه، ای همه خوب!

در انتظار تو دل‌ها کباب خواهد شد

دلا! دعای فرج را بخوان که می‌دانم

دعای زنده‌دلان مستجاب خواهد شد

زلال سبز نگاهت عنایت ار بکند

سؤال تشنگی‌ام را جواب خواهد شد

گل محمّدی ار بشکفد به طرفِ چمن

دهان دوباره پُر از شعر ناب خواهد شد

من این فراز شما را دوباره می‌گویم:

تمام خانه پُر از آفتاب خواهد شد

پی‌نوشت: