یادی از یاران ظهور

به ياد گلگون كفناني كه با خون پاك خويش، زمينه‌ساز ظهور مولايشان شدند

السلام عليك يا اباعبدالله

در عمليات كربلاي پنج ما در واحد تعاون بوديم. امام جماعت ما طلبة جواني بود به اسم حاج‌آقا «آقاخاني» كه روحية عجيبي داشت. ايشان در عمليات‌ها جنازة شهدا را به عقب منتقل مي‌كرد...

در يكي از اين آمد و رفت‌ها، بر اثر اصابت گلولة مستقيم تانك، سر ايشان از بدن جدا شد و به شهادت رسيد.

يكي از برادران روحاني تعريف كرد كه در لحظه‌اي كه سر ايشان از بدن جدا شد، من بالا سر ايشان رفتم و ديدم كه از تن بي‌سر او اين صدا بلند شد: «السلام عليك يا اباعبدالله»

وقتي اين صدا را شنيدم، تنم به لرزه افتاد.

چون اكثر نيروها با عجله از معبر رد مي‌شدند، نمي‌توانستند به داد او برسند، ولي من كه مي‌خواستم التماس دعايي بگويم، بدن اين بسيجي مجروح را رو به قبله گرداندم تا ببينم مي‌خواهد چه بگويد.

پس از اينكه مطمئن شد رو به قبله است تمام توانش را جمع كرد و به صورت بريده بريده گفت: «السلام ... عليك ... يا ... اباعبد ... الله ... السلا ... م علي‍ ... ‍ك يابن ر ... سو ... ل ...»

وقتي سلامش تمام شد، سرش به پايين افتاد و به مهماني مولايش رفت.

پي‌نوشت‌: