ششماهه على به دوش بابش دادند
يك جام از آن باده نابش دادند
چون با لب تشنه حاجت آب نمود
با تير سه شعبه اى جوابش دادند
مفهوم بلند آفتابى عباس
از گريه كودكان كبابى عباس
از تشنگيت فرات دلخون گرديد
واللَّه كه آبروى آبى عباس
آنانكه ز كين بى پر و بالت كردند
پرپر ز جفا، گل جمالت كردند
شرمى ز نبى و فاطمه ننمودند
زير سم اسب، پايمالت كردند
سر قافله شام بلايى زينب
تو شير زن كرب و بلايى زينب
در عصرف به خون نشسته عاشورا
سرچشمه اى از صبر خدايى زينب
آنان كه ز خشم و كين به هم پيوستند
زخمى شدگان بدر و خيبر هستند
رحمى ننمودند به طفلان حسين
زنجير جفا به دست و پايت بستند
يك قافله از شام بلا مى آيد
بى يار و معين و آشنا مى آيد
چل روز گذشت و داغ ما كهنه نشد
انگار كه بوى كربلا مى آيد
محمدرضا دفرّانى
ای کشتی نجات!
ای مصحف ورق ورق، ای روح پیکرم
آیا تویی برادر من؟ نیست باورم
با آنکه در جوار تو یک عمر بوده ام
نشناسمت کنون که تویی برادرم
پامال چور و دستخوش کینه ام ببین
ای کشتی نجات گذشت آب از سرم
ای خشک لب کنار فرات!از غمت ببین
دریاست در کنار من از دیده ترم
دیشب کنار پیکرت چه ها گذشت
کین خاک ها هنوز دهد بوی مادرم
با کعب نی، جدا از توام ولیک
از جان خویش بگذرم و از تو نگذرم
علی انسانی