تفأل به مکیال

حسین‌علی محمّدی

نیّت کرده بودم کتاب شریف «مکیال المکارم» را تفألاً باز کنم، هر چه آمد برای مناسبت نیمه‌شعبان ارسال کنم؛ تیتر ذیل آمد: غربت آن حضرت(ع)

بدان که غربت دو معنی دارد:

۱. دوری از خاندان و وطن و شهر و دیار؛

۲. کمی یاران و اعوان و آن حضرت - که جانم فدایش باد - به هر دو معنی غریب است. پس ای بندگان خدا! یاری‌اش نمایید. ای بندگان خدا! او را کمک کنید و مطالبی که در عزلت آن حضرت(ع) آوردیم، بر معنی نخستینِ غربت دلالت می‌کند و آنچه در حدیث امام جواد(ع) گذشت که فرمودند:

«هرگاه به تعداد سیصد و سیزده نفر از اهل اخلاص (به تعداد یاران رسول الله(ص)) برایش جمع شدند، خداوند امر او را ظاهر می‌سازد...»1

و حدیث امام محمّد باقر(ع)‌ که می‌فرمایند:

«اگر به تعداد ۳۱۳ نفر اهل بدر، برای امام زمان(عج) یار پیدا بشود، بر ایشان واجب می‌شود که قیام کند و تغییر ایجاد کند.»2 بر معنی دوم غربت دلالت می‌کند. پس ای انسان خردمند! کمی تأمّل کن و ببین که چگونه سال‌ها و قرن‌ها گذشته و این تعداد برای آن حضرت میسّر و جمع نشده است که این قوی‌ترین شاهد بر غربت اوست... و نیز دلیل و مؤیّد دیگر غربت حضرت، فرمایش امیرالمؤمنین علی(ع) است که می‌فرمایند:

«صاحب این امر همان رانده‌شدة فراریِ تک و تنهاست.»3

حدیث دیگری که از حضرت موسی بن جعفر(ع) در این خصوص نقل شده که فرمودند:

«او همان رانده‌شدة یکتای غریب پنهان از خاندانش می‌باشد که خونخواه جدّش سیّدالشّهداء(ع) خواهد بود.»4

امام زمان(عج) فرمودند:

«چیزی ما را از شیعیان محبوس نداشته؛ مگر به سبب اعمال ناپسندی که از ایشان سر می‌زند و خبر آنها به ما می‌رسد و برایشان نمی‌پسندیم.»5

مرحوم آیت‌الله بهجت(رض) می‌فرمود:

سبب غیبت امام زمان(عج) خود ما هستیم،... ما از پیش، در طول تاریخ ائمّه(ع) امتحان خود را پس داده‌ایم که آیا از امام تحفّظ (محافظت) و اطاعت می‌کنیم یا اینکه ايشان را به قتل می‌رسانیم؟! انحطاط و پستی انسان به حدّی است که قوم حضرت صالح(ع) ناقة صالح را با اینکه وسیلة ارتزاق و نعمت آنها بود، کشتند؛... پس همان‌گونه که ممکن است عقلا خزینه و انبار نعمت خود را نابود کنند، همچنان‌که ناقة صالح را کشتند، امکان دارد که ما انسان‌های عاقل(!) نیز امام زمان(عج) را که تمام خیرات از او است و از ناقة صالح بسیار بالاتر و پرفیض‌تر است، برای اغراض شخصی خود به قتل برسانیم.6

سال‌ها منتظرِ سیصد و اندی مرد است. آن‌قَدَر مرد نبودیم که یارش باشیم. ولادت آن مولایی که به فرمودة جدّ بزرگوارشان امیرمؤمنان(ع)، شرید (آواره)، طرید (رانده‌شده)، فرید (تک) و وحید (تنها) است، بر همة شیعیان و محبّان و ارادتمندان و امیدواران به طلوع خورشید عدالتشان، تبریک و تهنیت باد...

پی‌نوشت‌ها: