گلستانه

صفحات چاپی ۷ تا ۹

مطالعه در کتاب‌خوان

بشارت

کرامت‌پیشه‌ای بی‌مثل و بی‌مانند می‌آید

که باران تا ابد پشت سرش یک بند می‌آید

کسی که نسل او را می‌شناسد، خوب می‌داند

که او تنها نه با شمشیر، با لبخند می‌آید

همان تیغی که برقش می‌شکافد قلب ظلمت را

همان دستی که ما را می‌دهد پیوند می‌آید

همه تقویم‌ها را گشته‌ام، میلادی و شمسی

نمی‌داند کسی او چندِ چندِ چند می‌آید

جهان می‌ایستد با هرچه دارد، روبه‌روی او

زمان می‌ایستد، بوی خوش اسفند می‌آید

ولی‌الله، عین‌الله، سیف‌الله، نورالله

علی را گرچه بعضی بر نمی‌تابند، می‌آید

بله! آن آیت‌اللّهی که بعضی خشک‌مذهب‌ها

برای بیعت با او نمی‌آیند، می‌آید

برای یک سلام ساده تمرین کرده‌ام عمری

ولی می‌دانم آخر هم زبانم بند می‌آید

بخوان شاعر! نگو این شعربافی درخور او نیست

کلاف ما به چشم یوسف ارزشمند می‌آید

به در می‌گویم این را تا که شاید بشنود دیوار

به پهلوی کبود مادرم سوگند! می‌آید

آغاز جهان

برگشتنت حتمی‌ست! آری! رأس ساعت

هرچند یک شب مانده باشد تا قیامت

می‌آید آن صبحی که آغاز جهان است

آن روز روشن، آن طلوع بی‌نهایت

گفتند روی فرش ما پا می‌گذاری

جارو زدم تنها به شوق این روایت

در کوچه‌ها دیدم تو را... نشناختم... آه!

دیدم تو را، افسوس بی عرض ارادت

در زیر باران هر دعایی مستجاب است

از چشم‌هایت گفته‌ام وقت اجابت

با یاد تو از کربلا تربت گرفتم

در آرزوی آن نماز با جماعت

می‌بویمش در سجده بعد از هر نمازم

عطر شهادت می‌دهد... عطر شهادت

غزل ظهور

آن‌قدر حاضری که کسی از تو دور نیست

هرچند دیده، قابل درک حضور نیست

بر پلک‌های خستة من پا نمی‌نهی

چون پلکان خیس، مجال عبور نیست

شد تکه‌تکه، آینة جانم از گناه

امّا کدام آینه مشتاق نور نیست؟

ای ترجمان صبر خداوند بر زمین!

بازآ که جان مردم دنیا صبور نیست

رو کن تو ای عزیز به ما نیز، چون ثواب،

گاهی به جز زیارت اهل قبور نیست

آمیخت حق به باطل و باطل به حق، بیا!

ای منتقم! که چاره به غیر از ظهور نیست

صفحهٔ ۸

پایان فصل فاصله

دیدار تو، جواب تمام سؤال‌ها

پایان فصل دغدغه ها، قیل و قال‌ها

دیدار آفتاب جمال تو، صبح عید

پایان شب، به کوری چشم شغال‌ها

آغاز فصل بعثت انسان در این جهان

پایان عصر سلطة شیطان‌خصال‌ها

دیدار تو، بشارت آغاز آسمان

بیرون زدن، به شوقِ تماشای بال‌ها

آغاز فصل خنده و عشق و پرندگی

پروازِ عشق، تا ملکوت محال‌ها

پایان فصل فاصله، آغاز فصل وصل

فصل به هم رسیدن و رفع ملال‌ها

آدینة ظهور تو، حتمی‌ترین گمان

پایان شاید و اگر و احتمال‌ها

سال هزار و چندِ ظهور است و تا ابد

نام تو بر لب همة ماه و سال‌ها

ما را خوشست زمزمة نام روشنت

ای روح آب و آینه، در این مجال‌ها

بی چند و چون، ظهور تو حتمی‌ست، نازنین!

ما فارغیم از سخن کج‌خیال‌ها

دیدار روی خوب تو ما را مبارک است

دیدار تو، جواب تمام سؤال‌ها

صفحهٔ ۹