با منتظران خورشید

معرفی شاعران مهدوی

محمد علی صفری (زرافشان)

محمّدعلی صفری شاعر آئینی، متخلّص به «زرافشان» فرزند کربلایی حسین در هفتم آذرماه 1320ه‍ .ق. در «سمزقند» مشهد مقدس دیده به حقیقت جهان گشود.

زرافشان در 6 سالگی مادرش را از دست داد و تحت سرپرستی پدر بزرگ شد. وی به سبب مشکلات زندگی تا 13 سالگی (تا سال 1333ه‍ .ق.) از تحصیل محروم بود. بعد از 13 سالگی هم‌زمان با کار، تحصیلات خود را به صورت شبانه تا مقطع راهنمایی ادامه داد و در سنّ 28 سالگی ازدواج کرد. ثمرة این پیوند 9 فرزند (سه دختر و شش پسر) می‌باشد. ایشان دارای دو سال سابقة حضور در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل در دوران دفاع مقدّس می باشد.

صفری بعد از ازدواج وارد «حوزة علمیّة مشهد» شد و به آموختن زبان عربی و معارف دینی پرداخت. وی در حوزة معارف دینی از محضر استادانی، همچون حضرت آیت‌الله حاج شیخ علی نمازی، آیت‌الله واعظ طبسی، استاد حجّت هاشمی و مصطفی فاضل کسب فیض کرده است.

وی همچنین بعد از شرکت در جلسات «انجمن ادبی فرّخ مشهد» که خاستگاه بزرگان ادب «خراسان» بوده است، از محضر استادان بزرگی، چون محمّد قهرمان، غلامرضا قدسی، ذبیح‌الله صاحبکار (سهی)، غلامرضا شکوهی و علی باقرزاده بهره برده است.

خالق مجموعه شعر مهدوی «انتظار در آینة شعر»، بعد از درگذشت استاد خویش زنده‌یاد غلامرضا شکوهی، جهت ادای دین، مجموعه اشعار آن زنده‌یاد را در سه مجلّد گردآوری کرد و به دست چاپ سپرد. عناوین این مجموعه‌ها عبارتند از: آهی بر باغ آینه، یک ساغر نگاه، صد پرده آواز خاموش.

از محمّدعلی صفری تا کنون حدود 50 جلد کتاب منتشر شده است. عناوین تعدادی از آثار ایشان به شرح زیر می‌باشد:

«گفت‌و‌گوهای آسمانی»، «محمّد(ص) در آیینة شعر امروز ایران»، «علی(ع) در آسمان شعر امروز ایران»، «مرثیه‌های آسمانی»، «تجوید قرآن منظوم»، «منزل به منزل»، «در بهار آرزو»، «سفرنامة کربلا»، «محرّم‌نامه»، «می‌توان روشن‌تر از آئینه شد» و «خانواده در آینة شعر».

وی به تضمین سروده‌های شاعران مهدوی علاقة خاصّی دارد. علاوه بر این، دو مجموعه شعر مستقلّ مهدوی با عناوین « انتظار در آینة شعر»، و « دل آید به پرواز اگر او بیاید» نیز دارد.

زرافشان در حال حاضر ساکن مشهد مقدّس و به فعّالیت‌های فرهنگی و دینی مشغول است.

سه غزل مهدوی

1.

یارب آن عطر بهارآور ما را برسان

در دل باغ، گل باور ما را برسان

تا شود بیشتر از پیش دل‌انگیز، بهار

عطر باغ دل جان‌پرور ما را برسان

تا پر از عدل کند سطح جهان را، از لطف

دادخواه دل بی‌یاور ما را برسان

تا سر ما به دو عالم سر و سامان یابد

ای خداوند جهان! سرور ما را برسان

تا بیابیم مگر چشم بصیرت، چون صبح

کوکب بخت بلنداختر ما را برسان

تا نیفتاده کسی در سفر عمر به چاه

زودتر هادب روشنگر ما را برسان

نشده تا دل ما بیشتر از این گمراه

در بیابان طلب، رهبر ما را برسان

شجر بارور گلشن زهرا و علی

پسر دختر پیغمبر ما را برسان

ببرد تا غم دل را و بیارد شادی

یا رب آن رهبر گردون‌فرما را برسان

تا شود شاد دل غم‌زدگان در دو جهان

ای خدا عطر بهارآور ما را برسان

2.

استقبال از غزل شادروان محمّدحسن رهی معیّری، با مطلع «خیال‌انگیز و جان‌پرور، چو بوی گل سراپایی»

بیا ای آن که خورشید دل امروز و فردایی

مشو پنهان چو عطر گل، که در هر باغ پیدایی

مبر در پرده غیبت رخ چون آفتابت را

برون آی از حجاب ای آن که نور افزای دل‌هایی

از آن روزی که چون عطر گل از این بوستان رفتی

سر راهت نشسته غنچه دل، تا که باز آیی

گره افتاده در کار دل چشم‌انتظارانت

بیا تا از دل این غم‌نصیبان، عقده بگشایی

خدا هرگز نیارد رو به بخشایش در این صحرا

اگر تو چون نسیم صبح‌دم، ما را نبخشایی

الا ای مظهر داور، قرار جان پیغمبر!

تو نور دیدة حیدر، فروغ چشم زهرایی

به هرجا می‌گذاری پا، تو ای نور دل زهرا

چراغ دیدة دل‌ها، به پنهان و به پیدایی

در اوصاف تو این بس، ای فروغ دیدة نرگس!

که از گل باصفاتر، در نگاه باغ و صحرایی

به باغ باور ما بی‌گمان در این بهارستان

میان گل‌عذاران جهان، بی مثل و همتایی

من از قول «رهی» اینک، در اوصاف تو می‌گویم:

«خیال‌انگیز و جان‌پرور، چو بوی گل سراپایی»

3.

ما از آن روز که دور از نظر یار شدیم

روبه‌رو با ستم و کینة اغیار شدیم

دیده از مجری احکام عدالت بستیم

که به بند ستم و ظلم گرفتار شدیم

با عمل شاد نکردیم دلی را هرگز

که گرفتار غم و محنت بسیار شدیم

آن‌قدَر گوش ندادیم به گفتار خدا

تا گرفتار فراق رخ دلدار شدیم

شرمساریم همه در سفر عمر که ما

غافل از قافله و قافله‌سالار شدیم

از گل نرگس خوش‌بوی چو دور افتادیم

در دل باغ و چمن، هم‌نفس خار شدیم

عشق‌بازان همه از فرش رسیدند به عرش

ما خوش از این که سرایندة اشعار شدیم!