محمّدمهدی ناصری
1
2
چون شبنمی ز صاعقه تبخیر می‌شوم
بین تمام فاصله‌هایی که بی تو هست
آئینه می‌گذارم و تکثیر می‌شوم
بر بوم آسمان نگاه تو جمعه‌ها
با ندبه‌های عاطفه تصویر می‌شوم
یک لحظه مات مانده به سمتی و ناگهان
با قطره‌های اشک سرازیر می‌شوم
سخت است و چاره نیست، اگر هست پس چرا
هر شب به جرم عشق تو تکفیر می‌شوم؟
3
عطر بهار می‌وزد از آسمان عشق
گل می‌شکوفد از نفس مهربان عشق
ابر سپید با سفر شاعرانه‌اش
هر جای می‌برد به جهان داستان عشق
کم کم نسیم با نفس سکرآورش
از راه می‌رسد به صف سالکان عشق
بی تاب چون حباب هراسان روی موج
ماییم و حیرت و کرم بیکران عشق
روز قیامت این که ببالد بعید نیست
نوشیده آنکه قطره‌ای از شوکران عشق!
پانویس‌های این مقاله
- •
شاعر معاصر محمّدمهدی ناصری در سال ۱۳۴۰ در «مشهد مقدّس» دیده به جهان گشود. وی از دوران نوجوانی به شعر و ادبیات علاقه‌مند شد و با حضور در انجمن‌های ادبی و بهره‌مندی از محضر استادان، به تربیت طبع خود پرداخت. وی در حال حاضر کارمند دانشگاه علوم پزشکی مشهد است.
از محمدمهدی ناصری تا کنون دو مجموعه شعر با عناوین « یک‌غزل مهمان باش» و «و عشق فرصتی برای ماندن و نماندن است» منتشر شده است. وی همچنین 4 اثر آمادة انتشار دارد. عناوین این آثار عبارتند از:
- «آتش پنهان در آتش»
- «عطر تن تو می‌دهد آغوش آسمان
- «ترجمة منظوم خطبة غدیر»
- «سه‌گانی‌ها»
در ادامه از شما دعوت به زمزمة چند شعر مهدوی از این شاعر معاصر می‌کنیم:
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
گفته بودی که زود می‌آیی
زود هم دیر شد، غم‌انگیز است!
جام دلتنگی خیابان‌ها
از غم انتظار لبریز است
***
روزها ماه و ماه‌ها شد سال
سال‌ها هم گذشت و پیر شدیم!
باز هم انتظار خواهد رُست
ابر اندوه معرفت‌خیز است
***
کوچه‌ها انتظار می‌نوشند
چشم در چشم راه، می‌دوزند
روز یا شب، نمی‌کند فرقی
کوچه با آسمان گلاویز است
***
بی تو باغ و چراغ خاموشند
لحظه‌ها، لحظه‌های خوبی نیست
فصل سبز بهار رؤیاها
زرد و غمناک مثل پائیز است
***
هرکجای زمان که هستی باش
عشق بی انتظار، زیبا نیست
شاید از روی مصلحت باشد
ماه درگیر ابر پرهیز است
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
آئینه خیره بر من و من پیر می‌شوم
از هر چه خیر و شَرّ جهان سیر می‌شوم
چشمم به راه مانده و تنها و بی‌شکیب
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
منبع: نقل از خود شاعر
بازگشت به ابتدای مقاله ↑