بسیاری از ما بهشت را بسیار دور و دستنیافتنی و راه رسیدن به آن را بسی سخت و ناهموار میدانیم. از اینرو از بسیاری فرصتها به راحتی در میگذریم و برخی راههای دستیافتن به آن را نادیده میگیریم؛ در حالی که خداوند از سر فضل و رحمت بیمنتهای خویش، راههای فراوانی برای رسیدن به بهشت پیش روی ما گذاشته و آنقدر بهشت را برای ما نزدیک و در دسترس ترسیم کرده است که انسان گمان میکند تنها کافی است دستی بلند کند تا به راحتی میوههای گوارای بهشتی را از شاخهسار درخت طوبی بچیند و عطر و طعم دلانگیز آن را با تمام وجود احساس کند.
برآوردن نیازمندیهای برادران و خواهران ایمانی و پاسخگویی به درخواستهای آنان، یکی از راههای میانبر بهشت و شاید نزدیکترین راه رسیدن به رضوان الهی باشد. در روایتی که از پیامبر گرامی اسلام(ص) نقل شده، در این زمینه چنین آمده است:
«هرکس درخواستی از برادر مؤمن خود را برآورده سازد، خداوند نیز در مقابل، درخواستهای فراوانی را از او برآورده میسازد که کمترین آنها بهشت است.»1
باورکنید اگر این روایت را همواره در ذهن داشته باشیم و هرگاه کسی برای برآورده شدن نیازی یا پاسخگویی به درخواستی - هرچند کوچک و ناچیز - به ما مراجعه کرد، با امید به رسیدن بهشت، با روی گشاده نیاز او را برآورده سازیم و درخواستش را پاسخ گوییم، هیچ فاصلهای تا بهشت نخواهیم داشت. چنانکه امام صادق(ع) میفرمایند:
«کسی که برادر مؤمن خود را با [اهدای پیراهنی] از برهنگی بپوشاند، خداوند او را با پارچههای بهشتی خواهد پوشاند و تا هنگامی که بر آن شخص تکّهای از آن پیراهن باشد، پوشاننده در رضوان الهی به سر میبرد و هرکس برادر گرسنهاش را سیر کند، خداوند او را از غذاهای بهشتی سیر کند و هرکس وی را از تشنگی برهاند و سیراب کند، خداوند او را از آب دستنخوردة بهشتی (رحیق مختوم) سیراب میکند.»2
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. مجلسی، محمّد باقر بن محمّد تقی، «بحار الأنوار»، طبقات بيروت، بيروت، چاپ دوم، 1403ه .ق.، ج 75، ص 275.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. همان، ج 74، ص 172.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑