پیش‌گوی جنگ جهانی سوم

یووال نوح هراری کیست؟

یهودی همجنس‌بازی که «پیشگوی آیندة بشر» شد!

او در ۵-۶ سال اخیر، بی‌ وقفه توسط رسانه‌های جریان اصلی، تبلیغ و برجسته شد و امروز به عنوان «پیشگوی آیندة نوع بشر»، روزی نیست که یک مصاحبه در امپراتوری رسانه‌ای با او صورت نگیرد.

«سرویس جهان مشرق»: متولّد ۱۹۷۶م. در سرزمین‌های اشغالی، نویسنده و تاریخ‌نگار، مشاور ارشد «مجمع جهانی اقتصاد» در دهکدة «داووس سوئیس» و رئیس پرقدرت آن، کلاوس شواب، کسی است که از او به عنوان یکی از اصلی‌ترین مدافعان، مبلّغان و نظریه‌پردازان برنامة «ریست بزرگ جهانی» نام می‌برند.

یووال نوح هراری استاد تاریخ دانشگاه عبری اورشلیم، از حوالی سال ۲۰۱۶م.، در تبلیغات رسانه‌های جریان اصلی غرب به طرز معناداری برجسته شد و اکنون دربارة تقریبا هر چیز، از ریزپردازنده‌های نسل جدید تا جنگ در اوکراین، چهرة ثابت مهمان رسانه‌های وابسته به سران زرسالار جهانی است.

برخی مخالفان روند «جهانی‌سازی» دو کتاب از آثار او با نام‌های «ساپینس: تاریخچة اجمالی بشر» (۲۰۱۴م.) و «انسان خداگونه: تاریخ اجمالی آینده» (۲۰۱۶م.) را کتاب مقدّس گلوبالیست‌های جهانی می دانند.

هراری هیچ ابایی از بیان کنه افکار ترسناک خود دربارة ترکیب انسان و رایانه، هوش مصنوعی، کنترل همه‌جانبه و سراسری بشر از طریق فناوری پیشرفتة اطلاعات، ندارد. در واقع او قرار است حرف‌هایی را بزند که امثال کلاس شوب، بیل گیتس و سایر گلوبالیست‌های متنفّذ، بنا به ملاحظات دیپلماتیک به صورت عمومی و صریح به زبان نمی‌آورند.

او رؤیاهای کابوس‌گونة خود برای آیندة بشر را با آب و تاب و با یک نوع شیفتگی عجیب در کتاب‌ها و سخنرانی‌هایش بیان می‌کند. هراری در سخنرانی خود در فروم جهانی اقتصاد ۲۰۲۰،م. جملاتی را به زبان آورد که جنجالی شد:

ما انسان‌ها دیگر ارواح اسرارآمیزی نیستیم. ما حیوانات قابل هک شدن هستیم.

این به اصطلاح روشنفکر همجنس‌باز اسراییلی، در مصاحبه‌ای با مجری «سی ان ان»، اندرسون کوپر، مدّعی شد که فاز بعدی نظام کنترل و مراقبت کنونی، رفتن به زیر پوست انسان‌ها به قصد کنترل و نظارت است. او این ایده را نه «ویران‌شهری» (دیستوپیایی) که «آرمانشهری» (اتوپیایی) خواند.

او در گفت‌وگویی با دیگر سوپرگلوبالیست معروف، مارک زاکربرگ، مؤسّس و مالک «فیسبوک»، به صراحت گفت که به نظرش «رأی‌دهندگان» در سیستم‌های دموکراتیک، مصلحت خود را تشخیص نمی‌دهند (؛ یعنی عملا دموکراسی کشکی بیش نیست).

هراری در جای دیگری مدّعی شد که در آینده‌ای نزدیک، «الیت» حاکم بر جوامع می‌توانند مغز مردم را هک کنند؛ همان‌طور که امروز هکرها یک رایانه را هک می‌کنند.

او که شاید امروز مشهورترین مدافع ترکیب بدن انسان با رایانه و چیپ‌های رایانه‌ای است و حد و مرزی را برای «ترنس هیومانیسم» قائل نیست، دعاوی شوم دیگری از این قبیل نیز دارد:

علم، تکامل از طریق انتخاب طبیعی (مفهوم داروینی تکامل) را با تکامل از طریق طرّاحی هوشمند جایگزین کرده است؛ نه طرّاحی هوشمند خدایی در بالای ابرها، بلکه طرّاحی هوشمند «ما»... علم می‌تواند حیات را به قلمرو «غیرارگانیک» ببرد.1

استاد دانشگاه عبری اروشلیم که تبار یهودی و شهروندی رژیم اسرائیل را دارد، مدّعی است که قبلاً به شریعت یهود پایبند بوده؛ امّا اکنون خداناباور و همجنس‌گرا است. هراری تقابل میان خیر و شر بر مبنای کتب دینی ابراهیمی را چیزی مربوط به گذشته می داند.

هراری که یک ضدّمذهب رادیکال است، مدّعی شده که طبق آموزه‌های اومانیستی که به آن باور دارد، انسان‌ها خود باید خوب و بد خویش را تشخیص دهند و کاری به اخلاقیات تعیین‌شده از طرف «خدا» نداشته باشند.

او که به شدّت دیدگاه ماتریالیستی و جبر زیستی بر تفکّرش غلبه دارد، چنین تبلیغ می‌کند که «ارادة آزاد» چیزی جز یک افسانه نیست و اصولاً از چشم‌انداز فیزیکی و زیستی، آزادی معنا ندارد. او می‌گوید که این یک اسطورة پوچ است که بشر ابداع کرده؛ همان‌طور که مفهوم خدا و «بهشت و جهنّم» را ابداع کرده بود و همان‌قدر که شواهد در اثبات بهشت و جهنم وجود ندارد، دربارة ارادة آزاد هم وجود ندارد.2

جالب این که، در عین حال که او مرتّب در باب عدم وجود خدا داد سخن می‌دهد، هم‌زمان مدّعی می‌شود که دانشمندان در حال تبدیل شدن به «خدایان» جدید هستند.3

در واقع می‌توان گفت که هراری نسل نوین آتئیست‌های اوایل قرن بیست و یکم، همچون ریچارد داوکینز و کریستوفر هیچنز است که چنان به علم و فناوری و قدرت نامحدود آن ایمان دارند که از «علم» یک مذهب جدید ساخته‌اند. البتّه دیدگاه آنان دربارة علم، برگرفته از یک نوع «پوزیتیویسم» (اثبات‌گرایی) حقیقتاً منسوخ و تاریخ‌مصرف گذشته در فلسفة علم است.

یووال نوح هراری خود را مبشّر از میان رفتن انسان به مفهوم «هومو ساپینس» می‌داند. البتّه او تأکید دارد که ناپدید شدن گونة هوموساپینس نه به خاطر «خودنابودگری» این‌گونه، بلکه به سبب تغییرات حاصل از فناوری است که اصولاً ماهیت انسان را تغییر خواهد داد.4

این فرد مرموز که در روندی آشنا، آن‌طور که مثلاً دربارة استیون هاوکینگ در دهة ۱۹۸۰م. شاهد بودیم، بی‌وقفه توسط رسانه‌های جریان اصلی تبلیغ و برجسته شد و امروز به عنوان پیشگوی آیندة نوع بشر، روزی نیست که یک مصاحبه در امپراتوری رسانه‌ای گلوبالیست‌ها با او صورت نگیرد، قصد دارد با بزرگنمایی خطر «هک شدن» مغز انسان در آیندة نزدیک، لزوم وجود یک مرکز فرماندهی «واحد» برای هدایت دیتای جهانی را تئوریزه کند. به عبارت دیگر، آن مرکز واحد قرار است مافوق همة حکومت‌ها و مرزهای ملّی، کلّ نوع بشر را هدایت کند.5 خود هراری چنین مرکزی را به شبکة «اسکای‌نت» در فیلم «نابودگر» (جیمز کمرون/ ۱۹۸۴م.) تشبیه می‌کند؛ گرچه اگر در آن فیلم و دنبالة آن «نابودگر ۲»، اسکای‌نت یک مرکزیت رباتیک ضدّ بشری بود و چهره‌ای «ویران‌شهری» داشت، امّا هراری آن را آرمان‌شهری معرفی می‌کند.

هراری به طور مرتّب در حال القای این مفاهیم به ذهن مخاطبان است که «بازطرّاحی بشر»، «تغییر زیستی بدن انسانی با فناوری» و «سیستم‌های اعتبارسنجی اجتماعی مبتنی بر هوش مصنوعی» که در مجموع انسان را وارد عصر «ترنس‌هیومانیسم» می‌کند، سرنوشت و تقدیری محتوم است که تک‌تک انسان‌ها «باید» به آن تن بدهند.

امّا جنجالی‌ترین بخش اظهارات هراری جایی است که از ورود فناوری‌های کنترل و نظارت «زیستی» به درون بدن انسان‌ها می‌گوید و این دقیقاً همان چیزی است که

به عنوان «چیپ‌گذاری» در بدن در بین عام مردم مطرح شده است. او به صراحتی باورناپذیر گفته است که «کووید ۱۹» بهانة بسیار خوبی است که حسگرهای زیرپوستی با هدف کنترل و نظارت هر چه بیشتر توسط «هوش مصنوعی» در انسان‌ها کار گذاشته شود.6

قضیّه جایی خطرناک‌تر می‌شود که بدانیم رئیس هراری، یعنی کلاس شواب و شرکای او، همچون هنری کیسنجر، بیل گیتس، آنتونی فائوچی، مارک زاکربرگ و جرج سوروس و سیاستمداران دست‌پروردة او همچون جو بایدن، باراک اوباما، جاستین ترودو، اسکات موریسون، امانوئل مکرون و... دقیقاً چنین برنامه‌هایی را دنبال می‌کنند.

حذف مالکیت خصوصی، حذف پول نقد و قرار دادن همة تراکنش‌های مالی در بستر فناوری بلاک‌چین، حذف ملّی‌گرایی و مرزهای ملّی، تضعیف حاکمیت ملّی کشورها، سیستم کنترل اجتماعی مبتنی بر هوش مصنوعی، کارت شناسایی دیجیتال جهانی (که پروژة ویژة مجمع جهانی اقتصاد است و گرفتن هر خدماتی در هر جای جهان منوسط به داشتن آن است) پاسپورت دیچیتالی واکسن و...

نکتة بسیار کلیدی که باید یادآوری شود این است که در اجلاس سال ۲۰۱۶م. فورم جهانی اقتصاد، کلاوس شواب خطاب به جو بایدن (معاون وقت رئیس جمهور آمریکا بود) که مهمان مجمع بود، گفت:

جو بایدن قبل از اینکه معاون رئیس‌جمهور شود، به عنوان سناتور و رییس کمیتة روابط خارجی سنا، بارها در داووس حضور پیدا کرد و یکی از پیگیرترین و فعال‌ترین مهمانان فورم ما بود.

بی جهت نیست که در سال ۲۰۱۶م.، پروژة «جهانی‌سازی» چهرة یووال نوح هراری، توسط رئیس‌جمهور وقت آمریکا، باراک اوباما (از ارادتمندان و دست‌پروردگان کلاوس شواب) کلید می‌خورد و او در گفت‌وگویی تلویزیونی با فرید زکریا از شبکة سی ان ان می‌گوید که عاشق کتاب «ساپینس: تاریخچة مختصر نوع بشر» هراری است.

تقریباً هم‌زمان با اوباما، بیل گیتس شروع به تعریف و تمجید مستمر از کتاب‌های هراری کرد و حتی برای کتاب «ساپینس: انسان خردمند» او شخصاً یادداشت مرور (ریویو) نوشت. گیتس بارها و بارها و در مناسبت‌های مختلف از این نویسندة اسرائیلی همجنس‌باز تجلیل کرده است.7و8

و باز از قضاء، امانوئل مکرون و همسرش در سپتامبر ۲۰۱۷م. با او دیدار می‌کنند

و یک نسخه از ترجمة فرانسوی «انسان خداگونه» را هدیه می‌گیرند! یا در دسامبر ۲۰۲۱م.، او در کنار جاستین ترودو، نخست‌وزیر «کانادا» و سفیر «ایالات متّحده»، جایزة بهترین روزنامه‌نگار خارجی را اهدا می‌کند. جمع گلوبالیست‌های جوان و میان‌سال و سالخورده جمع است!

یووال نوح هراری شاگرد کلاوس شواب در مجمع جهانی اقتصاد (۲۴ ژانویة ۲۰۲۰م.)، به صراحت گفته است:

به زودی برخی شرکت‌ها و دولت‌ها می‌توانند میلیون‌ها نفر را «هک» و آنها را «بازمهندسی» کنند. در گذشته حکومت‌های استبدادی به دنبال آن بودند؛ امّا علم زیست‌شناسی و فناوری اطّلاعات را نداشتند که میلیون‌ها نفر را هک کنند... امّا به زودی، دست‌کم برخی دولت‌ها و شرکت‌ها می توانند به صورت نظام‌مند همة انسان‌ها را هک کنند.9

او در گفت‌وگوی دیگری، کوتاه‌زمانی مانده به اعلام پاندمی کوید ۱۹ در سال ۲۰۲۰م.، تأکید کرده بود:

بحران‌ها فرصت مناسبی برای انجام «اصلاحات خوب» است؛ چون در زمان‌های عادی، مردم با انجام آن مخالفت می کنند؛ امّا در «بحران‌ها» چارة دیگری جز موافقت ندارند!

این همان گفت‌وگویی است که در ادامه‌اش با صراحت گفت که: دوران روح و ارادة آزاد انسانی، تمام شد!10

هراری که قرار است نقش «نخبه» یا «روشنفکر»ی را بازی کند که افکار سیاه و توتالیتر زرسالاران جهانی (همچون شواب، گیتس، راکفلرها، روچیلدها، گلدمن‌ها و...) را لای زر ورق شیک گزاره‌های آکادمیک می‌پیچد، «زیادی انسان‌ها روی کرة زمین» را بزرگترین مسئلة اقتصادی - سیاسی قرن بیست و یکم خوانده بود:

بزرگترین مسئلة اقتصادی و سیاسی قرن بیست و یکم این است: برای چه به انسان نیاز است؟ برای چه به «این‌همه» انسان نیاز است؟

او در جواب مجری همان برنامه که راه حلّ شما چیست، گفت که فعلاً باید این جمعیت را با دارو و بازی رایانه‌ای راضی نگه داشت.

در دو سه سال گذشته، در روندی که حتی پیش از اعلام پاندمی آغاز شد، هراری بارها در مصاحبه‌ها و سخنرانی‌ها مختلف بر این مساله تاکید کرده که اگر تا قبل از «بحران»، نظارت بر انسان‌ها «بالای پوست» بوده، الان نظارت به «زیر پوست» می رود تا کنترل‌کنندگان بتوانند از آن‌چه درون بدن انسان‌ها رخ می دهد هم آگاه باشند!

کووید بسیار حیاتی است؛ چون مردم را متقاعد می‌کند که سیستم بیومتریک، نظارت کامل را به عنوان امری مشروع بپذیرند؛ چون برای اینکه با کووید مبارزه کنیم، نه تنها باید بر مردم نظارت کنیم، بلکه باید از آنچه در بدن ایشان نیز می‌گذرد هم آگاه باشیم!

پی‌نوشت‌ها: