اباحه‌گری در جامعه

سید محمّدباقر علوی تهرانی

در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان هستیم و سلام هرسالة خودمان را اهدا می‌کنیم به روح پرفتوح امیر المؤمنین علی(ع)، حادثه‌ساز شب جهان خلقت و از رهگذر زمان مطلبی را عرض خواهم کرد. اللهم و صل علی علی امیرالمؤمنین و وصی رسول رب‌العالمین عبدک و ولیک و أخی رسولک و حجتک علی خلقک و آیتک الکبری و نبأ العظیم.

این درود را به همراه صلوات اهدا می‌کنیم به روح پرفتوح امیرالمؤمنین(ع). بحثی را که طیّ این چند شب مطرح می‌کنم بسیار بحث مهمّی است از این‌جهت که وجود نازنین ختمی مرتبت درطول ۲۳ سال عمر شریفشان برنامه‌ای را برای زندگی بشر از ناحیة خدا آوردند و آموزه‌های این برنامه در سه محور مطرح می‌شود. یکی در حوزة بینش و تفکّر است (آموزه‌های اعتقادی) و دو مورد در حوزة کنش و افعال است (آموزه‌های اخلاقی و احکامی و تکلیفی) این برنامه به‌طور کامل از ناحیة حضرت حق به واسطة رسول اکرم(ص) به‌عنوان یک برنامه در طول زندگی بشر برای تکامل بشر که رسیدن به سعادت ابدی است طرّاحی‌شده است. انتظار شارع مقدّس از دینداران این است که این برنامه را همان‌گونه که خدا طرّاحی کرده و پیامبر(ص) ابلاغ کرده و امامان معصوم دوازده‌گانة ما(ع) تبیین کردند دست‌خوش تغییرات نشود و همانی باشد که خدا فرموده توسط پیغمبر و تبیین شده‌است توسط دوازده خلیفة بر حقّ وجود نازنین ختمی مرتبت.

امّا یک جریان انحرافی ظهور پیدا کرد و این دین را دست‌خوش تغییرات قرار داد و به سلیقة خودش تغییر داد. این گروه انحرافی در فرهنگ اسلام از قرن اوّل ظهور و بروز پیدا کردند و در جهان غرب و مسیحیت از آغاز رنسانس و دو مکتب فکری اومانیسم و لیبرالیسم پشتوانة این جریان انحرافی قرار گرفت. پس هم مسیحیت را آماج قرار دادند و هم اسلام را امّا من راجع به مسیحیت بحثی ندارم. این جریان انحرافی جریان اباحه‌گری است، اباحه‌گری یعنی لجام‌ گسیختگی ارزشی و

نیست. این حرف را حتّی شیطان هم نمی‌زند که بگوید خدا فقط ارحم‌الرّاحمین است. این جریان اباحه‌گری حتّی از شیطان هم پائین‌تر است. سورة مبارکة «حشر» آیة ۱۶:

«كَمَثَلِ الشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلْإِنْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَري‌ءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخافُ اللهَ رَبَّ الْعالَمينَ». منافقان مثل شیطان هستند، شیطان به برصیصای عابد که بالای دار بود گفت خدا را انکار کند و زمانی‌که کفر ورزید و این کار را کرد (که داستان را هم می‌دانید ، وقتی آن زن را کشت و دفن کرد و رسوا شد به دار کشیده شد) شیطان اینجا تجسّم پیدا کرد و گفت من تو را بالا آوردم و خودم هم می‌توانم تو را پایین ببرم، پس بر من سجده کن، حتّی چشم هم بر هم بزنی من قبول می‌کنم وقتی برصیصا چنین کرد و خدا را منکر شد، شیطان گفت: من از تو بیزارم. شیطان گفت: من از خدا می‌ترسم، وقتی شیطان از خدا می‌ترسد چگونه می‌گویند که او فقط ارحم‌الرّاحمین است؟ چیزی را می‌گویند که حتّی ابلیس هم نمی‌تواند بگوید این یک جریان است و کار یک نفر نیست و از عصر اوّل شروع کرده‌اند از خلافت امیرالمؤمنین(ع) با خوارج و بعد مرجئه و قرآت.

تاکتیک دوم گروه اباحه‌گران تلاش کردند بر اینکه قیامت را در زندگی مردم حذف کنند و چیزی به نام معاد وجود نداشته باشد و لذا بحث تناسخ را مطرح کردند و کائنات و انرژی و جهان‌های موازی و کارما را مطرح کردند برای اینکه معاد را بزنند. معاد که زده شد هرچیزی اتّفاق می‌افتد و برای اینکه خودشان را از قرون اوّلیه متفاوت کنند می‌گویند کارهای بد حساب و کتاب می‌شود امّا نه اینگونه که به جهنّم بروی بلکه پس‌ از مرگ به بدن یکی دیگر می‌روی و آن‌قدر این رفت‌وآمد اتّفاق می‌افتد که تو کاملاً پاک شوی. تاکتیک سومشان این است که در تبلیغشان نسبت‌ به اهل‌بیت(ع) پیغمبر(ع) فقط حبّ اهل‌بیت(ع) را برجسته می‌کنند و به این معنا که اگر محبّت این خاندان معظّم را داشته باشی کافی است، به قصد اینکه عمل را از بین ببرند.

بنابراین می‌بینید چپاول‌گران بیت‌المال امّا برگزارکنندگان جلسات عزاداری اهل‌بیت(ع)(ع) هستند، می‌بینید که برای اهل‌بیت(ع) گریه می‌کند امّا به همسرش می‌گوید باید با نامحرم هم دست بدهی و چون فکر می‌کند با حبّ علی(ع) همه‌چیز درست می‌شود و این جریان اباحه‌گری است.

ما نسبت به اهل‌بیت(ع) ۵ مسئولیت داریم: ما یک محبّت ابتدایی داریم نسبت به اهل‌بیت(ع) که حتّی معاویه هم دارد و حتّی سعدبن‌ ابی‌ وقّاص هم دارد. معاویه به سعد گفت: چرا علی(ع) را لعن نمی‌کنی من که دستور دادم در منابر لعن کنید؟ سعد پاسخ داد که: علی سه خصلت دارد که پیغمبر برایش گفته که هر کدام در من بود از شتران سرخ ‌مو ارزشش برایم بیشتر است.(شتر سرخ‌مو مرکبی عالی است). پس مشخص است که سعد هم آن محبّت ابتدایی را دارد امّا نجاتش نمی‌دهد. چه کنیم که به محبّت واقعی برسیم که در دنیا ده نشانه و در آخرت ده پاداش دارد و جریان

اباحه‌گری می‌خواهد آن محبّت را بزند، انسانی در حالی‌که حقّ‌النّاس به گردن دارد اربعین هم پیاده‌روی می‌کند.

تاکتیک چهارم این است که اخلاق را مهم‌تر از احکام جلوه دهند، فرد می‌گوید: من نماز نمی‌خوانم امّا دروغ هم نمی‌گویم یا حجاب را رعایت نمی‌کنم امّا اختلاس هم نمی‌کنم. هم نباید اختلاس شود و هم باید حجاب رعایت شود. اخلاق مسئولیت شما نسبت به هم‌ نوع است و احکام مسئولیت شما نسبت‌ به خداست، شما مسئولیت را در قبال هم‌نوع انجام می‌دهی امّا در قبال خدا نه. اینها یک شعار هم دارند: دلت باید پاک باشد.

پنجمین تلاش این است که آداب شرعی را از بین ببرند. نماز می‌خواند امّا با لاک یا ناخن کاشته شده.

«والله و رسوله احق و عن یرضو و ان کان بالمؤمنین؛

اگر اهل ایمان هستی خدا و پیغمبر شایسته‌‌ترند که راضی باشند.»

درمورد روابط بین زن و مرد تحت عنوان ازدواج سفید که صرفاً مسئلة رضایت طرفین را مطرح می‌کنند در معادلات ریاضی اگر یک مثبت و منفی جابه‌جا شود نتایج فاجعه‌آور است، پس چطور یک خطبه خوانده نشود نتیجه تغییر نمی‌کند؟ این تلاش مذبوحانة جریان اباحه‌گری است.

فرد نماز اوّل وقت می‌خواند امّا رشوه می‌گیرد یا به بهانة نماز اوّل وقت کاری را که برایش مزد می‌گیرد ترک می‌کند. سفر زیارتی حجّ عمره می‌رود امّا به مستمندان بی‌توجّه است یا اصرار دارد که خطبة عقدش شب نیمة شعبان باشد امّا جلسة عروسیش مختلط است. مدافع حقوق حیوانات و محیط زیست است درحالی‌که انسان‌ها را فراموش کرده‌ است و این جریان اباحه‌گری است.

ششمین تلاش اینها ترویج مخالفت با دین است تا قبح بسیاری از مطالب و بسیاری از مسائل شکسته شود. شراب‌خواری را رایج می‌کند، ارتباط و اختلاط دختران و پسران یا قمار و شرط‌بندی، ترویج موادّ مخدّر تحت عنوان سرخوشی برای جوانان و نتیجة جوان معتاد این است که او یک مریض است نه انگل جامعه درحالی‌که چنین فردی درمان شدنی نیست به مثابة یک بیمار.

نگاه‌ها این است که قبح مسئله شکسته شود. قطعه‌ای تاریخی مثال می‌زنم، کاری ندارم که این کار درست بوده یا نه؛ پیغمبر اسلام(ص) و خلیفة برحقّش هرگز یک سانتی‌متر به جهان اسلام اضافه نکردند یعنی کشور گشایی نکردند و اگر عدّه‌ای با اسلام مخالف‌ هستند باید بدانند که دیگران و نه حضرت علی(ع) «ایران» را فتح کردند و دینی هم که آوردند تسّنن بوده و نه تشیّع. تشیّع به زحمت علمای ربّانی در ایران ترویج پیدا کرده و نه به زور شمشیر. چون تشیّع مذهب فرهنگی است، امّا نهایتاً «اندلس» فتح شد. تاریخ آندلس اسلامی یا «اسپانیا»ی فعلی نکته‌ای درس‌آموز است. نقشه‌ای که مسیحیان برای تسلّط آندلس اسلامی کشیدند این بود که به‌صورت دوستی و خدمت مدارس رایگان با معلّمان مسیحی دایر کردند تا از همان ابتدا فرزندان اسلام هرزه و بی‌اعتنا به این دین تربیت شوند و نیز وسایل عیّاشی برای مسلمانان به ویژه جوانان فراهم کردند. باغ‌ها و بستان‌ها وقف تهیّة شراب و نوشاندن به مسلمانان شد و دختران زیبا در خیابان‌ها به دلربایی پرداختند و سرگرمی‌های شهوانی فراهم شد و روح ایمان و جوانمردی در بین مسلمانان از بین رفت و سپس مسلمانان آندلس را از دم تیغ گذراندند و این جریان اباحه‌گری است. می‌گویند انگلیس‌ها برای معتاد کردن مردم ایران تریاک بین مردم به‌ رایگان توزیع می‌کردند و بعد می‌گفتند سوخته‌اش را می‌خریم. پس‌ از مدّتی که همه را گرفتار کردند گفتند :نه به‌ رایگان توزیع می‌کنیم و نه دیگر سوخته‌اش را می‌خریم. این اباحه‌گری است.

هفتمین شیوة اباحه‌گری این است که خرافات را جایگزین آموزه‌های اصلی دین کردند. اعتقاد به فال، طالع‌بینی، بدیمن دانستن عطسه و به بخت و شانس اعتقاد داشتن چیزهایی است که در جامعة ما راه انداختند. حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) می‌فرمایند:

«إذا قلیت نفس الانسان إن قطع الی الرأی؛

انسان هر گاه از نظر روح و روان سالم و توانمند باشد به عقل و اندیشه تکیه می‌کند.

«و إذا ضعفه انقطاع الی البخت؛

و هر گاه عاجز و ناتوان باشد به بخت و شانس توجّه می‌کند.»

تلاش آخر اینها در مسئلة ایجاد شبهه است. تمام تلاشگرانی که شبهاتی ایجاد می‌کنند دنبال به پاسخ رسیدن نیستند چون از ابتدا می‌دانند که باطل هستند فقط می‌خواهند این جریان اباحه‌گری را ادامه دهند و مردم را نسبت به آموزه‌های اصلی دین بی‌تفاوت کنند.

پس آنها پاسخ شبهات را می‌دانند و اصلاً برایشان مهم نیست که پاسخ چیست بلکه می‌خواهند عدّه‌ای را صید کنند. نه شیوه برای خنثی کردن آموزه‌های دینی با محوریت حذف خدا، این کار جریان اباحه گری است.

من مصادیق اباحه‌گری را نقل کردم و فکر نمی‌کنم در جایی به این مفصّلی اشاره‌ شده باشد و در سطح لایة اجتماعی بحث را مطرح کردم. سؤال اصلی این است که پس چرا جامعه چنین چیزهایی را می‌پذیرد و این آسیب اجتماعی ما از چه ناحیه‌ای است و چرا جوان ما می‌پذیرد که توسّل شرک است؟!

یک پاسخ اصلی این است که البتّه من مکرّر گفته و می‌گویم که دورة دینداری ارثی گذشته است و تمام آنهایی که لطمه می‌خورند کسانی هستند که بر اساس یک خانواده دیندار، دین دارند و نه براساس دین درسی بلکه ارث خانواده است. بنابراین این معضل مهم‌ترین معضل جامعة ماست و راحت‌ترین طریق برای دشمن ما این است که مردممان فرصت طلایی را دست دشمن می‌دهند. منظورم از دشمن آمریکا یا هیچ جای خاصّی نیست از گروهی صحبت می‌کنم که مروّج اباحه‌گری هستند.

نمی‌گویم آمریکایی‌ها چنین هستند امّا به قطع و یقین می‌گویم یهودی‌ها چنین هستند. همة ادیان را یهودی‌ها اذیّت کردند، فرصت طلایی برای دشمن جهل جامعه است. پس چه زمانی می‌خواهیم کمکی به امیرالمؤمنین(ع) کنیم؟! در منبرها حرف درستی نزده‌اند بلکه خواب تعریف کرده‌اند یا حتّی کتاب‌های درستی در این زمینه نوشته نشده و اینها ما را عقب برده که دشمن جلو می‌آید.

امّا چه باید کرد؟ قرآن. پیغمبر(ص) فرمودند:

«علی‌جان؛ به‌زودی فتنه‌ای اتّفاق می‌افتد که در آن مردم باید به قرآن پناه ببرند» . امّا ما چقدر جامعه‌مان با قرآن مأنوس است؟!