سلسله گفتوگوهایی در زمینة تشکیل خانوادة مهدوی - قسمت دوم
به گزارش خبرنگار مهدویّت «خبرگزاری شبستان»، در فرهنگ دینی، خانه و خانواده هستة مرکزی اجتماع و مهمترین پایگاه تربیت و از مهمترین نهادهای انسانسازی به شمار میرود. نقش خانه و خانواده در صالحسازی، سالمسازی، مصلحپروری و نشر فضیلتها، نقشی انحصاری و بیبدیل است و از جمله مهمترین رسالتهای دینی ما ضمن مراقبت از خود، خودسازی و اصلاح فردی، توجّه به کانون خانواده، استحکامبخشی و اصلاحگری نسبت به آن است تا از این طریق، خود و خانوادة خویش را برای درک حرکت جهانی مهدوی آماده سازیم. حرکت در جهت تشکیل خانوادههای مهدوی و تبدیل خانهها به کانون تربیت محبّان اهل بیت(ع) در برابر هجوم همهجانبة فرهنگی دشمن، امری لازم و بسیار مهم است. بدین منظور، سلسله گفت وگوهایی را با حجّت الاسلام والمسلمین مهدی نیلیپور، مدیر«بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان» و مؤلّف کتاب «خانوادة مهدوی» داشتهایم که در ادامه دومین شمارة آن را میخوانید:
حجّت الاسلام و المسلمین مهدی نیلیپور، مدیر «بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان» و مؤلّف کتاب «خانوادة مهدوی» در گفت وگو با خبرنگار مهدویت خبرگزاری شبستان با اشاره به معنای لغوی خانواده اظهار کرد:
اهل (خانواده) به معنای انس همراه با ویژگی، تعلّق و وابستگی است و مراتب مختلفی دارد.همسر، فرزندان پسر و دختر، عروس و داماد همگی جزو خانواده محسوب میشوند و هرچه این تعلّق و اختصاص زیادتر شود، عنوان اهلیت شدّت مییابد.
وی با اشاره به اینکه خانوادة مرد، همان اهل و عیال او و همچنین کسانی هستند که از او تبعیت میکنند، تصریح کرد:
در «قرآن کریم» نیز عباراتی همچون «اهل الکتاب»، «اهل الانجیل»، «اهل القری»، «اهل المدینه» و... بیان شده است که بر اساس این تعابیر و گفتة اهل لغت، اهل در صورتی استفاده میشود که میان یک عدّه، پیوند جامعی باشد؛ مثل پدر، شهر، کتاب، علم و... و میان جامعه و آن افراد انسی و الفتی لازم است.
نیلیپور با اشاره به اینکه بر اساس نظر صاحبنظران، خانواده واحدی اجتماعی است که بر اساس ازدواج پدید میآید، گفت:
خانواده کوچکترین نهاد اجتماعی، ترکیبیافته از حدّاقل دو انسان و بیشتر، با اهداف مشخّص و معلومی، همچون ارضای نیازهای غریزی، تربیت نسل آینده، آرامشیابی و... است.
تربیت نسل صالح و سرباز برای یاری امام زمان(عج)
مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان با بیان اینکه برای داشتن یک جامعه ایدهآل و آرمانشهر مهدوی باید بیشترین هزینه را متوجّه کانون خانواده و کارکردهای آن نمود، تاکید کرد:
یکی از مهمترین کارکردهای ازدواج و تشکیل خانواده، تولید و تربیت نسل صالح و حمایت از انسانسازی، مسلمانپروری و سربازسازی برای امام زمان(عج) و ایجاد حرکتهای معنوی است.
وی با اشاره به نقل قرآن کریم دربارة ماجرای مادر حضرت مریم(س) بیان کرد:
در «آیة 35 سورة مبارکة آل عمران» داریم:
«إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي
إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛
چون زن عمران گفت: پروردگارا! آنچه در شكم خود دارم، نذر تو كردم تا آزادشده [از مشاغل دنيا و پرستشگر تو] باشد. پس از من بپذير كه تو خود شنوای دانايی.»
بر اساس این آیه، یکی از کارکردهای خانواده، تولّد و تربیت نسل متعهّد و خدمتگزار به دین و کانونهای دینی و معنوی، مانند مسجد است؛ به گونهای که والدین دوراندیش، قبل از تولّد فرزند، به فکر مسیر خدمات او نیز هستند و لذا مادر حضرت مریم(س)، قبل از تولّد فرزندش با اینکه نمیداند پسر یا دختر است، او را محرّره (یعنی هدیهای در اختیار «بیتالمقدّس» برای خدمتگزاری به آن مکان) قرار میدهد.
توجّه امیرالمؤمنین(ع) و فاطمه زهرا(س) به کارکردهای خانواده
نیلیپور با اشاره به توجّه امیرالمؤمنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) به این کارکرد خانواده، افزود:
در خانة آن بزرگواران(ع)، فرزندانی تربیت میشوند که بزرگترین جریانسازان و تمدّنسازان در عرصة تاریخ و بزرگترین حامیان از دین و دینداران بودهاند. از اینرو، فرزندان امیرالمؤمنین(ع) از فاطمه زهرا(س) و از امّ البنین(س)، بزرگترین نقشآفرینان حماسة عاشورا در «کربلا» هستند.
مؤلّف کتاب «خانوادة مهدوی» با اشاره به اینکه خانوادهها با توجّه به این کارکرد میتوانند فرزند یا فرزندانی را به دین و آرمانهای امام زمان(عج) تقدیم کنند، گفت:
کارکردهای ازدواج و خانواده علاوه بر تولید و تربیت نسل، بسیار وسیع و گسترده و شامل موارد زیر است:
آرامش و سکوت جسمی و روانی، تنظیم و قانونمندسازی مناسبات جنسی، ایجاد کانون لذّت، تبادل و تعامل عواطف و محبّت، تأمینکننده استراحت، خواب، خوراک سالم، ارزان و مطمئن برای والدین و رایگان برای فرزندان، استمرار شبکههای سالم و نظاممند اجتماعی و خویشاوندی، کانون تربیتی و آموزشی برای زوجین و فرزندان، کانون سالم گذراندن اوقات فراغت، تأمین و احراز نیمی از دیانت و معنویتگرایی، پشتیبانی اقتصادی از نسل آینده و انتقال سرمایه به آنان (از طریق ارث، هبه و...)، رشد و تمرین جامعهپذیری و دیگرگرایی، کنترل جرم و جنایت و بزهکاری در جامعه، حمایت و مراقبت از نسل اوّل، دوم و سوم (کودکان، میانسالان و سالمندان)، حمایت از یکدیگر در برابر دشمنیها، خطرات، کمبودها، شکستها و بیماریها، آمادهسازی، انگیزهسازی افراد جهت ورود به جامعه و انجام کارهای بزرگ و در نهایت، عامل تحرّک، پویایی، مسئولیت و توسعة شخصیت.
پانویسهای این مقاله
- •
منبع: خبرگزاری شبستان
بازگشت به ابتدای مقاله ↑