علی مصباحی
زمامداران
می‌رود
اعتدال مدینه
پی‌نوشت‌ها:
پانویس‌های این مقاله
- •
زمامداران عموماً به وسیلة یک نوع جنون غیر طبیعی حکومت کرده‌اند. این جنون چیزی نیست که کسی بتواند آن را تعلیم دهد یا تعلیم گیرد؛ یعنی این جنون علم نیست. پس حکومت زمامداران بر اساس صحیح و علمی و بر پایة فلسفی نیست. بنابراین زمامداران نمی‌توانند حکومت خوب به وجود بیاورند.1
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
... بلکه بر عقیدة من، مفاسد نوع بشر، هرگز نقصان نخواهد یافت؛ مگر آنکه در شهرها، فلاسفه پادشاه شوند یا آنان که هم‌اکنون عنوان پادشاهی و سلطنت دارند، به راستی و جدّاً در سلک فلاسفه درآیند و نیروی سیاسی با حکمت توأماً در فرد واحد جمع شود.2
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
اعتدال مدینه عبارت است از: تبعیت لازم و مقتضی فرمانبرداران از فرمانروایان. عدالت مدینه در این است که هرکس، بدون دخالت در کار دیگران، مواظب و متوجّه کار خود باشد. مدینه وقتی عادل است که تمام طبقات و افرادی که طبقات از آنها ترکیب و تألیف شده است، وظایف مربوط به خود را به طریقی شایسته و صحیح انجام دهد.3
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱
1. بهاءالدین پازارکاد، «تاریخ فلسفة سیاسی»، تهران، کتابفروشی زواره، ص 79.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. افلاطون، «جمهور»، ترجمة فؤاد روحانی، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ص 545»
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. فردریک کاپلستون، «تاریخ فلسفه«، سیّد جلال‌الدّین مجتبوی، تهران، سروش، ص 213.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑