با منتظران خورشید

محمّدحسين انصاری‌نژاد

٭ مجموعه شعرها

باغ سحرخیز (مجموعه شعر آئینی)، پرندگان پراکنده‌اند انسان‌ها، زمزمة کاشی‌ها، از پشت سایه‌ها، چشمه چنا (مجموعه قصیده)، اجاق کوهپایه، شعر تازه‌دم، شب‌خوانی شب‌بوها، از سمت سناباد (مجموعه شعر رضوی)، دل نخواهی، برف سیر، بیدهای بی مجنون، سنگ و فلاخن، شمس الشرف (مجموعه شعر آئینی)، چکامه‌های کابلی، باغتاج، وزش‌های شگفت، پنجره‌های تماشا، سواحل بی تاب.

٭ آثار پژوهشی

۱. «رسولان عرش» (پژوهشی در زندگی ۲۰ شهید روحانی استان بوشهر)،

۲. «ستاره‌ای در حصار» (پژوهشی در سلوک ادبی علّامه سیّد اسماعیل شهید بلخی)،

۳. «رعشه بر دریا» (گزیده اشعار واعظ قزوینی)،

4. «امین شعر انقلاب»،

5. «تصحیح دیوان نورالدین واقف لاهوری».

پنج غزل مهدوی

1

کجای وسعتی از آفتاب‌گردان‌ها

نشسته‌ای به تماشای ما پریشان‌ها؟!

کجای این شب مهتاب می‌زنی لبخند

به روی مزرعة آفتاب‌گردان‌ها

شهید باغ اشارات چشم‌های تو اند

که مانده‌اند در اوصافشان غزل‌خوان‌ها

تمام جاده چراغانی نفس‌هایت

نشسته‌اند به پا‌بوسي‌ات خيابان‌ها

زمین قلمرو گل‌های آفتابی توست

زمان پر از هیجان شکوفه‌باران‌ها

دوباره دست تکان می‌دهی از آن‌سوها

دوباره شور شگفتی‌ست در نیستان‌ها

کنار تپة نرگس مسافری می‌خواند

خوشا هواي تو وجشن گل به دامان‌ها

درآ که تفرقه تعطیل کرده عاطفه را

پرندگان پراکنده‌اند انسان‌ها!

بهار مي‌رسد از راه تازه مثل ظهور

خوش است فرصت گل چيدن از فراوان‌ها

2

چه خواهد کرد با من شيهة اسب ظهور اينجا

تب کوه و هياهوي پلنگان جسور اينجا

سرم پايين مي‌افتد، روي دوش شهر مي‌گريم

چه خواهد شد خدايا! ساعت صبح ظهور اينجا

پياپي مي‌پرد پلک سپيداران و مي‌پرسند

مي‌آيد از کدامين جادة صعب‌العبور اينجا؟

تب تند قيامت را که حس کرديم، مي‌پيچد

طنين صور اسرافيل در اهل ‌قبور اينجا

مي‌آشوبد سکوت شهر را مردي که مي‌خواند

تمام سِفْر تورات و مزامير زبور اينجا

«نُريدُ أنْ نَمُن...» دارد ميان شب که مي‌خواند

عصايش را که زد بر کوچه‌هاي سوت‌ وکور اينجا؟

زمستان است و جمع ارغوان‌ها بي‌ تو خشکيدند

و دارند از تو شب‌بوها تقاضاي عبور اينجا

کدام آدينه مي‌گويند خون‌خواه حسين آمد

بيابان و رجزهاي سواران غيور اينجا؟

ظهورت حتمي است اي مهربان! فردا تماشايي‌ست

بهار اينجا، گلاب اينجا، غزل اينجاست، شور اينجا

کجاي شهر ما امشب رها کردي عبايت را؟

که ذکر مرغ آمين‌ها شده «يا نور نور» اينجا

3

سوار موج مي‌آيي، تو در اوج پريشاني

تبسّم مي‌کني خورشيد را از شرق پيشاني

سواري نيمه‌شب از شيهة اسب سپيدت گفت

پس‌ از آن جاده ماند و انتظار چشم باراني

تو را آن‌سوي اقيانوس‌ها، طوفان در انگشت است

در آن هنگامة روشن، به نفخ صور مي‌ماني

چنان سرشارم از شوق تماشايت که مي‌خواهم

مرا نذر نگاه شرقي‌ات هر شب بسوزاني!

مشو پنهان به پشت ابر‌ها، پاييز را بنگر

و گل‌ها را که مي‌ميرند با دستي زمستاني

تبار سبزپوشان را چه خشم‌آگين درو کردند

ببار اي دست سرخ انتقام، اي قهر طوفاني!

٭٭٭

صداي سُمّ اسبي پشت ديوار بلند شهر

سپيداران، چناران بي‌ قرار لاله‌افشاني

4

گفتند از اين کوه مه‌آلود مي‌آيد

از قلّه سرازير شده، زود مي‌آيد

مي‌بينم از اين صخره پلنگان چه خموشند

از کوه مگر نغمة داوود مي‌آيد

گفتند زمين! پلک بزن، دست بيفشان

فانوس بگير، آينه فرمود مي‌آيد

گفتند به خون‌خواهي گل‌هاي شهيدي

با حنجره‌اي زخم نمک‌سود مي‌آيد

بي‌تابي تو جزء علامات ظهور است

دريا! مگر آن کشتي موعود مي‌آيد؟

قد راست کن اي تپة زيتون! به تماشا

او با غم تو هيچ نياسود مي‌آيد

در معرکه خونين‌کفناني که شکفتند

گفتند به ما لحظة بدرود، مي‌آيد

اين زمزمة کيست؟ سواري که پياپي

دلواپس ما گمشدگان بود مي‌آيد

5

علامات ظهورکیست از سمت یمن پیدا؟!

که می‌بینم به هر سو لالة خونین‌کفن پیدا

سواران که اند اینان خدایا پشت دروازه؟!

اویسانند هر سو بر افق‌های قَرَن پیدا

در این بی تابی دریا، صدف‌های سراسیمه‌ست

شبیه ماهیان سرخ، یاقوت عَدَن پیدا

کدامین کشتی موعود بر ساحل فرود آمد؟

ببین شوری دگرگون را به بحر تَن تَتن پیدا

دلم را نذر چشمش کاش پی‌درپی بسوزاند

که خواهد شد عیار این سپند از سوختن پیدا

به قول موبدان، «هوشیدر زرتشت» می‌آید

شکوه اوست حتّی در اساطیرکهن پیدا

شهادت‌نامه‌ام دارد ورق گردانی ای پنهان

غبار ذوالجناح اوست از خاک یمن پیدا