آیت‌الله سیّد عبدالله فاطمی‌نیا
ما آمده‌ایم بندة خدا شویم. بالاترین کرامت، نگه‌داشتن نفس است.
سرچشمة تمام عرفان‌ها از نفس شروع می‌شود. جوان بد اخلاق نمی‌تواند عارف شود.
جوانان عزیز! اگر می‌خواهید به جایی برسید، نقطة خشم را در خود کور کنید تا همه‌چیز گیرتان بیاید.
خشم کنی برای نماز شب هم بیدار نمی‌شوی. اگر هم بیدار شوی، بدون حال می‌خوانی. بیشتر افسردگی‌ها در منزل به خاطر خشم است.
مرحوم قاضی(ره) اهل مزاح و شوخی هم بوده‌اند. فکر نکنید دائم ماتم گرفته بود. مرحوم شیخ محمّد بهاری از بزرگان عرفا تا لحظات آخر عمر هم شوخی می‌کردند. اینها بزرگانی بوده‌اند که زمانه دیگر مثل ایشان را نخواهد دید.
گاهی شوهری بسیار متدیّن و اهل نماز و روزه، امّا بد اخلاق است. اهل محبّت کردن به همسرش نیست. خانم افسرده شده است. رسیدگی کردیم. دیدیم ۲۰ سال این آقا صبح گفته: خداحافظ (رفتن به سرکار)، شب گفته: سلام.
بله. همان آدم مؤمن مقدّس نماز جماعتش را هم در مسجد خوانده و آمده منزل. بعضی‌ها دین را مسخره کردند. این نیست عزیز من.
بعضی خانم‌ها حرفشان این است که جیبمان پر از پول است؛ ولی محبّت ندیده‌ایم. از آن طرف، داریم که خانم آن‌قدر بد اخلاقی کرده که مرد افسرده شده است.
بنشینید محاسبة نفس کنید خانم، آقا! ببینم می‌توانی اخلاقت را خوب کنی، می‌توانی فریاد نزنی؟ می‌توانی غضب را کنترل کنی.