کوتاه، مختصر، مفید

پانویس‌های این مقاله

1. •

   خیلی وقت‌ها ما از همدیگر ناله می‌کنیم و به زمین و زمان بد می‌گوییم.

   حال آنکه شاید مقصّر خود ما باشیم. لطفاً حکایت زیر را بخوانید:

   مردی متوجّه شد که گوش همسرش سنگین و شنوای‌اش کم شده است. فهمید که باید برای همسرش سمعک بخرد. پس پیش دکتر رفت و موضوع را با او در میان گذاشت.

   دکتر گفت: برای آنکه بتوانید میزان ناشنوایی همسرت را معلوم کنی، آزمایش ساده‌ای وجود دارد. این کار را انجام بده و جوابش را به من بگو. ابتدا در فاصلة ۴ متری بایست و با صدای معمولی سؤالی را از او بپرس. اگر نشنید، همین کار را در فاصلة ۳ متری تکرار کن و بعد ۲ متری و به همین ترتیب تا بالأخره از او جواب بشنوی.

   آن شب زن در آشپزخانه سرگرم تهیّة شام بود، مرد در اتاق پذیرایی نشسته بود. او با خودش فکر کرد که الآن بهترین وقت برای انجام آزمایش دکتر برای تعیین میزان شنوایی همسرش است. فاصلة جایی که مرد نشسته بود و آشپزخانه 4 متر بود. با صدای معمولی از همسرش پرسید: خانم! شام چی داریم؟

   امّا جوابی نشنید. آرام بلند شد و یک متر به سمت زن حرکت کرد. فاصله حالا 3 متر شده بود. دوباره سؤال را پرسید. زن حتّی سرش را هم برنگرداند و مرد دوباره جوابی نشنید. بازهم جلوتر رفت و سؤالش را تکرار کرد و باز هم جوابی نشنید.

   خیلی جلوتر و درست از پشت سر همسرش پرسید: عیال! شام چی داریم؟

   زن با تعجّب و کمی خشم رو برگرداند و به او گفت: مگه کری؟ برای چهارمین بار می‌گویم لوبیا پلو داریم.

   حقیقت به همین سادگی و صراحت است. شاید مشکل خود ما باشیم؛ نه طرف مقابلمان.

   بازگشت به ابتدای مقاله ↑