یهود بین‌الملل (3)

هنری فورد

ابعاد نفوذ یهود (قسمت دوم)

کلیسا و یهودیت

کلیسای مسیحی آخرین مکانی است که یک ناظر غیر متخصّص در جست‌وجوی نشانه‌هایی از نفوذ یهود برخواهد آمد؛ حال آنکه اگر او از بررسی این مكان غفلت کند، چیزهای بسیاری را از دست خواهد داد. اگر تلاش‌های ادبی و مکتوب یهود در طول چند دهة اخیر در کتابخانه‌های مدارس علوم دینی ما وجود می‌داشت و اگر دانشجویان الهيات ملزم می‌شدند که این اظهارات یهود را مطالعه کنند، از طرح سخنان نابخردانه و سهل‌انگاری در مقابل تبلیغات یهودیان بر منبر و سکّوی خطابة متعلّق به ملّت «آمریکا» کاسته می‌شد. در طول بیست و پنج سال آینده، هر مدرسة علوم دینی باید یک کرسی استادی را به مطالعة نفوذ یهود در دوران حاضر و بررسی پروتکل‌ها اختصاص دهد. آنگاه کذب این افسانه که یهودیان امّت «تورات» هستند و به شریعت موسوی1 ایمان دارند بر ملا خواهد شد و دیگر مسیحیان مردّد و محجوب، تنها به دلیل این جمله از «کتاب مقدّس» که به طور اسف‌انگیزی غلط تفسیر شده - یعنی: آنان را که تو را گرامی دارند گرامی خواهم داشت و آنان را که تو را لعن کنند لعن خواهم کرد. - ترديد خرافه‌آمیز خود را در باز گفتن حقیقت دربارة یهود کنار خواهند گذاشت.

این، رسالت منبر و سکّوی خطابه است که کلیسا را از آنچه «انجیل» خوف از يهود می‌نامد، آزاد کند. سکّوی خطابه عهده‌دار این رسالت نیز هست که کلیسا را از این اعتقاد نادرست که یهودا2 و اسرائیل3 مترادفند و معنای واحدی دارند، رها سازد. این برداشت از کتب مقدّس که طایفة یهودا را با اسرائیل یکی می‌پندارد و هر ذکری از اسرائیل را به طایفة یهود تعبیر می‌کند، سرچشمة بیش از نیمی از اغتشاش و تفرقه‌ای است که در احکام اعتقادی مسیحیت قابل جست‌وجوست.

یهودیان امّت برگزیده4 نیستند؛ هرچند مجموعة کلیسا در برابر تبلیغاتی که یهود را چنین معرفی می‌کنند، تسلیم شده است. تفکّر یهودی از سال‌های دور بر بسیاری از احکام مسیحی سایه افکنده است و روحانیون ناآگاه نشان داده‌اند که بیش از پیش، به پیروی از القائات یهودی گرایش دارند.

شرایط سست و متزلزل کلیسا که تا این اندازه مایة دلسوزی و رقّت کسانی شده که نگران حیات درونی آن بوده‌اند، نه به وسیلة علم، نه توسط پژوهشگری و تحقیق و نه در نتیجه افزایش نور و رشد معرفت پدید آمده است، چه هیچیک از این امور حتّی با بیان ناقص و ناتمام حقیقت تضاد و تعارضی ندارند؛ نقد برتر5 یهودی - آلمانی است که بنیان کلیسا را متزلزل ساخته است. مدافعان ایمان سال‌های مدید در برابر حملات به اصطلاح نقد برتر شجاعانه جنگیدند؛ امّا متأسّفانه تلاش آنان خنثی شد و عقیم ماند؛ زیرا منشأ و مقصود یهودی نقد برتر را ندیده و درنیافته بودند. نقد برتر مسیحی نبود، آلمانی نبود، یهودی بود.

اینکه این نفوذ ویرانگر با پشتیبانی یهود اعمال شود، با برنامة جهانی یهود6 کاملاً هماهنگ است و اینکه غیر یهود این قضیه را بدون بررسی منشأ آن پذیرفته باشند نیز با ساده‌دلی و حسّ اعتماد آنان کاملاً همخوانی دارد. کلیسا اکنون در معرض تهاجم دیگری است که در قالب سوسیالیسم و سوویتیسم،7 به نام تئوری‌های غیراخلاقی و سست برادری و با توسّل به بی‌طرفی و انصاف کلیسا بر آن تحمیل گردیده است. کلیسا به ناگزیر به این باور تن داده است که نه مرجعی عالی برای صدور احکام، بلکه میدانی عمومی برای مذاکره و گفت‌وگو است.

یهودیان، چه شخصأ و چه از طریق برنامه، عملاً صدها کلیسای آمریکایی را با آرمان‌های اجتماعی توطئه‌گرانه و غیرعملی خویش مورد تهاجم قرار داده و سرانجام نسبت به تسلّط خود بر اوضاع، چنان غرّه شده‌اند که مقابله با آنان اجتناب‌ناپذیر می‌نماید.

روحانیون باید بدانند که این هیجان کاذب اقتصادی که آنان از تریبون کلیسا درباره‌اش سخن می‌گویند، عمدتاً به وسیلة استادان اقتصاد سیاسی و رهبران انقلابی یهودی ایجاد شده است. آنان باید بر این واقعیت آگاه شوند که تفکّر اقتصادی تحت تأثیر یک برنامة تبلیغاتی سنجیده، استادانه و پنهان، چنان به طور کامل صبغة یهودی پذیرفته است که افکار عمومی (یعنی افکاری که عمدتاً از طریق تریبون‌های عمومی و سرمقاله‌های جراید و مطبوعات انعکاس می‌یابد) در حال حاضر یهودی‌تر از تفکّر خود یهودیان می‌باشد.

یهود کلیسا را در زمینة اصول اعتقادی، در خصوص به اصطلاح لیبرالیسم و نیز در زمینة مشغولیت‌های جامعه‌شناختی بسیاری از اقشار مردم، در چنگ خود گرفته است. بررسی صریح و بی‌پردة مسئلة يهود، جز در کلیسای جدید در کجا باید انجام پذیرد و کلیسا، نابخود، از انبوه تبلیغات یهود پیروی می‌کند. آنچه در اینجا توصیه می‌شود، واکنش در برابر مسئلة یهود نیست؛ بلکه حرکت و پیشرفت در مسیرهای مفید و سازنده است؛ مسیر نیاکان ما، آنگلوساکسون‌ها که تا امروز سازندگان جهان و بانیان قارّه‌ها، شهرها و تجارت بوده‌اند؛ نه مسیر یهودیان که هرگز بناکننده و پیشگام نبوده‌اند و هرگز به آباد کردن بیابان‌ها نپرداخته‌اند؛ بلکه همواره از تلاش و دسترنج دیگران سود جسته و می‌جویند. شاید نباید آنان را به این دلیل که بانی و پیشگام نیستند مقصّر دانست، ولی به این سبب که مدّعی حقوق پیشگامان هستند، باید سرزنششان کرد؛ امّا حتّی در این صورت نیز شاید یهود به اندازة فرزندان آنگلوساکسون‌ها که عمارت ساده و بی‌شائبة پدران خود را وانهاده و عقاید مشکوک یهودا را اختیار کرده‌اند، قابل سرزنش نباشند.

یهودیت در مدارس و کالج‌ها

کالج‌ها در معرض تهاجم مستمر تفکّر یهودی قرار دارند. فرزندان انگلوساکسون درست در ارتباط با میراث خویش مورد حمله واقع می‌شوند. فلسفه و طرز تفکّر ویرانگران، اخلاف بنیانگذاران و سازندگان را تهدید به نابودی می‌کند. جوانان در نخستین ماه‌های شورانگیز آزادی فکری، به اصول و عقاید پروعده و وعیدی دل می‌سپارند که از سرچشمه و آثار و تبعات آن غافل هستند.

جوانان طبعاً به سرکشی و طغیان گرایش دارند که می‌تواند مقدّمة پیشرفت و ترقّی قرار گیرد. انگیزه‌ای طبیعی برای ماجراجویی، آنان را به بازی و شوخی با معتقدات پیشینیان سوق می‌دهد. این هر دو گرایش، تراوش‌های روح و جا و حاکی از ظهور بلوغ فکری در جوانان هستند. در همین دوران، یعنی زمانی که نشانه‌های بلوغ به تدریج ظاهر می‌شود، جوانان در چنگ نیروهایی که در مراکز آموزشی، انتظار آنان را می‌کشد، گرفتار می‌شوند. البتّه با گذشت زمان، بسیاری به اشتباه خود پی می‌برند و سلامت عقل خویش را باز می‌یابند. آنان می‌فهمند که گفت‌وگو دربارة روابط آزاد جنسی می‌تواند به عنوان موضوع بحث روز در باشگاه‌ها و اماکن تفریحی جالب و نشاط‌انگیز باشد؛ امّا خانواده - یعنی همان وفاداری از مد افتادة یک مرد و یک زن نسبت به یکدیگر و فرزندان خود - نه فقط اساس جامعه بلکه مبنای شخصیت و پیشرفت فردی است. آنان درمی‌یابند که اگرچه انقلاب سوژة دلپذیری برای مباحثات داغ و آتشین و محرّکی عالی برای احساس تشابه با سوپرمن8 می‌باشد، امّا الزاماً فرآیند ترقّی و پیشرفت نیست.

مشکل کالج‌ها دقیقاً در همان زمینه‌هایی پیش می‌رود و مطرح می‌شود که در ارتباط با کلیسا به توصیف آن پرداختیم. نخست، نقد برتر یهود برای از میان بردن

حرمت اصول و سنّت‌های پیشین نزد جوانان؛ دوم، نظریه‌های اجتماعی - انقلابی يهود. این دو همواره در کنار هم بوده و از یکدیگر قابل تفکیک نمی‌باشند. در حقیقت، برنامة پروتکل‌ها برای ایجاد تفرقه در جوامع غیریهودی با استفاده از ایده‌ها و اندیشه‌ها در این دو زمینه تحقّق پیدا می‌کند. این تاختن به رادیکالیسم9 جوانان دانشجو، کار بیهوده‌ای است؛ چراکه تندروی و افراط از خواصّ جوانی و بی‌تجربگی است؛ امّا اثبات اینکه رادیکالیسم اجتماعی (رادیکالیسم کلمة بسیار خوبی است که متأسّفانه از آن سوءاستفاده شده است) منشأ یهودی دارد، به هیچ وجه بیهوده نخواهد بود. هستة مرکزی فلاسفة سرخ10 هر دانشگاهی، متشکّل از یهودیان است که غالباً یک استاد اغفال شدة غیریهودی جلودار آن می‌باشد. بعضی از این اساتید مزدور، سازمان‌های سرخ بیگانه هستند. انجمن‌های سوسیالیست وابسته به کالج‌ها که محلّ ازدحام یهودیان و تحت نفوذ آنان هستند، اساتید یهودی را به اطراف کشور روانه می‌سازند و سازمان‌های اخوّت دانشجویی 11 را مخاطب قرار می‌دهند و این همه با پشتیبانی کامل مقامات دولتی و دانشگاهی انجام می‌شود. آن گروه از واحدهای درسی که به صورت جلسات سخنرانی و کنفرانس برگزار می‌شوند زمینة مناسبی برای این‌گونه تبلیغات فراهم می‌کنند. مقصود، القای شور و هیجان برخاسته از این باور است که دانشجویان در شکل‌گیری نهضتی جدید و بزرگ که با نهضت کسب استقلال آمریکا قابل قیاس می‌باشد، نقشی بر عهده دارند.

برای نیروهای انقلابی که در رأس این گروه‌های یهودی قرار دارند، ارزش و احترامی که نهضت آنها با پیوستن دانشجویان و تعدادی استاد به دست می‌آورد، بسیار اهمّیت دارد. در «روسیه» نیز چنین بود. همه می‌دانند که لفظ دانشجو در این کشور سرانجام چه مفهومی یافته است. چاتاکو آی12 یهودی که تقریباً فقط در کالج‌ها و دانشگاه‌ها فعّالیت دارد، به همراه بولشویسم13 در هنر، علم، مذهب، اقتصاد و جامعه‌شناسی، سنّت‌ها و مميّزات آنگلوساکسون، نسل دانشجویان ما را مستقیماً مورد تهاجم قرار می‌دهد. اساتید و روحانیونی که اندیشة آنان به واسطة تأثیرات مخرّب يهود در الهیّات و جامعه‌شناسی مشوب و مختل شده است، به نحو مؤثّری در این تهاجم مشارکت دارند.

چه باید کرد؟

صرفاً سرچشمه و ماهیّت سلطه و نفوذی را که بر مدارس و دانشگاه‌ها سایه گسترده مشخّص کنید. به دانشجویان تفهیم کنیم که آنان را آنگلوساکسون‌ها و طایفة یهودا،14 یکی را انتخاب کنند. بگذارید آنها تصمیم بگیرند که از سازندگان تبعیت کنند یا از آنان که در جست‌وجوی تخریب و ویرانگری هستند. این مسئله را با بحث و جدل نمی‌توان حل کرد. تنها پادزهر قطعی در برابر نفوذ یهود برانگیختن غرور نژادی در دانشجویان دانشگاه است.

ما معمولاً از نیاکان خود طوری سخن می‌گوییم که گویی آنان همان تعداد اندکی هستند که سندی عظیم را به نشانة آغاز دورانی جدید از آزادی امضا کردند.15 نیاکان ملّت ما از نژاد انگلیسی - ساکسونی - سلتی16 بودند. آنان در حالی از «اروپا» آمدند که تمدّن در خون و سرنوشتشان جاری بود؛ انسان‌هایی که از «اقیانوس اطلس» عبور کردند و در ساحلی متروک و محاط در صخره‌ها تمدّنی را بنیان گذاشتند؛ انسان‌هایی که به سوی «آلاسکا» در شمال و «کالیفرنیا» در غرب رفتند؛ انسان‌هایی که راه سرزمین‌های گرمسیر بین‌المدارین را هموار کردند و «قطب شمال» را مقهور خویش ساختند؛ انسان‌هایی که مرغ‌زارهای «آفریقا» را فتح کردند؛ انسان‌هایی که «استرالیا» را آباد کردند و دروازه‌های جهان را در «سوئز»، «جبل‌الطّارق» و «پاناما»، تصرّف نمودند؛ انسان‌هایی که به هر حکومتی شکل داده‌اند، معیشت هر قومی را فراهم ساخته‌اند و برای هر قرن آرمانی مشخّص کرده‌اند. آنان به خدا و نه مذهبشان، نه زبان و گویایی و نه نبوغ خلّاقة خویش را از يهودا اخذ نکرده‌اند. آنان خود قوم حاكم هستند؛ قومی که در طول قرون برای تسلّط بر جهان، با بهتر و بهتر ساختن آن نه درهم شکستن و از میان بردنش، برگزیده شده‌اند.

در اردوگاه این نژاد و طایفه، میان نسل حاکمان، مردمی گام می‌نهند که فاقد تمدّنی درخور اعتنا، مذهبی الهام‌بخش و زبانی جهانی هستند و در هیچ زمینه‌ای، جز قلمرو یافتن، به پیروزی بزرگی دست نیافته‌اند؛ مردمی که در هر سرزمینی با مهمان‌نوازی از آنان استقبال شد، نهایتاً از آنجا به زور بیرون رانده شدند. اینک این قوم می‌کوشند به فرزندان ساکسون‌ها نشان دهند که تبدیل جهان به آنچه باید باشد، مستلزم چیست!

دلیل اینکه فرزندان ما از نظریة ویرانگری و طغيان سیاه پیروی می‌کنند، این است که نمی‌دانند فرزندان چه کسی و نهال‌های چه نژادی هستند. اجازه دهید اظهارنظر و تبادل آرا در دانشگاه‌ها کاملاً آزاد باشد؛ ولی در عین حال بگذارید افکار یهودی با برچسب یهودی مشخّص شوند و فرزندان ما بر این راز و رمز نژادی وقوف پیدا کنند.

دشمن را معرفی کنید!

زنگ خطر در کالج‌ها به صدا در آمده است. روش کار و مرام يهود اکنون کاملاً شناخته شده است. خیلی ساده است: نخست دنیاگرایی (سکولاریسم)17 را در مدارس عمومی رواج دهید (دنیوی کردن، لفظ دقیق و مختصر و مفیدی است که یهودیان برای این فرآیند به کار می‌برند). ذهن کودک مدرسه‌ای را با القای این اصل که هرگز نباید در این‌باره که فرهنگ یا وطن‌پرستی به نحوی با اصول عمیق‌تر مذهب آنگلوساکسون مرتبط است، ذکری به میان آورد، آماده سازید. این پیوند را مکتوم بگذارید و اجازه ندهید هیچ جلوه‌ای از آن به چشم آید و هیچ صدایی از آن به گوش رسد. همچنین از طرح هر سخنی که امکان دارد به کودک در شناسایی نژاد یهود کمک کند، جلوگیری نمایید. آنگاه وقتی زمین را این‌گونه آماده ساختید، می‌توانید درون دانشگاه‌ها و کالج‌ها نفوذ کنید و برنامه‌ای مضاعف را به مورد اجرا بگذارید: از یک‌سو، بارانی از تحقیر و اهانت را نثار تمام تمایز و برجستگی‌های نژاد آنگلوساکسون کنید و در همان حال، خلأ به وجود آمده را با افکار انقلابی یهودی پر کنید.

توانایی‌ها و نفوذ عامّة مردم از مدارس حذف می‌شود و به زمینه‌های خاصّ خود محدود می‌گردد؛ امّا راه به روی گسترش نفوذ و تسلّط یهود در مؤسّسات عالی، یعنی در مراکزی که امکان اعمال نفوذ از سوی عامّة مردم وجود ندارد گشوده می‌شود. سکولاریسم را در مدارس رواج دهید تا بعد بتوانید راه و رسم يهود را در دانشگاه‌ها حاکم کنید.

این نوع لیبرالیسم18 است که سخنگویان یهود بسیار می‌ستایند. مبادی و اصول کار و ایمان و جامعه در اتّحادیه‌های کارگری، کلیساها و دانشگاه‌ها به واسطة ليبرالیسم آلوده و ملوّث شده است. تمامی فعّالیت‌ها و اظهارات یهود، این مدّعا را به ثبوت می‌رساند. یهود با همین‌گونه اِعمال نفوذها خود را متقاعد می‌سازد که در حال انجام رسالت19 خویش در جهان است.

سرمایه‌داری که مورد تهاجم واقع می‌شود، سرمایه‌داری غیر یهودی است؛ سنّت اعتقادی که به آن پرخاش می‌شود، سنّت مسیحی است؛ جامعه‌ای که در معرض

حمله قرار می‌گیرد، جامعة انگلوساکسون است؛ نابودی همة اینها به افتخار و منزلت یهودیت منجر می‌شود.

بر این فهرست همچنان می‌توان افزود: سلطة تفکّر یهودی بر ورزش و تفریحات، بر تصوّر آنگلوساکسون از وطن‌پرستی، بر دید آنگلوساکسون نسبت به حرفه‌های علمی و تخصّصی... . تسلّط و نفوذ تفکّر یهودی در همة ابعاد و شاخه‌های زندگی جاری و ساری است.

سردبیر آمریکایی یکی از جراید که سخت اغفال شده و قراردادهای تبلیغاتی یهودیان او را احاطه کرده است، گفته بود: خب، اگر یهود می‌تواند از عواقب کار خود مصون بماند، پس در کارش محق است. این گفته نسخة بدل همان پاسخ یهودی است، بدین مضمون که: چگونه ممکن است یک جمعیت کوچک سه میلیون نفری، جمعیت صد میلیون نفری ما را کنترل و رهبری کند؟ امکان ندارد.

آری. حرفی نیست! اگر تفکّر یهود تواناتر است، اگر شایستگی و لیاقت یهود بیشتر است: بگذارید غالب شود. بگذارید مبادی و اصول و اقتدار آنگلوساکسون در پیشگاه قوم یهودا فرو ریزد و نابود شود؛ امّا نخست اجازه دهید دو تفکّر زیر پرچم‌های خود با یکدیگر مبارزه کنند؛ بگذارید مبارزه به طور منصفانه انجام شود.

این مبارزه‌ای منصفانه نیست وقتی در فیلم‌ها، در مدارس، در کلیساهایی که صبغة یهودی یافته‌اند و در دانشگاه‌ها، تفکّر آنگلوساکسون به این بهانه که فرقه‌گرا،20 قبیله‌ای21 یا منسوخ22 یا مثلاً واپسگرایانه است، از آنگلوساکسون‌ها دور نگاه داشته می‌شود.

مبارزه‌ای منصفانه نیست وقتی اندیشه‌های یهودی، به این دلیل که با حمایت آنگلوساکسون‌ها عرضه می‌شوند، به عنوان اندیشه‌های آنگلوساکسون ارائه شوند. اجازه دهید میراث نیاکان آنگلوساکسون ما در میان فرزندان آنگلوساکسون آنها آزادانه منتشر شود؛ تفکّر یهودی، چه در دانشگاه‌ها و چه در مراکز تجاری، هرگز قادر نخواهد بود بر آن غلبه پیدا کند. تفکّر یهودی هرگز غالب نمی‌شود؛ مگر آنکه مردمی که سلطة آن را می‌پذیرند، نخست از حقّ تغذیه از فرهنگ ملّی خویش محروم شده باشند.

يهودا مبارزه را آغاز کرده است؛ یهودا به تهاجم پرداخته است. بگذارید بیاید؛ هیچ‌کس نباید از مبارزه با يهودا هراسی به خود راه دهد؛ امّا اجازه دهید همه خواهان مبارزه‌ای منصفانه باشند. دانشجویان دانشگاه‌ها و رهبران فکری را آگاه کنید که هدف از مبارزه، حاکمیت اندیشه‌ها و نژادی است که بنیان تمدّن حاضر را نهاده و نویدبخش تمدّن‌های آینده است و نیز آنان را مطّلع سازید که نیروی مهاجم، یهودی است.

این، تنها چیزی است که ضرورت دارد و یهودیان به همین معترض هستند. آنان می‌گویند: شما نباید ما را بشناسید؛ شما نباید لفظ «یهودی» را به کار ببرید. چرا؟ چون اگر تفکّر یهودی نتواند پشت نقابی غیریهودی پنهان شود، محکوم به شکست است. آشکار ساختن مسئله، چنان‌که شاید و باید، تنها چیزی است که امروز ضرورت دارد. هر فکر متجاوزی را وادار کنید پرچمش را بالا ببرید!

پی‌نوشت‌ها: