ابراهیم منتظرقائم
فلسفه و هدف رجعت
به اعتقاد شيعيان، پيش از برپايی قيامت كبرا و همزمان با ظهور امام مهدی(عج)، گروهی از مؤمنان و پرهيزكاران پاكسرشت و جمعی از كافران و منافقان زشتطينت، پس از مرگ زنده میشوند و بار ديگر به دنيا باز میگردند تا سرانجام اعمال نيك و بد خود را دريابند و حاكميت نهايی دولت حق را مشاهده كنند. در آموزههای شيعی از اين رويداد با عنوان «رَجْعَت» ياد میشود.
در روايات به فلسفه و هدف رجعت، اشارة صريحی نشده است؛ ولی با توجّه به برخی نكاتی كه در روايات و كلمات مفسّران، محدّثان و متكلّمان بزرگ شيعه آمده است، میتوان موارد زير را از فلسفهها و اهداف احتمالی رجعت برشمرد:
1. استمرار تكامل معنوی مؤمنان
گروهی از مؤمنان خالص به دليل زندگی در عصر كافران و ستمگران در مسير تكامل معنوی خود، با موانع و دشواریهای زيادی روبهرو شده و از رسيدن به كمال نهايی خود باز ماندهاند. از اينرو، حكمت الهی ايجاب میكند كه اين گروه را بار ديگر به دنيا باز گرداند تا بتوانند در زمان حاكميت دولت حق، تكامل معنوی خود را استمرار بخشيده و به بالاترين مراتب ممكن دست يابند.1
2. مجازات كافران و گردنكشان
بسياری از كافران و گردنكشان تاريخ، بیآنكه به سزای اعمال ننگين خود برسند، از دنيا رفتند. رجعت دوبارة آنها به دنيا اين امكان را فراهم میسازد كه اين گروه در همين دنيا و در پيش چشم كسانی كه مورد ستم قرار گرفته و حقّشان پایمال شده بود، به مجازات برسند.2
3. عزيز گردانيدن مؤمنان و خوار كردن كافران
خداوند همواره به مؤمنان وعده داده بود كه آنها را عزيز و دشمنانشان را خوار میكند؛ ولی در دنيا كمتر مجالی برای تحقّق اين وعده پيش آمده بود. عصر رجعت، فرصت مناسبی برای تحقّق اين وعدة الهی خواهد بود.3
4. انتقام گرفتن از دشمنان اهلبيت(ع)
اهلبيت عصمت و طهارت(ع) همواره مورد ستم بودند و همة آنها، به دست گردنكشان عصر خود به شهادت رسيدند. با بازگشت دوبارة دشمنان اهلبيت(ع) به دنيا اين امكان فراهم میشود كه انتقام خونهای به ناحق ريختة شده آنها از دشمنانشان گرفته شود.4
5. فراهم آوردن امكان درك حاكميت اهلبيت(ع) برای مؤمنان
گروه زيادی از مؤمنان آرزو داشتند دوران حاكميت اهلبيت(ع) را درك كنند و بتوانند در اين دوران، در راه پيشبرد اهداف قائم آلمحمّد(عج) مجاهده كنند. رجعت اين امكان را به وجود میآورد كه اين گروه بتوانند به آرزوی ديرين خود دست يابند.5
در روايت زيبايی از پيامبر اكرم(ص) شده است که فرمودند:
«آيا شما را به سوی گروهی راهنمايی كنم كه از برترين بهرهها و برترين رجعتها برخوردارند؟ گروهی كه نماز صبح را در میيابند و سپس تا زمانی كه خورشيد طلوع كند مینشينند و به ذكر خدا مشغول میشوند. پس آنها سريعتر رجعت میكنند و از بهرة بيشتری برخوردار میشوند.»6
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. ر.ك: محمّدبن مسعودبن عيّاش، «تفسير العياشی»، بيروت، مؤسسة الأعلمی، 1417ه . ق، ج 1، ص 181؛ «تفسير نمونه»، ج 15، ص 559.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. ر.ك: «رسائل الشريف،» المرتضی، ج 1، ص 301.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. ر.ك: همان، ص 125؛ «اوائل المقالات في المذاهب و المختارات»، مندرج در مجموعه مصنفات الشيخ المفيد، ج 4، صص 78 و 79.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. ر.ك: «تفسير القمی»، ج 2، ص 65؛ طبری، محمّد بن جرير، «دلائل الإمامة»، تهران، مؤسسه البعثه، 1413ه . ق، ص260.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5 . ر.ك: مجلسی، محمّدباقر، «بحارالأنوار»، ج 53، صص 91 و 92، ح 98.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. «أَلا أَدُلُّكُمْ عَلی قَومٍ أفْضَلُ غَنِيمَةً و أَفْضَلُ رَجْعَةً؟ قَوْمٌ شَهِدُوا صَلاة الصُّبْحِ، ثُمَّ جَلَسُوا يَذْكُرُونَ اللّهَ حَتّی طَلَعَتِ الشَّمْسُ فَأُولئِكَ أَسْرَعُ رَجْعَةً و أَفْضَلُ غَنِيمَةً»، «الذريعه»، ج 1، ص 95 و ج 10، ص 163.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑