نصرالله عسگری
نصرالله عسگری به روایت شناسنامه، در نوزدهم فروردین‌ماه 1347ه.ش. در روستایی از توابع «دورود لرستان» پا به عرصة هستی گذاشت.
کودکی‌اش را در زیر سقف کاهگلی روستا به جا گذاشت و نوجوانی و جوانی‌اش را در شهر.
دارای مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی است.
فعّالیت‌های ادبی
- چاپ بسیاری از اشعار از سال 63 تاکنون؛
- دایر کردن «انجمن شعر دورود» در لرستان در کتابخانة عمومی شهر با کمک برخی از شاعران آن شهر (1360)؛
- عضو انجمن ادبی «بروجرد» (1360)؛
- عضو فعّال انجمن ادبی «صائب اصفهان» و خوشه‌چین خرمن ادب شاعران و ادیبان به نام آن دیار (1360-1365)؛
- عضو و مسئول برخی از انجمن‌های ادبی «کرج» و «تهران» (1368-1375)؛
- عضو هیئت‌مدیره و عادی انجمن‌های ادبی حافظ و فردوسی (از سال 1375 تا کنون)؛
- انتشار دفتر غزل «در سایة غزل» با همکاری ۹ تن از شاعران معاصر (1376 - سهم وی از آن ۹ غزل بود)؛
- انتشار چندین کتاب مشترک با دیگر شاعران؛
- چاپ اوّلین مجموعه اشعار با عنوان «فردا برای عاشقی دیر است» در تیراژ 3000 نسخه، از سوی نشر «شاهد» (1386)؛
- انتخاب و معرفی مجموعه شعر «فردا برای عاشقی دیر است» از میان ده‌ها اثر، به عنوان کتاب اول استان لرستان (1387)؛
- شاعر منتخب ده‌ها کنگره و همایش شعرکشوری و استانی تا کنون؛
- چاپ دفتر دوم اشعار با عنوان «زندگی زیر چتر عشق»، از سوی نشر «اورازان» (اسفندماه 1399).
چند مهدوی‌سروده
1
پایان ندارد این سکوت دیرپا، بی تو
گم می‌شوم در تار و پود لحظه‌ها، بی تو
باور کن ای آئینه‌دار مهربانی‌ها
فرقی ندارد شادمانی با عزا، بی تو
یک جمعة دیگر گذشت و پرسشی دیگر
گل کرد در ذهن من درد آشنا، بی تو:
تا کی اسیر چنگ دریاهای نامرد است
انسان شبیه کشتی بی ناخدا، بی تو؟
باز آ و نوری در رگ این خاک جاری کن
ای آنکه از نسل نجیب آفتابی، تو
2
گم شد دلم در کوچه باغ یادهای تو
گنجشک جانم می‌زند پر در هوای تو
در ذهن خاکسترنشین شعرهای من
گل کرد دیگربار شور جذبه‌های تو
یک جان ندارد قابلی، صد جان اگر باشد
چون آب می‌ریزم تمامی را به پای تو
قلبم کویر لوت دلتنگی‌ست، می‌دانم
می‌جوشد آیا در دلم رود صفای تو؟
چشمان من ماسیده بر در، تا مگر روزی
در خانه پیچد عطر جانبخش صدای تو
3
غزل غزل به هوایت سروده‌ام، ای خوب
همیشه تشنة دیدار بوده‌ام، ای خوب
شنیده‌ام ز سفر می‌رسی و پنجره را
به بوی عطر سلامت گشوده‌ام، ای خوب
4
آئینه از تجلّی سبزت
خالی ست.
پاییز
محدودة قلمرو خود را
گسترده می‌کند
و باد
باد
باد
بر گونه‌های پنجره
شلاق می‌زند.
تو نیستی و من
در لابه‌لای دفتر شعرم
گم می‌شوم.
5
یک روز
با جلوة دریایی‌ات
ای مرد !
خواب هزاران برکه را
آشفته خواهی کرد.