یهود بین‌الملل (4)

هنری فورد، علی آرش

مقدّمه‌ای بر پروتکل‌های یهود

آنان که به تئوری قدرت جهانی یهود بیش از آثار عملی این قدرت در جهان از علاقه‌مندند، غالباً به مدارکی متشکّل از ۲۴ سند استناد می‌جویند که به «پروتکل‌های علمای ارشد صهيون» مشهورند.

پروتکل‌ها در «اروپا» توجّه زیادی را به خود معطوف ساخته‌اند و در «انگلستان» آماج طوفانی از آرا و اندیشه‌ها واقع شده‌اند؛ امّا در «آمریکا» بحث دربارة آنها محدود بوده است.

اینکه چه کسی نخستین‌بار این اسناد را به علمای صهیون نسبت داده است، مشخّص نیست. می‌توان بدون انجام تحریف مهمّی در این اسناد، هرگونه نشانه‌ای از نگارش آنها به وسیلة یهود را از میان برد و در عین حال، تمامی نکات اصلی را در این جامع‌ترین برنامه برای تسلّط بر جهان که تاکنون مورد توجّه عمومی واقع شده است، حفظ کرد.

با این‌همه، حذف همة نشانه‌های یهود، به ظهور تناقضاتی منجر خواهد شد که در پروتکل‌ها به صورت فعلی وجود ندارند. هدف برنامه‌ای که در پروتکل‌ها فاش شده، از میان بردن همة مراجع قدرت و ظهور قدرت جدیدی است که در قالب حکومتی مطلق و استبدادی برپا می‌شود. چنین برنامه‌ای نمی‌توانست از طبقة حاکمی که هم‌اکنون قدرت را در دست دارد، نشئت بگیرد؛ اگر چه ممکن بود ساخته و پرداختة آنارشیست‌ها باشد؛ امّا آنارشیست‌ها صريحاً اظهار نمی‌دارند که حکومت استبدادی، غایت مطلوب آنهاست. نویسندگان پروتکل‌ها را می‌توان گروهی از خرابکاران فرانسوی تصوّر کرد؛ نظیر کسانی که در دوران انقلاب «فرانسه» تحت رهبری دوک بدنام اورلئان1 فعّالیت می‌کردند؛ ولی این فرض متضمّن پذیرش تناقضی است میان این واقعیت که خرابکاران مذکور درگذشته‌اند و اینکه برنامه‌ای که ضمن پروتکل‌ها اعلان شده، نه فقط در فقط در فرانسه، بلکه در سرتاسر اروپا و به نحو بسیار محسوسی در ایالات متّحده، به طور ثابت و مستمر در حال اجراست.

در شکل فعلی پروتکل‌ها که بنابر شواهد موجود در آن همان نسخة اصلی است، هیچ‌گونه تناقضی وجود ندارد. این دعوی که پروتکل‌ها به وسیلة یهود نگارش یافته‌اند، ظاهراً شرط اصلی انسجام منطقی و عدم تناقض در آنها می‌باشد. اگر بنا بر ادّعای یهودیان این اسناد جعلی بودند، سندسازان باید متحمّل مشقّات بسیاری شده باشند تا نگارش پروتکل‌ها به وسیلة یهود را با این بداهت اثبات نمایند و در این صورت، مقاصد ضدّ یهودی آنان نیز باید به سهولت قابل تشخیص می‌بود؛ امّا لفظ يهود فقط دو بار در آنها به کار رفته است. اگر خواننده کمی بیشتر از معمول به خود زحمت مطالعة این قبیل مسائل را بدهد، به نقشه‌هایی برمی‌خورد که برای به قدرت رسیدن سلطان مطلق جهان2 ارائه شده‌اند و تنها در این هنگام روشن می‌شود که این سلطان مستبد از چه اصل و نسبی قرار است باشد.

در تمامی این اسناد، تردیدی باقی نمی‌ماند که برنامه چه کسانی را نشانه گرفته است. نفس اشرافیت هدف برنامه نیست. سرمایه به خودی خود مورد نظر برنامه نمی‌باشد. البتّه اقدامات کاملاً مشخّصی برای استفاده از طبقة اشراف سرمایه و حکومت به منظور اجرای برنامة پیش‌بینی شده است؛ ولی برنامه به دست کسانی تدوین شده که غیر یهود3 خوانده می‌شوند. اشارة مکرّر به غیر یهود، در حقیقت هدف این اسناد را مشخص می‌سازد. جلب مشارکت مردم در اجرای برنامه، هدف اغلب توطئه‌های ویرانگر لیبرالیستی است. برنامه مردم را به فساد و تباهی می‌کشاند و فکر و ذهن آنان را مغشوش و پریشان می‌سازد تا بتواند کنترلشان کند. حرکت‌های مردمی با رنگ و لعاب لیبرال تشویق می‌شوند. همة فلاسفه‌ای که لاابالی‌گری در مذهب، اقتصاد، سیاست و زندگی خانوادگی را ترویج می‌دهند، مورد پشتیبانی قرار می‌گیرند تا از هم‌گسیختگی و تفرقه، جایگزین انسجام و اتّحاد اجتماعی شود و توطئه‌ای مشخّص، بدون آنکه کسی متوجّه باشد، با موفّقیت، جامة عمل بپوشد و هنگامی فریب و بطلان این‌گونه فلسفه‌ها نشان داده شود که مردم بر طبق آن شکل گرفته باشند.

قاعدة سخن این نیست که ما یهودیان چنین خواهیم کرد؛ بلکه غیر یهودیان را وادار خواهیم کرد چنین بیندیشند و چنان کنند. به جز چند مورد معدود در آخرین پروتکل‌ها، تنها واژه‌ای که با صبغة مشخّص نژادی به کار گرفته شده، غیر یهود می‌باشد.

اختلافات نژادی

نخستین نمونه از این نوع، در پروتکل اوّل آمده است:

اساساً در سیاست، فضایل بزرگ بشری، نظیر خلوص و صداقت، در زمرة رذایل محسوب می‌شوند؛ چرا که مطمئن‌تر و قاطعانه‌تر از نیرومندترین دشمنان، حکومت را سرنگون می‌نمایند. این خصایل، ویژگی‌های حکومت غیر یهودند؛ بدون تردید، ما نباید از آنها پیروی کنیم. نمونة دیگر:

ما بر ویرانه‌های اشرافیت موروثی غیر یهود، اشرافیت طبقة تحصیل‌کردة خود را و برتر از همه، اشرافیت پول4 را بنا کرده‌ایم. ما شالودة این اشرافیت جدید را بر ثروت که در اختیار ماست و بر علم که خردمندانمان هدایتش می‌کنند، نهاده‌ایم.

نمونة دیگر:

ما دستمزدها را به زور افزایش خواهیم داد؛ امّا این برای کارگران سودی نخواهد داشت؛ زیرا در همان حال زمینة افزایش بهای کالاهای اساسی را فراهم خواهیم کرد و آن را نتیجة کاهش کشاورزی و دامپروری قلمداد خواهیم نمود. همچنین منافع تولید را با تزریق افکار هرج و مرج‌طلبانه در کارگران و تشویق آنها به مصرف مشروبات الکلی، زیرکانه و به طور زیربنایی از میان خواهیم برد. در همان حال اقداماتی به عمل خواهیم آورد تا همة نیروهای فکری غیر یهود، از این سرزمین بیرون رانده شوند.

(یک سندساز با مقاصد ضدّ یهودی ممکن بود هر زمانی در طول پنج سال گذشته این سخنان را نوشته باشد؛ ولی پروتکل‌ها در سال ۱۹۰۵م. به صورت چاپ شده موجود بودند و یک نسخه از آنها از سال ۱۹۰۶م. به بعد در «موزة بریتانیا»5 وجود داشته است و چند سال پیش از آن نیز در «روسیه» انتشار یافته بودند.) مطلب فوق این‌گونه ادامه پیدا می‌کند:

برای اینکه غیر یهود به طور نابه‌هنگام متوجّه حقیقت ماجرا نشوند، آن را با تظاهر به خدمت به اقشار کارگر و ترویج اصول مهمّ اقتصادی پنهان خواهیم ساخت و بدین منظور، تبلیغات مؤثّری را از طریق فرضیات اقتصادی خویش پی خواهیم گرفت.

این عبارات و نقل قول‌ها سبک خاصّ پروتکل‌ها را در اشاره به گروه‌های مورد بحث روشن می‌سازد. لفظ ما به جای نویسندگان و تعبیر غیر یهود، به جای کسانی به کار می‌رود که مطالب در مورد آنها نگاشته می‌شود. این نکته در پروتکل چهاردهم به وضوح نشان داده شده است:

در اختلافی که از نظر توانایی و استعداد تفکّر و استدلال میان غير يهود و ما وجود دارد، علامتی آشکار در تأیید انتخاب ما به عنوان امّت برگزیده و انسان‌های برتر، در مقابل غیر یهودیان که صرفاً ذهن غریزی و حیوانی دارند، به وضوح مشاهده می‌شود. آنها می‌بینند؛ ولی قادر به پیش‌بینی نیستند و نمی‌توانند چیزی را ابداع کنند (احتمالاً به جز اشیاء مادّی). بنابراین روشن است که خود طبیعت، از پیش مقدّر ساخته که ما بر جهان حکومت کنیم و آن را رهبری نماییم.

البتّه از زمان‌های قدیم روش یهود در تقسیم نوع بشر همین بوده است. جهان همیشه تنها از یهود و غیر یهود تشکیل می‌شده است. کاربرد لفظ یهود را می‌توان با این عبارت از بخش هشتم دریافت:

عجالتاً تا آن هنگام که بتوانیم سمت‌های مهم و معتبر حکومتی را با فراغ خاطر به برادران یهودی خود واگذار کنیم، آنها را به کسانی محوّل خواهیم کرد که به واسطة سابقه و شخصیتشان، فاصله‌ای عمیق و ناپیمودنی از مردم جدایشان کرده باشد.

این رویّه به بهره‌گیری از جبهة (مهره‌های غیر یهودی) شهرت یافته و به طور وسیعی در دنیای تجاری امروز به کار گرفته می‌شود تا آثار نفوذ یهود را پنهان نماید. «مجمع احزاب» در «سن فرانسیسکو» که در آن قاضی براندیز به عنوان رئیس مجمع پیشنهاد شد، از میزان پیشرفت یهود در این زمینه حکایت می‌کند. می‌توان به شکلی منطقی پیش‌بینی کرد که افکار عمومی، به تدریج برای پذیرش بالاترین پست حکومتی توسط یهود که در حقیقت با میزان فعلی نفوذ و قدرت یهودیان در دولت، بیش از یک گام فاصله ندارد، آماده‌تر خواهد شد.

هیچیک از وظایف رئیس‌جمهور «آمریکا» نیست که یهودیان در آن به طور مخفیانه، ولی بسیار مؤثّر، همکاری نداشته باشند. اشغال عملی این پست برای افزایش قدرت یهود ضرورتی ندارد؛ امّا برای پیشبرد بعضی امور که با نقشه‌های تشریح شده در پروتکل‌ها تا حدود زیادی منطبق هستند، لازم به نظر می‌رسد.

نکتة دیگری که نظر خوانندة پروتکل‌ها را به خود جلب می‌کند، این است این اسناد به هیچ وجه در پی نصیحت و تشویق برنمی‌آیند. پروتکل‌ها تبلیغ و آگهی نیستند. اثری از تلاش برای برانگیختن آرزوهای مخاطب یا تحریص او به عمل خاص در آنها دیده نمی‌شود. آنها به سردی و متانت یک گزارش حقوقی و خشکی و بی‌روحی جدولی از آمار و ارقام نگاشته شده‌اند. مطالبی از این قبیل که: برادران من! بیایید قیام کنیم و شعارهای عصبی، نظیر مرگ بر غیر یهود! در آنها وجود ندارد. این پروتکل‌ها اگر واقعاً به وسیلة یهود تدوین شده و به یهود منحصر شوند و اگر به راستی مشتمل بر اصول برنامة جهانی یهود باشند، قطعاً نه اهل فتنه و آشوب، بلکه محرمان راز را که به حلقه‌های برتر تعلّق داشته و به دقّت آماده و آزمایش شده‌اند، مدّ نظر داشته‌اند.

منشأ پروتکل‌ها

مبلّغان يهودی سؤال کرده‌اند: آیا اگر چنین برنامة جهانی در اختیار یهودیان بود، آن را روی کاغذ آورده و منتشر می‌کردند؟ در پاسخ باید گفت مدرکی وجود ندارد که کسانی که پروتکل‌ها را اعلان نمودند، آنها را به صورت دیگری، به جز صورت شفاهی بیان و ارائه کرده باشند. پروتکل‌ها به شکلی که در اختیار ما قرار دارند، ظاهراً یادداشت خطابه‌هایی هستند که کسی آنها را شنیده و روی کاغذ آورده است. برخی از آنها

طولانی و برخی کوتاهند. آنچه از زمان طرح پروتکل‌ها تاکنون همیشه عنوان شده، این است که آنها یادداشت سخنرانی‌هایی هستند که جایی در فرانسه یا «سوئیس»، خطاب به دانشجویان یهودی ایراد شده‌اند.

البتّه تلاش شده چنین وانمود شود که پروتکل‌ها منشأ روسی دارند؛ ولی دیدگاه متفاوتی که بیان شد، در کنار شواهد موجود در خصوص زمان طرح پروتکل‌ها و نیز برخی اشارات گرامری، این تلاش را کاملاً خنثی نموده است. لحن بیان پروتکل‌ها به طور قطع، مؤیّد این فرضیه می‌باشد که آنها در اصل سخنرانی‌هایی بوده‌اند که برای دانشجویان ایراد شده‌اند؛ چرا که هدف آنها به روشنی القای یک برنامه نیست؛ بلکه ارائة اطّلاعات دربارة برنامه‌ای است که ظاهراً هم‌اکنون در حال اجرا می‌باشد. هیچ دعوتی برای پیوستن به نیروهای خاص یا اظهار نظر در زمینه‌ای مشخّص در آنها وجود ندارد. در حقیقت به صراحت اعلام می‌شود که گفت‌وگو و مباحثه یا اظهار نظر موردی ندارد (؛ در حالی‌که لیبرالیسم را به غير يهود القا می‌کنیم، مردم و مأموران خود را مطيع محض نگاه می‌داریم. برنامة مدیریت باید از فکری واحد سرچشمه بگیرد... بنابراین ما می‌توانیم نقشة کار را بدانیم؛ ولی نباید دربارة آن بحث کنیم؛ مبادا کیفیت بی‌نظیر آن مخدوش شود... بدین‌گونه اثر الهام‌گونة رهبر ما نباید بین انبوه جمعیت پرتاب شود تا تکّه پاره‌اش کنند؛ آن را حتّی در میان جمع محدودی نیز نباید عرضه داشت.)

علاوه بر این اگر ارزش ظاهری پروتکل‌ها را در نظر بگیریم، روشن است برنامه‌ای که در این سخنرانی‌ها تشریح شده، در زمان ایراد آنها تازگی نداشته است. مدرکی دالّ بر اینکه پروتکل‌ها اخيراً تنظیم شده باشند، در دست نیست. نوعی صبغة سنّتی یا دینی در همة آنها وجود دارد؛ گویی به وسیلة اشخاصی معتمد و راز آشنا از نسلی به نسل دیگر منتقل شده‌اند. اثری از کشف تازه یا هیجان و اشتیاق در پروتکل‌ها نیست؛ بلکه آرامش و اطمینان به حقایقی کهن و خطّ مشی‌هایی که دیری است تجربه بر آن صحّه گذاشته، در این مجموعه مشاهده می‌شود.

در خود پروتکل‌ها لااقل دو بار به مسئلة قدمت این برنامه اشاره شده است. پاراگراف زیر در پروتکل اوّل جلب نظر می‌کند:

در اعصار کهن ما نخستین کسانی بودیم که شعار آزادی، برابری، برادری را در میان مردم فریاد زدیم. از آن پس، طوطیان نادانی که جویای آرای انتخاباتی هستند و همه‌سو گرد این طعمه ازدحام می‌کنند، بارها و بارها این کلمات را تکرار کرده‌اند و با این کار، سعادت جهان و آزادی فردی حقیقی را تباه ساخته‌اند... غیر یهودیان ظاهراً زیرک و از افراد باهوش، رمز کلمات مذکور را نفهمیدند، تناقض موجود در آنها را درنیافتند و توجّه نکردند که در طبیعت برابری وجود ندارد...

اشارة دیگری به قطعیت و شبهه‌ناپذیری برنامه در پروتکل سیزدهم قابل جست‌وجو است:

امّا هیچ‌کس، جز آنان که خطّ مشی را ابداع کرده و آن را طیّ قرون هدایت کرده‌اند، مجاز نیست در این زمینه به طرح پرسش بپردازد.

آیا می‌توان این را اشاره‌ای به یک سندرین6 سرّی یهودی دانست که قائم به خود، درون یک فرقة خاصّ یهودی، نسل به نسل تداوم یافته است؟ بار دیگر متذکّر می‌شویم که مبدعان و هدایتگرانی که در پروتکل سیزدهم به آنان اشاره می‌شود، ممکن نیست یک فرقة حاکم باشند؛ زیرا آنچه برنامه مطرح می‌کند، با منافع چنین فرقه‌ای مستقیماً در تضاد است. هیچ گروه اشرافی ملّی، في‌المثل نظیر یونکرهای7 «آلمان»، در اینجا مورد نظر نیست؛ زیرا روش‌هایی که پیشنهاد می‌شود، همان روش‌هایی است که اجرای آنها به تضعیف چنین گروهی می‌انجامد. اشخاص مورد نظر در این پروتکل همان قومی هستند که حکومت آشکاری ندارند، همه چیز به سود آنهاست و چیزی ندارند که از دست بدهند؛ همان کسانی که می‌توانند در میان جهانی که در حال فروریختن است، جان به سلامت به در برند. تنها یک فرقه است که با این توصیف تطابق دارد.

نادانی غیر یهود

انتقادهایی که پروتکل‌ها در زمینة نادانی و بلاهت غیر یهود عليه آنان مطرح می‌کنند، به‌جا و منصفانه است. حتّی با یکی از نکات موجود در توصیف پروتکل‌ها از ذهنیت و فسادپذیری غیر یهود نیز نمی‌توان مخالفت کرد. هوشیارترین متفکّران غير يهود فریب خورده‌اند و آنچه را که به وسیلة موذیانه‌ترین نظام‌های تبلیغی به ذهن افراد عاّدی تلقین شده، به عنوان نشانه‌های ترقّی و پیشرفت پذیرفته‌اند.

درست است که اینجا و آنجا متفکّری برخاسته و اظهار داشته است که علوم كذایی اساساً علم نبوده‌اند. درست است که گاه به گاه متفکّری ظهور کرده و گفته است که قوانین اقتصادی کذایی، چه محافظه‌کارانه و چه رادیکال، اصولاً قانون نبوده؛ بلکه ساختگی و جعلی هستند. درست است که گهگاه، ناظری دقیق و زیرک اعلان داشته که هرزگی، عیّاشی و زیاده‌روی اخیر به هیچ وجه از سائقه‌های طبیعی مردم منشأ نگرفته؛ بلکه با طرح و نقشة قبلی بر آنها تحمیل شده است و آنان به طور سیستماتیک، تحریک و تشویق به این کار شده‌اند. درست است که معدودی دریافته‌اند بیش از نیمی از آنچه به نام افکار عمومی8 عنوان می‌شود، صرفاً تأیید یا تکذیبی است که با پرداخت رشوه به دست آمده و هرگز بر ذهن جامعه تأثیر ننهاده است؛ ولی حتّی با وجود این آثار و اشارات پراکنده که غالباً به آنها اعتنایی نشده است، هماهنگی و همکاری کافی میان این متفکّران و آگاهان وجود نداشته تا به منشأ و سرچشمة آن آثار و نشانه‌ها پی ببرند.

علّت اصلی نفوذ پروتکل‌ها در میان بسیاری از سیاستمداران برجستة جهان طیّ چندین دهه آن است که پروتکل‌ها منشأ و مقصود تمامی قدرت‌های کاذب را نشان می‌دهند. اکنون وقت آن رسیده که مردم آگاه شوند؛ چه پروتکل‌ها را حاوی مطالب و شواهدی پیرامون یهود بدانیم یا ندانیم، آنها یک روش آموزشی را ارائه می‌نمایند که به کمک آن می‌توان توده‌ها را با استفاده از نیروهایی که برایشان محسوس و قابل درک نیست، مثل یک گلّه گوسفند، به این سو و آن سو هدایت کرد. تردیدی وجود ندارد که وقتی اصول و مبانی پروتکل‌ها به طور وسیع برای مردم شناخته و روشن شود، انتقاد آنها در مورد نادانی غیر یهود، دیگر موجّه نخواهد بود.

پی‌نوشت‌ها: