از این غضب دست بردار
ای دل!
مباد که به جای صاحب‌خانه، هر بیگانه‌ای را به خود راه دهی.
صاحب‌خانه و مالک اصلی تو، خدا و حجّت بالغة او، امام عصر(عج) است. خداوند صبغة توحیدی تو ولیّ او، صبغة ولایی و انسانی تو را تأمین می‌کند؛
امّا تو به جای آنها، هر دیو و ددی را به خود راه داده و جای خدا و حجّت او را به آنان داده‌ای!
به یاد همه کس و همه چیز هستی؛ به جز به یاد صاحب‌خانه!
مالک اصلی را برون رانده و غریبه‌ها را به درون آورده‌ای.
به همین روی نیز حال و احوالت هیچگاه خوب و معنوی نیست.
ای دل!
بیا و توبه کن و از این غضب دست بردار.
تو با این غضب لابد انتظار داری نمازها و عبادت‌هایت نیز قبول گردد و نصاب کمال را دریابد.
چه انتظار بی‌حاصلی!
ای دل!
باور کن این غریبه‌ها، هیچ کمکی به تو نمی‌کنند و دلشان به حال تو نمی‌سوزد.
بیا و توبه کن و از این پس، صاحب و مالک اصلی خود را به خانه راه ده.
صفحهٔ ۷۷