همة انسانها خصوصاً امّت اسلامی پیش از ظهور حضرت مهدی(عج) به شرایط سخت و جانکاهی که ناشی از ظلم و جور و انحراف آن زمان است، مبتلا خواهند شد. این نکته را میتوان از این حدیث متواتر حضرت رسولاکرم(ص) برداشت کرد که فرمودند:
«همانا مهدی(عج) زمین را همانطور که از ظلم و جور پر شده باشد، مملوّ از قسط و عدل مینماید.»2
با رجوع به احادیث و روایات معصومان(ع)، اخبار و نکاتی را میبینیم که سختی و فساد موجود در آن زمان را برای ما به تصویر میکشند؛ مضاف بر اینکه بعضی از آنها به برخی حوادث خاص و معیّن هم اشاره دارند. این احادیث را میتوان چنین طبقهبندی کرد:
1. پر شدن زمین از ظلم و جور
مضمون این بخش متواتراً در روایات آمده و در احادیث به مسئلة پر شدن زمین از ظلم و جور پیش از ظهور حضرت ولیّعصر(عج) تصریح شده است.3
2. پدید آمدن فتنهها و شدّت یافتن و زیاد شدن جریانهای هولناک
حدیثی از امام صادق(ع) نقل شده که مفصّلاً به فتنههای گمراهکننده و خوفناک آن زمان میپردازند.4
امام جواد(ع) هم فرمودند:
«قائم(عج) قیام نخواهد کرد؛ مگر به دنبال خوف و هراس جدّی، زلزلهها، فتنهها، بلایا و طاعونی که (مردم) بدان مبتلا شده باشند و شمشیر برّان (جنگنمایان) میان اعراب و اختلاف زیاد مردم و تفرقة مذهبی آنها و تعدّد ادیان و مذاهب و تغییر و تحوّل آنها و...»5
قابل ذکر است که فتنه معانی مختلفی دارد که خلاصة آن از این قرار است:
الف) مورد امتحان و آزمایش قرار گرفتن؛
ب) کفر، گمراهی و گناه؛
ج) به وجود آمدن اختلاف نظر در دیدگاههای مردم؛
د) کشتار و جنگهایی که میان مردم واقع میشود.
3. ناشکیبایی ناشی از سختی روزگار و گرفتاری شدید مردم
از روایات برمیآید که مؤمنان در عصر غیبت از گرفتاری شدید، بلای طولانی و کمطاقتی و هراس رنج میبرند و به همین خاطر وقتی شخصی از کنار قبر برادرش میگذرد، میگوید: کاش من به جای او بودم...6
واضح است که جزع و به تبع آن آرزوی مرگ نتیجه فشار سختیها و مصیبتهایی است که شخص در جامعه گمراه و منحرف با آن مواجه میشود.
4. سردرگمی و تزلزل در افکار و عقاید
از آن جمله حدیثی است که از امیرالمومنین علی(ع) نقل شده که در میان صحبتهایشان راجع به حضرت مهدی(عج) فرمودند:
«غیبت و حیرتی پیش خواهد آمد که دستهای طیّ آن، گمراه میشوند و دستهای دیگر هدایت مییابند.»
این حیرت ممکن است از جنبههای مختلفی پیش آمده باشد:
سرگردانی در عقاید دینی نتیجه جریانات باطلی است که با جهالت و کنار گذاشتن تفکّر در میان امت ظاهر میشود؛8 بدین معنا که طولانی بودن مدّت غیبت حضرت موجب میشود که مردم به شک بیفتند و در مورد مقام ایشان اختلاف پیدا
کنند یا اینکه حیرت دربارة وجوب جهاد بدون وجود رهبری بلند مرتبه و انقلابی پیش آمده باشد.
5. جنگ و کشتار بسیار
احادیث شریف، وضعیت سیاسی عصر ظهور را با ویژگی عدم ثبات (سیاسی) و کثرت جنگها وکشتارها توصیف میکنند:
«پیش از این امر [قیام حضرت مهدی(عج)] کشتار «بیوح» خواهد بود.»
از حضرت پرسیدند: بیوح به چه معناست؟
فرمودند: «دائمی است و از شدّت آن کاسته نمیشود.»9
حتّی برخی روایات شدّت این جنگها را تا آنجا بیان میکنند که طیّ آنها دو سوم از جمعیت زمین از بین میروند. حضرت علی(ع) در این رابطه فرمودند:
«مهدی(عج) قیام نمیکند تا اینکه یک سوم (از مردم زمین) کشته شوند و یک سوم [خود] بمیرند و تنها یک سوم [از جمعیت زمین] باقی بماند.»10
میتوان الفاظ موجود در این احادیث را با اصطلاحات و معادلهای امروزی آنها نظیر انحراف فکری، سیاسی، اقتصادی اجتماعی و اخلاقی جایگزین کرد.
روایت جامع نبوی درتوصیف آخرالزّمان
شاید بهترین روایتی که مفصلاً به آنچه تا به حال گفتیم میپردازد این حدیث نبوی(ص) است که ابنعبّاس میگوید:
در حجّةالوداع، با رسول خدا(ص) مشغول انجام مناسک حجّ بودیم که حضرت، حلقة در کعبه را گرفته و رو به ما کردند و فرمودند: «آیا میخواهید شما را از نشانهها و حوادث پیش از قیامت [ظهور]خبردار کنم؟»
سلمان که از همه به ایشان نزدیکتر ایستاده بود، گفت: بلی یا رسولالله! ایشان فرمودند:
«از جملة آنها ضایع و تباه کردن نمازها و تبعیت از شهوتها، متمایل شدن به هواهای نفسانی، تکریم و بزرگداشت ثروتمندان و مالپرستان و فروختن دین به قیمت دنیاست. در این زمان است که قلب مؤمن در درونش، همانند نمک در آب حل میشود؛ چرا که منکرات، کژیها و کاستیها را میبیند و قدرت تغییر دادن آنها را ندارد.»
سلمان پرسید: آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم در دست اوست! آری و به دنبال آن حاکمان و امیران ستمگر و وزیران فاسق و کارگزاران و کارشناسان ستمکار پیدا میشوند و [مردم] به خیانتکاران، اعتماد میکنند.»
- آیا واقعاً چنین روزی خواهد آمد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به قبضة قدرت اوست! آری. در آن زمان است که منکرات و انحرافات، معروف و خوب و اعمال پسندیده، منکر و ناپسند شمرده میشود. شخص خائن معتمد و شخص امین، خائن خوانده میشود. دروغگو را تأیید و راستگو را طرد میکنند.»
- آیا واقعاً چنین روزی خواهد آمد؟
- «قسم به آن که جانم در دستانش است! آری. در آن زمان است که زنان فرمانروا میشوند و سروری مییابند. با زنان و کنیزکان مشورت میگردد و کودکان، بر منبرها مینشینند و هر چیزی نهایتاً به دروغ ختم میشود. زکات و فیء [که حقّ عمومی و همگانی است]، غنیمت و بهرة شخصی شمرده میشود. شخص به والدینش ستم میکند و در عین حال به دوستش خدمت و نیکی و آنجاست که ستارة گنهکاری طلوع میکند.»
- آیا چنین چیزی اتّفاق خواهد افتاد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم در دست اوست! آری. در چنین شرایطی است که مرد با همسرش در تجارت شریک میشود، خوی و عادتهای شخصی و باطل زیاد شده و خوبیها به شدّت کم میشود. شخص به خاطر سختگیری به بدهکاران خود، تحقیر میشود. زمانی است که بازارها به هم نزدیک میشوند و یکی میگوید: چیزی نفروختم و دیگری میگوید: سودی نبردم و چیزی جز شکایت کردن از خدا دیده نخواهد شد.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! آری. قسم به آن که جانم در دست اوست! در آن زمان است که به دنبال این حوادث، اقوامی پیدا میشوند که اگر حرفی بزنند، کشته میشوند و اگر ساکت بمانند، غارتشان میکنند تا اینکه از اموالشان بهرهمند شوند و به حریمهایشان تجاوز کنند و حرمتشان را شکسته و خونشان را بریزند. قلبهای آنها کاملاً با ترس و حقّهبازی عجین گشته و آنها را جز در حالت خوف و نگرانی و هراس و وحشت نمییابی.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان است که چیزی از مشرق و چیزی از مغرب میآید و امّت مرا رنگارنگ میکند. چه بیچارهاند کسانی که به خاطر آنها ضعیف میشوند و وای بر آنها که خدا چه برای آنها مهیّا کرده و چگونه مترصّد آنهاست. نه به کوچکترها رحم میکنند و نه به بزرگترها احترام میگذارند. از خطاکاران و گنهکاران در امان نیستند. بدنهایشان بدن انسان و قلبهایشان، قلب شیطان است.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به کسی که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان مردان تنها به مردان و زنان تنها به زنان [برای ارضای شهوات] مشغول میشوند. همانگونه که اهل خانهای نسبت به دختران خانة خود احساس غیرت میکنند [غریبهها] نسبت به پسرکان جوان، غیور میگردند [و آنها را ناموس خود میشمرند]. مردان به زنان و زنان به مردان شبیه میشوند و زنان بر زینها سوار میگردند که لعنت من بر چنین زنان مسلمانی باد!»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان مساجد را همانند کلیساها و کنیسهها تزئین میکنند و قرآنها را طلاکاری و زینت. منارهها بلند میشوند و خطوط (دستهها) زیاد میشوند. قلبهایشان نسبت به هم متنفّر و در زبانهایشان، اختلاف نمایان است.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست. آری! در آن زمان است که مردان و پسران امّتم برای زینت از طلا استفاده میکنند و حریر و دیبا و ابریشم میپوشند و با بیگانگان متّحد میشوند.»
- آیا چنین چیزی واقع خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان، ربا علنی میشود و با اجناس ممتاز، رشوه و معامله میکنند. دین رها میشود و مقام و منزلت دنیا [در نظر مردم [رفیع میگردد.»
- آیا چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. هر چند به خدا ضرری میرسانند [به خودشان ظلم میکنند] لیکن طلاق زیاد میشود و حدود، اقامه و اجرا نمیشود.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان است که زنان آوازهخوان میشوند و آلات موسیقی جلوه مییابند و به دنبال آن اشرار امّتم پیدا میشوند.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان ثروتمندان امّتم، برای تفریح و سیاحت، افراد عادی، برای تجارت و کسب درآمد و فقرا برای ریا و خودنمایی به
حج و عمره میروند. جمعیتی پیدا میشوند که تفکّر و تدبّر و تفقّه آنها برای غیر خدا [و اغراض غیرالهی] است. زنازادگان زیاد میشوند و قرآن را با آواز و غنا میخوانند و به خاطر دنیا بر سر هم میریزند و با هم درگیر میشوند.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان به حارم تجاوز میکنند و به دنبال گناهان میروند، اشرار و بدان بر خوبان مسلّط میشوند. دروغ علنی میشود و لجاجت نمایان میگردد. بیچارگیها نمایان میشود، با لباسها به هم فخر میفروشند و مباهات میکنند و ظرفهای ناشایست را پر میکنند. نرد و شطرنج و آلات موسیقی موردپسند [مردم] واقع میشوند. امر به معروف و نهی از منکر را انکار میکنند؛ به طوری که مؤمن خوارتر از کنیز میگردد. همدستی میان زاهد[نما]ها و قاریان [بدکردار] نمایان میشود. اینها همانها هستند که در آسمانها آنها را پلیدان ناپاک میخوانند.»
- آیا واقعاً چنین خواهد شد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان ثروتمند از وضعیت فقیر هراسان نمیشود؛ به طوری که گدا یک هفتة کامل از مردم گدایی میکند؛ امّا کسی را که چیزی در دستش بگذارد، نمییابد.»
- آیا حقیقتاً چنین اتّفاقی خواهد افتاد؟
- «سلمان! قسم به آن که جانم به دست اوست! آری. در آن زمان «روبیضه» به سخن میآید.»
- پدر و مادرم به فدایت یا رسولالله! «روبیضه» دیگر چیست؟
- «کسی که تا به حال صحبت نمیکرد، برای امور عموم مردم به سخن میآید و جز کمی از او فرمان نبرند...»11
- «قسم به جانم که این همان چیزی است که دائماً در عصر گمراهی و فسقی که در آن زندگی میکنیم، مشاهده میشود و با تمام حواس و وجود از آنها خبر داریم.12
صلوات خداوند بر تو باد یا رسولالله! ما را از آنها با خبر کردی و سلام بر تو یا مهدیا! که روزی همة اینها را از بین میبری و عدل و داد را جایگزین آن میگردانی.
روایاتی که تا اینجا ذکر کردیم، به فاسد بودن زمانه به طور کلّی اشاره مینمودند و مشخّص نمیکردند که این حوادث چگونه رخ خواهند داد. با توجّه به اینکه میدانیم عصر فتنهها پیش از عصر ظهور است و به وضوح در احادیث و روایات بیان شده که عصر ظلم، پیش از عصر عدالت خواهد بود و به ناچار باید اشاره و بیان کنیم که برخی از این اخبار، به همراه باقی حوادث پیش از برپایی قیامت آمدهاند که به برداشت ما از آنها خدشهای وارد نمیکند؛ چرا که ظهور حضرت مهدی(عج) پیش از قیامت رخ میدهد و لزومی ندارد که نشانههای قیامت دقیقاً و بدون هیچ فاصلهای، پیش از آن نمایان گردند.
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. در متن اصلی کتاب کلمه ارهاصات آمده بود که به معنای امری فوقالعادّه است که از پیامبر [یا امام غایب] پیش از بعثت [یا ظهور] ایشان ظاهر شود. («لغتنامة لاروس»، ج 1، ص 134). (م).
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. صافی گلپایگانی، لطف الله، «منتخبالاثر»، باب 25، صص 247-250 که شامل 123 حدیث با همین مضمون میباشد.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. کاظمی، سیّدمصطفی آل سیّد حیدر، «بشار\الاسلام»، ص 18.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. صدر، سیّد محمّد صادق، «موسوعـ[ الامام المهدی(عج)»، ج 2 (تاریخ الغیبـ[ الکبری)، ص 242.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. «الغیبـ[ نعمانی»، ص 170؛ مجلسی، محمّد باقر، «بحارالانوار»، ج 52، ص 231.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. «تاریخ الغیبـ[ الکبری»، ص 245؛ «منتخب الاثر»، ص 434.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7. «الغیبـ[ نعمانی»، ص 104؛ «تاریخ الغیبـ[ الکبری»، ص 246.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8. رک: «بشار\ الاسلام»، ص 86؛ «بحارالانوار»، ج 52، ص 228.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9. کورانی، علی، «الممهدون للمهدی(عج)»، ص 49؛ «بحارالانوار»، ج 52، ص 182.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. صدر، سیّد صدرالدّین، «المهدی(عج)»، ص 198؛ سلیمان، کامل، «یومالخلاص»، ص 564.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. «بشار\ الاسلام»، ص 25؛ «منتخب الاثر»، ص 432.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۲
12. برشمردن مصادیق مختلف هرکدام از عبارات این روایت ارزشمند حجم وسیعی از مطالب را در بر میگیرد که مطلقاً اینجا مجال پرداختن به آن نمیباشد؛ ولی بجاست متذکّر این نکته شویم که از این روایت و دهها روایت مشابه آن به خوبی میتوان از میزان وضوح دورهای که در آن به سر میبریم، برای آن حضرت پی برد. در این صورت آیا برای نجات از مهلکههای آخرالزّمان چارهای جز تمسک به اوامر و نواهی و پوییدن تام ّوتمام راه ایشان و اهل بیت بزرگوارشان(ع) داریم؟ مضاف بر اینکه از همین مطلب میتوان علّت بسیاری از مشکلات و سردرگمیهای روزمرّة خود را در عرصههای مختلف فردی، جمعی و اجتماعی پیدا کرد. (م).
بازگشت به ابتدای مقاله ↑