مرتضی مهدوی یگانه
سبک زندگی مهدوی، همان سبک زندگی قرآنی است. خداوند متعال در «قرآن»، زن و شوهر را لباس یکدیگر معرفی می‌کند:
«شما زنان لباس مردان هستید و شما مردان، لباس زنان.»1
در این تمثیل نکاتی چند نهفته است:
1. لباس، مایة پوشش است و انسان را از عریانی و بی‌مایگی می‌پوشاند. زن و شوهر نیز نسبت به هم این‌گونه هستند و سبب می‌شوند که هریک به واسطة دیگری، از بی‌مایگی خارج شده و وضعیت مناسب و فاخری پیدا کند.
2. لباس، عیب‌ها و نواقص آدمی را می‌پوشاند. زن و مرد هم نسبت به هم، یکدیگر را پوشش داده و در کنار هم عیب‌ها را پوشش داده و نواقص خود را از چشم دیگران دور می‌سازند.
3. لباس، خصوصاً اگر تمیز و آراسته باشد، موجب زینت و زیبایی انسان می‌گردد. زوج و زوجه نیز با همدیگر این‌گونه هستند. یک دختر یا پسر تا وقتی تنهاست، زندگی فردی و معمولی دارد؛ امّا وقتی با هم ازدواج کردند، در کنار یکدیگر، زندگی دلنشین و زیبایی را تشکیل می‌دهند.
4. لباس، آدمی را در سختی‌ها و مشکلات نیز کمک می‌کند. چنان‌که یک لباس مناسب می‌تواند در سختی‌ها و سرما و گرما انسان را در چشم دیگران در وضعیتی خوب و مناسب جلوه دهد، زن و شوهر هم در کنار یگدیگر، درست همین نقش را دارند و با کمک هم می‌توانند حقیقتاً به جنگ مشکلات بروند.
5. در تکمیل نقش فوق، لباس جایگاه مهمّی در آبروداری و حفظ موقعیت آدمی در میان دیگران دارد؛ زن و شوهر هم دقیقاً این نقش را نسبت به دیگری ایفا می‌کنند.
6. هیچ جوانی نمی‌تواند بدون لباس، در مسیر زندگی قدم بردارد و رشد کند و به سوی مقصد پیش رود. بدون همسر نمی‌توان به طور سالم و معقول زندگی کرد، نیازهای خویش را ارضا نمود و به سوی رشد و کمال راه افتاد. حفظ نیمی از دین که در حدیث نبوی(ص) در اثر ازدواج به آن اشاره شده، به همین حقیقت اشاره دارد.
7. اگر لباس نباشد، زندگی انسان‌ها مختل شده و حتّی جامعه نیز شکل نمی‌گیرد؛ زیرا آنان بدون لباس نمی‌توانند از خانه خارج شوند. بدون ازدواج و همسر نیز، بعد اجتماعی زندگی انسان‌ها شکل نمی‌گیرد، خانواده‌ای درست نمی‌شود و بدون آن، جامعه هم محقّق نمی‌گردد؛ زیرا خانواده کوچکترین واحد اجتماعی زندگی و پایه‌ها و اجزای تشکیل جامعه است.
8. لباس مناسب حاکی از وقار و وزانت انسان است؛ خصوصاً زن را در حریمی از حیا و سنگینی و حفظ و حراست قرار می‌دهد و از خطرات و نگاه‌های شهوت‌آلود و وسوسه‌ها و طمع‌های بیگانگان نجات می‌بخشد. انتخاب همسر مناسب، با شخصیت، آراسته و با حیا نیز دقیقاً همین‌گونه عمل می‌کند و آدمی را در دو عالم از خطرات و خطورات نامناسب حفظ کرده و او را رو سفید و رستگار می‌سازد.
9. لباس انسان نزدیک‌ترین موجود به او است؛ چه به تن او چسبیده و با او هیچ فاصله‌ای ندارد. همسر نیز در واقع نزدیک‌ترین و محرم‌ترین شخص به انسان است و همة اسرار و مسائل شخصی و خصوصی او را حفظ می‌کند.
10. لباس هرکس باید متناسب و هم‌شأن با شخصیت، روحیات و اخلاق او باشد؛ در غیر این صورت موجب ناهماهنگی، ناراحتی و چه‌بسا آبروریزی و گرفتاری او خواهد شد و انتخاب همسر غیر هم‌شأن و ناهماهنگ نیز برای انسان سبب همین امور خواهد شد.