مصاحبه با مهدی نیلیپور
سلسله گفتوگوهایی در زمینة تشکیل خانوادة مهدوی - قسمت پنجم
به گزارش خبرنگار مهدویّت «خبرگزاری شبستان»، در فرهنگ دینی، خانه و خانواده هستة مرکزی اجتماع و مهمترین پایگاه تربیت و از مهمترین نهادهای انسانسازی به شمار میرود. نقش خانه و خانواده در صالحسازی، سالمسازی، مصلحپروری و نشر فضیلتها، نقشی انحصاری و بیبدیل است و از جمله مهمترین رسالتهای دینی ما ضمن مراقبت از خود، خودسازی و اصلاح فردی، توجّه به کانون خانواده، استحکامبخشی و اصلاحگری نسبت به آن است تا از این طریق، خود و خانوادة خویش را برای درک حرکت جهانی مهدوی آماده سازیم. حرکت در جهت تشکیل خانوادههای مهدوی و تبدیل خانهها به کانون تربیت محبّان اهل بیت(ع) در برابر هجوم همهجانبة فرهنگی دشمن، امری لازم و بسیار مهم است. بدین منظور، سلسله گفت وگوهایی را با حجّت الاسلام والمسلمین مهدی نیلیپور، مدیر «بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان» و مؤلّف کتاب «خانوادة مهدوی» داشتهایم که در ادامه پنجم شمارة آن را میخوانید:
حجّتالاسلام و المسلمین مهدی نیلیپور با اشاره به نقش زنان در انسانسازی و سربازپروری جبهة حق اظهار کرد:
از دیدگاه «قرآن»، زن گاهی به عنوان کاملکننده و نیمة پنهان وجود مرد و گاهی بدون وجود مرد، مستقلّاً در جریان تاریخسازی، تمدّنآفرینی و انسانسازی، نقش منحصر بفردی را در اختیار دارد.
نقش زنان در تربیت تربیت پیامبران الهی
وی اضافه کرد:
به طور مثال قرآن تربیت و آفرینش شخصیت پیامبران الهی همچون ابراهیم(ع)، اسماعیل(ع)، نوح(ع)، موسی(ع) و پیامبر گرامی اسلام(ص) را مدیون تلاش زنان آسمانی معرفی میکند که در آن، زن به عنوان مادر یا همسر، دارای نقش اساسی و در خصوص حضرت عیسی(ع)، دارای نقشی انحصاری بوده است.
نیلیپور با بیان اینکه در کنار حضرت ابراهیم(ع) شخصیتی چون هاجر وجود دارد که با تربیت حضرت اسماعیل(ع)، نسل صالحی از ابراهیم(ع) را به جامعة بشریت تقدیم میکند، افزود:
خداوند متعال در مقام تقدیر از زحمات و از خودگذشتگی این بانوی والامقام، یاد و نام او را در جای جای مراسم حج، چون سعی «صفا» و «مروه» و چشمة زمزم زنده نگه داشته و مقبرة او را چون خانة خود (کعبه) مطاف همة حاجیان قرار داده است.
نویسندة کتاب «خانوادة مهدوی» با بیان اینکه در کنار حضرت موسی(ع) به مادری برمیخوریم که نقش اساسی تربیت این پیامبر الهی را بر عهده داشت، تصریح کرد:
قرآن در داستان موسی(ع) همیشه به مادر او اشاره کرده و سخن چندانی از پدر او به میان نیامده است؛ به طوری که در آیات قرآن در خصوص مادر حضرت موسی(ع) داریم:
«وَ أَوْحَيْنا إِلي أُمِّ مُوسي أَنْ أَرْضِعيهِ؛1
و ما به مادر موسی الهام سرّی و سریع کردیم که او را شیر ده.»
یا:
«وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسي فارِغاً؛2
و قلب مادر موسی (از شدّت ناراحتی فرزند) تهی (از همه چیز غیر از فکر او) گشت.»
که این آیات، بسیار قابل تأمّل است.
نقش منحصر بفرد مادر در تربیت حضرت عیسی(ع)
وی با اشاره به اینکه در تربیت حضرت عیسی(ع) اساساً هیچ مردی (پدری) نقش ندارد و قرآن، مسیح را به عنوان عیسی پسر مریم(س) معرفی می کند، گفت:
قرآن همچنانکه نقش حضرت مریم(س) را در تربیت حضرت عیسی(ع) منحصر بفرد میداند، نقش اساسی مادر مریم (حنّا) را در تربیت چنین دختر پاکی نیز مورد توجّه قرار میدهد و اساساً ولادت مریم(س) را نتیجة استجابت دعا و نذر معنوی مادر او معرفی می کند.
جایگاه ویژة حضرت زهرا (س) برای امام زمان(عج)
نیلیپور با اشاره به اینکه امام زمان(عج) مادرشان حضرت زهرا(س) را الگوی خود معرفی میکنند، تصریح کرد:
ایشان می فرمایند:
«در دختر رسول خدا(ص) (مادرم زهرا(س)) برای من سرمشق نیکویی است.»3
و در روایاتی دیگر از ایشان داریم:
«مهدی(عج)... از فرزندان فاطمه(س) است.»4
نیلیپور گفت:
بر اساس همین نقش کلیدی مادران است که در روایات داریم: «بهشت زیر پای مادران است.»5
مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان با بیان اینکه شهید مطهری دو نقش مستقیم و غیرمستقیم برای زنان در تاریخسازی و تمدّنسازی متصوّر است، افزود:
منظور از نقش مستقیم زن، همان حضور مستقیم وی در صحنههای اجتماعی برای اصلاحگری است که در تاریخ، نمونههای فراوانی از آن را مشاهده کردهایم؛ به طور مثال حضرت زهرا(س) با ایراد خطبه در «مسجد مدینه»، غاصبان خلافت را رسوا کردند و با دفاع همهجانبه از ولایت امیرالمؤمنین امام علی(ع)، نهضت شیعی و دفاع از امیرالمؤمنین(ع) را پایهگذاری نمودند؛ به طوری که امروزه مکتب تشیّع، میراث ایشان است و حضور بیش از 50 زن میان اصحاب امام عصر(عج) در راستای تأسیس حکومت جهانی ایشان نیز، گواهی بر نقش و تأثیر زنان در تمدّنسازی است.
وی ادامه داد:
مراد از نقش غیرمستقیم زن در تمدّنسازی و تحوّلات اجتماعی، حضور غیرمستقیم او در تحوّلآفرینی اجتماعی و تاریخی است. در این نقش، زن به صورت فیزیکی در جامعه حضور ندارد؛ امّا حضور او در خانه با تربیت مردان تحوّلآفرین و تاریخساز ظاهر میشود و نقش او در انگیزهسازی، مردآفرینی، شجاعپروری و پشتیبانیهای تربیتی و معنوی تحقّق مییابد.
نقشهای غیرمستقیم زن در تحوّلآفرینی و تمدّنسازی
نیلیپور با تشریح ابعاد نقش غیر مستقیم زن در تحوّلآفرینی و تمدّنسازی گفت:
در نقش مادر، زنان حسّاسترین نقش تاریخی و تربیتی، یعنی معماری شخصیت قهرمانان و چهرههای درخشان تاریخ را بر عهده دارند. حضرت زهرا(س) به عنوان مادر نمونه، فرزندانی چون امام حسن(ع)، امام حسین(ع)، حضرت زینب(س) و حضرت امّ کلثوم(س) را تقدیم جامعه بشریت میکنند که تمدّن عاشورایی را میآفرینند.
مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان با اشاره به اینکه جایگاه همسری، دومین نقش غیرمستقیم زنان است، تاکید کرد:
نقش یک زن به عنوان همسر، در تأثیرگذاری مثبت بر مرد، در حدّ مادر یا در رتبة پس از اوست و در برخی از برهههای تاریخی، این نقش، یکتا و منحصر بفرد بوده است؛ به عنوان نمونه میتوان از حضرت خدیجه (س) نام برد که با فداکاری و پشتیبانی از پیامبر(ص)، تمام اموال و دارایی های خود را فدای اعتلای اسلام کرد.
وی با بیان اینکه جایگاه دختری، دیگر نقش غیرمستقیم زنان است، تصریح کرد:
نقش یک زن به عنوان دختر نیز میتواند مؤثّر باشد؛ مانند حضرت زهرا(س) که به عنوان دختری بینظیر، در حمایت از پدر خویش از هیچ کوششی دریغ نکردند و از اینرو به «امّ ابیها» ملقّب شدند. در جایگاه خواهری نیز زنان در حمایت از مردان بزرگ تاریخ، میتوانند تأثیرگذار باشند که نمونة بارز آن حضرت زینب(س) است که با پشتیبانی، همفکری، همراهی و تعاون با امام حسین(ع)، ندای قیام عاشوراییان را به سرتاسر امّت اسلام و حتّی همة بشریت رساند.
نیلیپور خاطرنشان کرد:
آخرین جایگاه تأثیرگذار زنان، پیروی و حمایتهای بینظیر آنها از حرکتهای اصلاحی و مردان مصلح و تمدّنساز است. این نقش در دوران امام زمان(عج) نیز جلوه میکند و بر اساس مستندات روایی، حدود 50 تن از اصحاب حضرت حجّت(عج) از زنان هستند که میتوان مثال هایی از قبیل حمایت حضرت آسیه(س) از مکتب حضرت موسی(ع) تا مرز شهادت، حمایت سمیّه(س) از آرمانهای پیامبر(ص) تا مرز شهادت، حمایتهای زنان عاشورایی از نهضت امام حسین(ع) یا نقش مثبت زنان در حمایت و پشتیبانی از نهضت امام خمینی(ره) را برای این نقش نام برد.
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. سورة قصص، آیة 7.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. همان، آیة 10.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. طوسی، «الغیبة»، ص 286.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. «کشف الغمة»، ج 2، ص 481.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵