شیرینعلی گلمرادی
در ۲۷ فروردین سال ۱۳۱۷ه .ش. در شهر «هروآباد خلخال» به دنیا آمدم. در دوران کودکی بنا به دلایل خاص و شرایط خانوادگی، نتوانستم با ورود به دبستان، ثبت نام و آغاز تحصیل کنم و همین موجب شد که ضمن اشتغال به کار در روز، کلاس‌های شبانه را با موفّقیت به پایان برسانم. احساس کردم که با همین اندوخته، وضعیت مناسبی دارم. بنابراین با مراجعه به «دبستان ناصری» خلخال در امتحان کلاس چهارم ابتدایی قبول شدم و تا کلاس هشتم نظام قدیم، به تحصیلات خود ادامه دادم و شرایط موجود، اجازه نداد که بیشتر از این در فکر ادامه تحصیل باشم.
به درستی نمی‌دانم که رویکردم به شعر به چه بهانه و از کجا آغاز شد؛ ولی خیالتان راحت باشد که عشق خیابانی و بیابانی و از این قبیل چیزها نبوده و نیست که اگر چنین بود، مجنون، بزرگترین شاعر جهان می‌شد. همین‌قدر بگویم که از میان قالب‌های شعر، به غزل و از میان موضوعات، به حوزة انقلاب و دفاع مقدّس تعلّق خاطر بیشتری دارم.
در رهگذر این سال‌ها با مطبوعات همکاری داشتم و اوّلین شعرهایم حدود سال ۱۳۳۷ه .ش. در مجلّة «امید ایران» و بعدها در سایر نشریات منتشر شد که بعضاً با نام «گمنام» بود. حدود سال‌های ۱۳۴۱ یا ۱۳۴۲ه .ش. زمانی که زنده‌یاد استاد مهرداد اوستا در «بیمارستان سرخه‌حصار» بستری بود، از طریق مکاتبه با ایشان آشنا شدم و از بزرگواری و محبّت ایشان بهره‌ها بردم. در یکی از نامه‌ها با نواختن نگارنده، نوشته بودند:
به طبع تو خواندم بسی آفرین
اگرچه ز اندوهم آرام نیست
تو خواهی شدن شاعری نامدار
برازنده‌ات نام گمنام نیست
و در حدود همان سال‌ها با عزیزانی همچون محمّدعلی بهمنی و محمّدعلی مجاهدی از راه دور مکاتبه و دوستی داشته‌ام.
آثار
کتاب‌های «دهستانی»، «رقص شمشیر»، «پرواز و شهادت»، «آوازهای گل محمّدی»، «پرواز از شلمچه»، «سردار سپیداران»، «خورشید معاصر جهان»، «غزل باغ‌های ارغوان»، «صداهای شهیدستان»، «اهتزاز پیشانی»، «آینه در کربلاست»، «ادبیّات معاصر شمارة ۳۶»، «خاک، خون، حماسه»، «همصدا با سنگ‌های بی‌سکوت» و «هفتاد و دو خورشید» از جمله آثار مکتوب نگارنده هستند.
چند شعر مهدوی
1.
خبر دارم که روزی از دل آئینه می‌آیی
نماز سبز تا برپا شود، آدینه می‌آیی
خبر دارم که دادِ ذوالفقارت با تو خواهد بود
طلوع صادق خورشیدوارت با تو خواهد بود
خبر دارم که بانگ کربلا تکرار می‌گردد
و ظهر تشنگان، از چشمه‌ات سرشار می‌گردد
خبر دارم که معبدها، همه گلپوش خواهد شد
حضورت را، درختان جهان آغوش خواهد شد
خبر دارم که بُت‌های مُجسّم، خوار می‌گردند
ستون کاخ‌ها، در ناگهان آوار می‌گردند
خبر دارم، زبانت، داد را تفسیر خواهد کرد
عدالت را چو نور روز، عالمگیر خواهد کرد
خبر دارم که من هم می‌توانم با تو صحبت کرد
و از چشم تو بی‌منّت، تمنّای محبّت کرد
خبر دارم که با دست عدالت، دست خواهی داد
«عدالت‌نامه» را با مُهر خود پیوست خواهی داد
جهان را صبر در دل، یک زمان لبریز خواهد شد
در آن روزی که می‌آیی تو، رستاخیز خواهد شد
2.
قامت افراخته از پشت اُفق بالایت
صبح، سر می‌زند از بارقة سیمایت
چه صبورانه، گذر می‌کند از کوه و کُتل
از پس گردنه‌ها، گام زمان پیمانت
شب، به هم بافته، بر شانة فردای سپید
بافة نور، از آن سایة گیسوهایت
در فراسوی اُفق، شورش توفان پیداست
شده آغاز مگر همهمه، از دریایت!
گرچه دنیا همه تاریک و غبارآلود است
روز، پیداست از آن مشرق ناپیدایت
بی‌گمان، هیبت و تشویش، فرو خواهد ریخت
از فرود آمدن ضربت برق‌آسایت
راز سربسته تویی، ای به حقیقت پیوند
می‌کند جمعة موعود، خدا، افشایت
ما دویدیم، دویدیم، پی درک حضور
نرسیدیم از این مرحله، بر معنایت
3.
میان باغ‌های سبز رؤیا چشم در راهم
نمی‌خوابم، تو را امروز و فردا، چشم در راهم
جواب پرسشم را، دیدگانم باز می‌گویند
همانا چشم در راهم، همانا چشم در راهم
سبک تر می‌وزی تو، مثل عطر مریمستان‌ها
ولی من در حصار سنگ شب‌ها، در راهم
نخواهد جادّه گر پایان بگیرد در مسیر خود
نهایت را در این سرگشتگی‌ها، چشم در راهم
سکوت است و سکوت است و سکوت است و سکوتستان
تو را در هیبت امواج دریا، چشم در راهم
تو نزدیکی، تو دوری، فهم کوتاهم نمی‌بیند
تو را در بیشه‌های دور افرا، چشم در راهم
رگ اردیبهشت سبز، می‌رقصد به رگ‌هایم
سراسر اضطرابم، باز امّا چشم در راهم
شبیه تک درختم، در کویری دور از باران
به امید بهاران شکوفا، چشم در راهم
طراوت می‌دمد، از ناکجاهایی که پنهان است
به جان حسرت، در این سیر و تماشا، چشم در راهم
به دیدار کسی دل بسته‌ام، باید که برگردد
به سوی شش جهت از سمت صحرا، چشم در راهم
تلاوت می‌شود، آواز پیدایی که در راه است
به هر آواز پنهان یا که پیدا، چشم در راهم
نگاهم می‌کشد سر، تا فراز قلّه‌های دور
تو را در انتهای هر چه بالا، چشم در راهم
گذشت لحظه‌ها قرنی‌ست در من، در من ساکن
برای ساعت دیدار، مولا! چشم در راهم
***
پانویس‌های این مقاله
- •
منبع: به نقل از شاعر
بازگشت به ابتدای مقاله ↑