چال کردن مشکلات

نقش پدرخانواده فقط پول دادن و تأمین معاش نیست. خانه پادگان نیست؛ بلکه مسکن و محلّ سکونت و آرامش است. خدا رحمت کند مرحوم شهید بهشتی را! اوّل انقلاب به ایشان می‏گفتند:

ما صبح زود از منزل می‏آییم و شب هم دیروقت به خانه برمی‏گردیم و خانم و بچّه‏ها خوابند و ما بچّه‏ها را اصلاً نمی‏بینیم. ایشان فرمود: مثل اینکه مطلب برایتان جالب است که بچّه‏ها را نمی‏بینید! فکر می‏کنیدکه خیلی انقلابی هستید؟مگر انقلابی‏تر از پیامبر(ص) هم کسی پیدا می‏شود؟ او مرتّب با بچّه‏ها ارتباط داشت، به خانة فاطمه زهرا؟عها؟ سر می‏زد. امام حسن و امام حسین؟عهما؟ را بغل می‏گرفت و می‏بوسید.

خود شهید بهشتی هم در همان شلوغی‏ها و مشکلات انقلاب سعی داشت ارتباطش را با خانواده‏اش حفظ کند. فرزندش می‏گفت: وقتی پدرم وارد منزل می‏شد، اوّل می‏گفت: سلام علیکم خانم. و اسم می‏برد و تک تک بچّه‏ها را سلام می‏داد و معمولاً چیزی می‏گرفت و به بچّه‏ها می‏داد.

به جرئت می‏توانم بگویم در آسمان «ایران» کسی را نمی‏شناسم که مثل آقای بهشتی این‏قدر فحش و ناسزا شنیده باشد. اگر یکی از آنها را به ما می‏گفتند، با همه دعوا می‏کردیم. خود ایشان می‏فرمود:

من از جوانی به این امر توجّه داشتم که همة مشکلاتم را که از بیرون منزل دارم، همان‏جا، پشت در منزل چال کنم. بعد وارد خانه می‏شدم و چیزی از آنها را با خود نمی‏بردم.