گلستانه

پیمان غدیر

مرتضی امیری اسفندقه

اگر نوبهارم، اگر زمهریرم

اگر آبشارم، اگر آبگیرم

اگر تیره مانند شب‏های ابری

اگر مثل خورشید، روشن‏ضمیرم

تپش‏جوش اگر مثل امواج دریا

عطش‏نوش اگر مثل خاک کویرم

اگر هرچه هستم، سحر، شب، طرب، غم

فقیرم، فقیرم، فقیرم، فقیرم

همینم که هستم، همین روح خاکی

اگر بر گلیمم، اگر بر حریرم

رها از حصار نفس‏گیر حرصم

مگیرید خرده اگر بر حصیرم

لبالب ز شعرم، لبالب ز آتش

اگر لب گشایم، اگر گُر بگیرم

گزیر و گریزی مرا نیست از عشق

«که بر عهد و پیمان روز غدیرم»

علی بوده تا بوده ورد زبانم

«شناسند مردان، صغیر و کبیرم»

اگر خفته‏ام، با علی هم‏خیالم

اگر می‏روم، با علی هم‏مسیرم

مرام علی را فقط دوست دارم

کلام علی را فقط می‏پذیرم

اگر بی‏علی شاد باشم، بگریم

اگر بی‏علی زنده هستم، بمیرم

علی بوده در بی‏قراری، قرارم

علی بوده در گمشدن، دستگیرم

اگر از کلامم نظر برندارد

به شش‏گوش گیتی نیابی نظیرم

علی عزّتم داده گر عزّتی هست

اگر نه حقیرم، حقیرم، حقیرم

به ساحت ملکوتی امام رضا(ع)

مریم سقلاطونی

چنان گنجشک می‏سایم سرم را روی ایوانت

که تا یک ‏لحظه بالم حس کند گرمای دستانت

تو خورشیدی و این گنجشک کوچک از تو می‏خواهد

تمام عمر خود را سر کند در کنج ایوانت

چنان گنجشک‏های ریزه‏خوارت معتقد هستم

به سقّاخانه‏ات، بامت، به صحنت، برکت نانت

دلم می‏خواست خشتی باشم از طاق بر و بامت

دلم می‏خواست بگذارم سرم را روی دامانت

هوا بارانی و سرد است، امشب را پناهی ده

مرا در کنجی از آئینه‏بندان شبستانت

شب است و عطر یادت می‏وزد پشت مشبّک‏ها

چه عطری! مثل عطر زعفران‏های خراسانت

نقاب از چهرة زیبای خود بگشا، نگاهی کن!

به این کوچک‏ترین گنجشکِ در مُلک سلیمانت

هوا گرم است، نور مستقیمت می‏وزد هر سو

و گرداگرد تو پروانه‏های سبز حیرانت

سلام مهدی؟عج؟

عباس براتی‏پور

سوگند به زمزم نمازت

بر زمزمه‏های سوز و سازت

بر ذکر رکوع و بر سجودت

بر حال قیام، بر قعودت

بر ذکر تشهّد و قنوتت

بر بُهت خدایی سکوتت

خِشت از خُم انتظار بردار

ما را ز خُمار غم برون آر

ای روح دعا، سلام مهدی!

محبوب خدا، سلام مهدی!

تقدیم به خرّمشهر

رضا اسماعیلی

مانده ز فهم تو دلم بی‏نصیب

معجزة عشق، غرور غریب

نام تو را بُردم و قلبم شکست

مثل شهیدان تو غریبی، غریب

بیرق افراشتة زخم تو

حادثه‏ای پُر ز فراز و نشیب

می‏وزد از خاک تو بوی بهشت

بوی خدا، بوی ظفر، بوی سیب

خاک تو سر منزل مقصود عشق

ای وطن عشق! نداری رقیب

قلب زمین، قبلة خون، قاف زخم

معجزة سرخ! عجیبی، عجیب

مژدة آزادی تو، دلنواز

خندة پیروزی تو، دل‏فریب

باز بخوان سورة «وَالنّازعات»

باز بخوان آیة «امّن یُجیب»

خُرّم و سرسبز بمان تا ابد

ای وطن چلچله‏های نجیب

فتح تو یک معجزة روشن ست

«نصر من الله و فتح قریب»

به حضرت امام؟ره؟

زکریّا اخلاقی

مثل شیرینی روحانی یک رؤیا بود

سال‏هایی که در آن روح خدا با ما بود

یاد باد آن شکرین فرصت ایّام وصال

که به کوتاهی یک خاطرة زیبا بود

وقت آئینه به تسبیح جمالش خوش بود

حال پروانه ز کار نگهش شیدا بود

کس ندانست که با او ز نهان‏خانة اُنس

چه حکایات لطیف و چه هدایت‏ها بود

عارفی بود که در فصل بلند نگهش

باب نورانی برهان تماشا وا بود

همة آینه‏ها را به تشهّد واداشت

نور اسماء و صفاتی که در او پیدا بود

هر چه از دامن خوش‏بوی کرامات افشاند

همه انفاس مسیحایی روح‏افزا بود

شرح اسرار سبک‏روحی او داشت نسیم

کاین‏چنین در چمن لاله و گل غوغا بود

پرده از راز شهیدان سحر بر گیرید

تا ببینند که با او چه کرامت‏ها بود