در جمع شیعیان جنوب

خاطرات یک سفیر - قسمت دهم

محسن پاک آئین

یکی از برنامه‏های جذّاب و پرطرفدار شبکة یازده «تایلند» برنامة «سیام و دیپلمات‏ها» نام داشت. در این برنامه یکی از سفرای خارجی به دعوت تلویزیون به یکی از استان‏ها می‏رفت و پس از بازدید از مناطق دیدنی آن استان در مورد آداب، رسوم و خلاصه آنچه که دیده بود، صحبت می‏کرد.

سفیر همچنین در مورد سنّت‏های کشور خود هم حرف می‏زد و با طرح چند سؤال در مورد کشورش، از بینندگان به کسانی که پاسخ مثبت داده بودند، جایزه می‏داد. مجری و کارگردان این برنامه یک خانم مسلمان به نام کوسوما بود.

وی یک روز به سفارت آمد و از من و خانواده دعوت کرد که با انتخاب خود به یکی از استان‏ها بروم. من که مدّت‏ها بود قصد داشتم از استان مسلمان‏نشین «ساتون» دیدن کنم، این استان را انتخاب کرده و پیشنهاد کردم که دیدار با استاندار و مسلمانان به خصوص شیعیان را هم در برنامه بگنجاند. خانم کوسوما قبول کرد و گفت: بهتر است همسر شما هم پخت یک نوع غذای ایرانی را به بینندگان آموزش دهد.

روز 27 اردیبهشت به اتّفاق خانم کوسوما و گروه فیلمبرداری به سوی ساتون پرواز کردیم. ساتون حدود ۷۰۰ کیلومتر با «بانکوک» فاصله دارد و با استان‏های «ناراتیوات»، «پاتانی» و «یالا» هم‏جوار است. این شهر با «مالزی» هم هم‏مرز است و 70% جمعیت آن مسلمان هستند. حدود سی هزار شیعه نیز در ساتون زندگی می‏کنند.

پس از ورود به ساتون در همان فرودگاه مورد استقبال معاون استاندار و تعداد زیادی از شیعیان که از ورود ما با خبر شده بودند، قرار گرفتیم. حضور شیعیان برای مقامات شهر و خانم کوسوما هم غیرمنتظره بود. معاون استاندار به من گفت: شما اینجا غریب نیستید.

همان‏جا به من اطّلاع دادند که شب را مهمان شیعیان در «مسجد امام محمّدباقر(ع)» ساتون هستیم و قرار است برای ایشان سخنرانی کنم. خانم کوسوما گفت: برنامة آشپزی ایرانی را هم در منزل یکی از مسلمانان فیلمبرداری می‏کنیم.

از همان فرودگاه به دیدن آقای واتانا سن استاندار ساتون رفتیم. وی به اتّفاق همسر خود در منزل منتظر ما بود. در دیدار دوستانه با استاندار این استان، بر همکاری‏های بین استانی دو کشور تأکید کرده و پیشنهاد خواهرخواندگی بین این شهر با یکی از شهرهای «ایران» را مطرح کردم.

بعد از این دیدار از غار معروف ساتون که در بالای کوه قرار داشت و بی‏شباهت به غار «کتله خور» خودمان در استان «زنجان» نبود، دیدن کردیم.برای رسیدن به این غار می‏بایست حدود صد پلّه را در عمق جنگل بپیماییم. غار بسیار دیدنی و زیبایی بود؛ امّا در مسیر برگشت باران شدیدی بارید و نه تنها حسابی خیس شدیم، بلکه با تأخیر به مسجد ساتون رسیدیم.

در آستانة مسجد آقای شیخ ابراهیم، امام مسجد امام محّمدباقر(ع) که در «قم» درس خوانده بود، به استقبال ما آمد و گفت: جمع زیادی از شیعیان از ساتون و شهرهای اطراف به اتّفاق معاون استاندار و مقامات محلّی منتظر شما هستند. به محض ورود به محوّطة مسجد، خود را در آغوش شیعیان دیدم و تلاش مأموران حفاظتی که می‏خواستند مانعی بین ما ایجاد کنند، مثمر ثمر واقع نشد. خانم‏ها نیز اطراف همسرم را احاطه کرده و با وی صحبت می‏کردند. مقامات استان و خانم کوسوما از این همه علاقة مردم به ایران و ابراز احساسات آنان کاملاً متعجّب بودند و بارها این نکته را به زبان آوردند.

به دلیل ازدحام مردم قرار شد سخنرانی در حیاط و در فضای آزاد انجام شود. قبل از صحبت، معاون استاندار و امام مسجد خیر مقدم گفتند و سپس من در مورد مسائل جهان اسلام و موضوعات مرتبط با ایران از جمله برنامة صلح‏آمیز هسته‏ای صحبت کردم. بارها و بارها حضّار با فریاد تکبیر، سیاست‏های ایران را تأیید کردند و در پایان هم خواستند به سؤالات جواب دهم.

خیلی از آنها خواستار آمدن به ایران و مشارکت در دفاع در مقابل تعرّضات احتمالی «آمریکا» بودند که به آنها گفتم احتمال حمله منتفی است و در صورت وقوع نیز مردم ایران، به خصوص بسیجیان سلحشور، به خوبی از کشورشان دفاع خواهند کرد.

بعد از سخنرانی به منزل یکی از مسلمانان برای آموزش غذای ایرانی رفتیم. در اینجا هم با صحنه‏های جالب مواجه شدیم. تمام خیابان‏های منتهی به منزل مورد

نظر، اطراف منزل و داخل آن مملو از مردان و زنان مسلمان بود که از ساعت‏ها قبل منتظر ما بودند.

حدود ساعت ده شب موفّق شدیم خیل استقبال‏کنندگان را پشت سر گذارده و وارد منزل شویم. خانم کوسوما می‏گفت: امشب سوژه‏های جالبی برای فیلمبرداری داشتیم که در نوع خود بی‏سابقه بود.

برنامة بعدی، آموزش پخت میرزا قاسمی توسط همسرم بودو این غذا به دلیل سهولت در پخت و علاقة تایلندی‏ها به غذاهای مشابه، انتخاب شده بود. مراحل آموزش و پخت این غذا و فیلمبرداری آن حدود یک ساعت طول کشید و سپس در کنار علاقه‏مندان به ایران شام خوردیم. فردای آن روز هم چند منطقة دیدنی ساتون، از جمله مساجد و معابد و مناظر طبیعی را هم دیدیم و در بخشی از برنامه هم در مورد پسته و صنایع دستی ایران برای بینندگان صحبت شد.

این برنامه هفتة بعد پخش شد و پس از آن خانم کوسوما به من گفت: بسیاری از مردم سایر استان‏های مسلمان‏نشین با ارسال نامه خواسته‏اند سفیر ایران به آن مناطق هم سفر کند.