آيا امام زمان(ع)، پس از ظهور دين جديدى خواهند آورد؟
در برخى از روايات آمده است كه وقتى حضرت مهدى(ع)، ظهور كند مردم را «به امر جديد» و يا «كتاب جديد» دعوت خواهد كرد، از جمله آن روايت‌ها است روايتى از امام صادق(ع)، كه در آن آمده است:
وقتى قائم(ع)، ظهور كند به امر جديدى مردم را دعوت خواهند كرد، همانطور كه پيامبر اكرم(ص)، مردم را پس از بعثت به امر و آيين جديدى فرا مى‌خواندند.(1)
در مقابل براساس اعتقاد همه مسلمانان دين اسلام آخرين دين الهى و كتاب قرآن آخرين كتاب وحى است كه به بشر نازل شده است و گذشته از اين در تعداد زيادى از روايات تصريح شده است، امام زمان(ع)، مردم را به اطاعت كامل از دين اسلام و احكام حياتبخش آن دعوت خواهد كرد. در اين باره از رسول خدا(ص)، نقل شده است كه:
قائم از فرزندان من است. اسم او اسم من و كنيه او كنيه من و خوى و رفتار او همانند سيره و رفتار من است، مردم را بر اطاعت از احكام دين من فرا مى خواند و آنها را به رعايت دستورات قرآن دعوت مى كند. (2)
از دقت در مجموعه اين روايات بوضوح روشن مى شود كه هدف امام زمان(ع)، ترويج و حاكميت بخشيدن به احكام اسلام و تجديد عظمت آن است، وگرنه موضوع آوردن يا مطرح كردن آيين جديد به غير از اسلام به دلالت آيات صريح قرآن و روايات متواتر اهل بيت، (ع)، منتفى است.
امّا اينكه چرا از عملكرد آن حضرت به عنوان امر جديد ياد مى شود؟ علت آن است كه در طول تاريخ به ويژه در دوران غيبت مردم دراثر كوتاهى و غفلت يا جهل و نادانى بدعت هاى زيادى را در دين ايجاد مى كنند و به جهت منافع زودگذر دنيوى خود به خيال اينكه عدول از احكام الهى آنها را زودتر و يا راحت تر به آن اهداف مى رساند بسيارى از احكام قرآن و اسلام را ناديده مى گيرند يا آنها را به ميل خود تفسير و تأويل مى نمايند و درنتيجه اين كار اسلام واقعى به فراموشى سپرده مى شود، لذا وقتى امام زمان(ع)، ظهور مى كنند بدون توجه به ميل و خواست مردم احكام خداوند را به همان صورت كه صادر شده است به اجرا درمى آورند و بديهى است كه اين كار در نظر مردمى كه خيلى از اين احكام را به كنار نهاده بودند يا آنها را به گونه اى ديگر معنى مى كردند تازگى خواهد داشت و با اسلام مصطلح و رايج در بين آنها فرق خواهد كرد، درنتيجه با خود خواهند گفت آن حضرت به اسلامى غير از آن اسلامى كه ما مى شناسيم دعوت مى كند.
بنابراين بايد گفت چون مردم در آن زمان خيلى از اركان مهم و اساسى اسلام را رها كرده و به ظواهر آن اكتفاء نموده اند و به اصطلاح اسلام را در نماز و
روزه و... خلاصه كرده اند با ديدن اينكه امام زمان(ع)، در تمام زمينه ها به لزوم رعايت احكام خاصى كه ريشه هاى وابستگى به ديگران و تأثيرپذيرى از فرهنگ بيگانگان را قطع مى كند و هرگونه ظلم و ستم و امتياز طلبى هاى نادرست اجتماعى را از متوليان دروغين امور سلب مى كند و... پافشارى مى نمايند، درحاليكه اين امور را آنها تاكنون به اسم قوانين اسلامى ايجاد و رواج داده بودند، بديهى است كه با مشاهده چنين وضعى حتى برخى از متوليان مراكز مذهبى و فرهنگى نيز به مقابله با آن حضرت برخواهند خاست؛ چرا كه اولاً مضمون دعوت آن حضرت را به ضرر موقعيت خويش مى بينند و ثانياً آنها را مخالف با آنچه كه تا آنروز به اسم اسلام مى شناختند ارزيابى مى كنند.
امام صادق(ع)، در روايتى به اين حقيقت اينگونه اشاره مى كنند: وقتى كه قائم(ع)، قيام كنند مردم را به اسلام جديد (واقعى) دعوت خواهند كرد و آنها را به سوى احكامى كه كهنه به نظر مى رسند و عموم مردم از آن دور افتاده اند هدايت خواهد نمود.(3)
نكته ديگر آنكه اصولاً يكى از حكمت هاى اصلى ناميده شدن امام زمان(ع)، به »مهدى« آن است كه آن حضرت مردم را به آنچه كه از دور شده اند يعنى احكام واقعى اسلام هدايت خواهد كرد.
پى نوشت ها:
1. اثباة الهداة، ج 7، ص 110.
2. همان، ج 7، ص 52.
3. ارشاد مفيد، ص 343.