زنان قهرمان در تاریخ اسلام (بخش سوم)
کارهایی را که زنان در خانه انجام می‌دهند، دست کم نگیرید
مرد مؤمن، همسر قهرمانش را از خود راضی می‌سازد
و نیز رسول الله(ص) می‌فرمایند:
«بهترینتان، بهترینتان (بر اهل فامیلتان هستید) و من بهترینتان هستم برای اهل (فامیل)ام.»6
رسول الله(ص) مثل برخی از ما نبودند که تمام فشار کارهای خانه را بالای زنان تحمیل کند. او رحمة للعالمین بود. در بیرون بهترین فرد و نیز در خانه بهترین فرد بودند، نمی‌گذاشتند که تمام فشار بالای همسرانشان قرار گیرد.
عایشه می‌گوید: از من دربارة اموری که رسول الله(ص) در خانه انجام می‌داد، سؤال نمودند. جواب دادم: رسول الله(ص) در کارهای خانه، همسران خود را کمک می‌کرد؛ امّا به محض اینکه وقت نماز فرا می‌رسید، برای نماز می‌رفت.7
در روایت دیگری آمده است که عایشه می‌گوید: پیامبر(ص) کفش‌هایش را شخصاً تعمیر می‌کرد و لباس‌هایش را می‌دوخت. در خانه مانند یک نفر عادّی کار می‌کرد. مانند همة انسان‌ها، لباس‌هایش را وصله می‌زد و گوسفندانش را می‌دوشید و خودش خادم خودش بود.8
آری عزیزان! پیامبر(ص) از همة مردم در عهد و پیمان با وفاتر و در رعایت صلة رحم حسّاس‌تر بودند. در مهربانی و شفقت و رأفت، نظیر نداشتند. در معاشرت و رعایت آداب از همه نیکوتر و بهتر بودند و نسبت به عموم مردم از همه خوش‌روتر و خوش‌اخلاق‌تر بودند.
اگر زنی بد بود، بزرگان را بد می‌کند
همیشه برای جوانان توصیه می‌کنم که با زنان قهرمان و مبارز ازدواج کنند و از ازدواج با زنانی گمراه و مبتدع و کسانی که دنبال هوای نفس خود هستند، دوری جویند. امام ذهبی9 می‌گوید:
با زنی که عقیدة فاسد دارد، ازدواج نکنید، به بهانة اینکه شما عقیدة آن را تصحیح نمی‌نمایید؛ زیرا او شما را فاسد می‌کند.
عمران بن حطان (از علمای اهل سنّت) با زن خوب‌صورتی از خوارج10 به این نیّت ازدواج کرد که او را به سوی اهل‌سنّت می‌گرداند. پس آن زن (عمران بن حطان) را به یکی از بزرگان خوارج تبدیل ساخت.11
پی‌نوشت‌ها:
حـتّـی در بهشــت هــم هوای دلم را داشت
پانویس‌های این مقاله
- •
علّامه صالح الفوزان می‌گوید:
کاری که زن در خانه‌اش انجام می‌دهد، به رغم تصوّر بعضی افراد که آن را کوچک می‌پندارند، کار بسیار بزرگی است. این کار به مهارت‌های زیادی احتیاج دارد؛ همان مهارت‌هایی که برای ادارة یک دولت نیاز است:
- نیاز به علم و تفکّر دارد؛
- نباز به دقّت دارد؛
- نیاز به مدیریت دارد؛
- نیاز به اقتصاد دارد؛
- نیاز به دلسوزی دارد؛
- نیاز به بلندنظری دارد.
زنی که کار منزل را کوچک و بی‌ارزش می‌شمرد، به این دلیل است که به درستی اهمّیت آن را درنیافته است و به همین دلیل زحمت چندانی هم برای این کار نمی‌کشد و از این‌رو، زن‌هایی را می‌بینیم که در خانه‌هایشان بیکار نشسته‌اند. اینها یا هنوز اهمّیت کار خود را درنیافته‌اند یا اینکه فهمیده‌اند، امّا بیماری قلب‌هایشان سبب سستی‌شان در کارهای خانه است.1
خانم و همسر نیک! تو خیلی عالی هستی با وجودی که خسته و درمانده می‌شوی و گاهی در درستی کارهایت شک می‌کنی، امّا راز عالی بودنت در توانایی خارق‌العادّه‌ات نهفته است. تو روزانه ده‌ها کار و وظیفه را به درستی و با مهر و محبّت انجام می‌دهی؛ کارهای خانه و توجّه به تعلیم و تربیت فرزندان و آماده کردن لباس و غذا برای اعضای خانواده و اهتمام به تربیت و صفای خانه و ده‌ها کار دیگر...
تو واقعاً عالی هستی...
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
یکی از داعیان دین می‌گوید: بدترین عکس‌العمل (قهر و غضب) رسول الله(ص) در مقابل همسرانشان، سکوت بود.
حجّاج بن یوسف2 به قتل و خونخواری شهرت دارد. به او گفتند: آیا حجّاج با همسرانش مزاح و شوخی می‌کند؟ حجّاج گفت: شما فکر می‌کنید من شیطان هستم؟ سوگند به الله! چه بسا بعضی مواقع، پای یکی از همسرانم را بوسیده‌ام.3
اگر مردی بر همسرش ظلم کرد، این اسلام نیست. اگر مردی همسرش را ملکه ساخت، پس این اسلام است.
همسر سلیم بن عتر پس از وفاتش می‌گفت: الله تو را رحمت کند که هم پروردگارت و هم زنت را خشنود می‌ساختی!4 پیامبر(ص) می‌فرمایند:
«کامل‌ترین مؤمنان از لحاظ ایمان، خوش‌اخلاق‌ترین آنان هستند و بهترین شما کسانی هستند که برای همسرانشان بهترند.»5
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱
1. «دور المرأة فی تربیة الاسرة».
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. او حجّاج بن یوسف ابن ابی عقیل ثقفی است. امیر مشهور و ظالم که ذکر او در «صحیح بخاری» و... آمده است و شایسته نیست که از او روایت شود و او بیست سال والی «عراق» بود و در سال 95ه . ق. مرد. حجّاج بن یوسف انسانی ظالم و مستبدی بوده که هزاران نفر را قتل عام کرد. او حتّی عبدالله به زبیر را به دار آویخت و همچنین عالم مشهور سعید بن جبیر را نیز به قتل رسانید. عدّه‌ای از علما مانند قاضی عیاض او را تکفیر نمودند و عدّه‌ای او را تکفیر ننمودند.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. بدیوی، یوسف، «السعادة الزوجیة و مقوماتها فی ظل الاسلام»، ص 24.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. «سیر اعلام النبلاء»، نشر الرسالة، ج 4، ص 132.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. «سنن الترمذی».
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. رواه الترمذی و مشکوة (3252).
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7. «صحیح بخاری»، ص 676.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8. «مشکاة المصابیح»، ج 2، ص 520.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9. ابن قاضی شهبه درباره‌اش چنین می‌گوید: او محمّد بن احمد بن عثمان بن قائماز، امام، علّامه، حافظ، قاری، مورّخ اسلام، ابوعبدالله، اهل ترکمن، فارقی، اهل دمشق است. در مناطق و سرزمین‌های مختلف از بیش از هزار و دویست نفر حدیث شنیده است. همة قرائت‌ها را به خوبی بلد بود و در بقیّة علوم هم دست داشت. به علم الحدیث روی آورد و در آن متبحّر و ماهر شد و حافظان آن زمان از مکتب وی فارغ‌التّحصیل شدند. تألیفات زیاد و مشهوری را از خود به جای گذاشت. او انسانی متدیّن و متعهّد، اهل ورع و زهد بود.
در سال 673ه .ق.متولّد شد. شبکی درباره‌اش می‌گوید: او محدّث زمان خود، خاتم حافظان، برپادارندة این علم، پرچمدار اهل سنّت و جماعت، امام مردم زمان خود از لحاظ حفظ و محکم‌کارتر و فرد زمانه‌ای که هم‌عصرانش بدان اذعان می‌کنند و به او می‌گویند: انکار نمی‌کنیم که تو از ما حافظ‌تر و محکم‌کارتر و بزرگ و استاد و معلّم ما هستی.
وی در سال 748ه .ق. وفات یافت.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. خوارج اوّلین کسانی بودند که از جماعت مسلمانان جدا شدند که اهل بدعت و مارق بودند، معتقد به تکفیر عثمان و علی بودند و آن را بر هر عبادتی مقدّم می‌شمردند و حکمین را نیز تکفیر می‌کردند و هر کسی به آن راضی بود نیز تکفیر می‌کردند و مرتکبان گناهان کبیره را کافر می‌دانستند و خارج شدن از فرمان امام را اگر مخالف سنّت عمل می‌کرد، واجب می‌شمردند. خوارج چند دسته بودند. (بغدادی، «الفرق بین الفرق»، ص 55؛ شهرستانی، «الملل و النّحل»، صص 114-137؛ ابن تمیمه، «مجموع الفتاوی»، ج 3، ص 349.)
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. «سیر الاعلام النبلاء».
منبع: مسلم، ابوشاکر، «زنان قهرمان در تاریخ اسلام؛ 100 زن ثبت شده در تاریخ اسلام»؛ صص 39-43.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - •
همسر شهید مرتضی رجب بلوکات، فرماندة تیپ ذوالفقار لشکر ۲۷ محمّد رسول الله(ص) می‌گوید:
وقتی محسن پسر بزرگم حدود چهار سال داشت، بسیاری از شب‌ها تب می‌کرد و مشکلات زندگی بسیار زیاد شده بود.
شبی در خواب دیدم که آمده‌اند دنبالم تا مرا برای دیدن شهید به بهشت ببرند.
وقتی به درب بهشت رسیدم، آنجا طاق نصرتی زیبا که از گل‌های رز قرمز پوشیده شده بود، جلوه‌گر شد.
همچنین رودخانه‌ای در آنجا بود؛ آن‌چنان زلال و چشم نواز که فقط از آن یک خط دیده می‌شد و همه از روی آن به آسانی می‌گذشتند و کوهی برافراشته، مثل آینه در برابرم دیدم... . در حالی که انتظار آمدن شهید را می‌کشیدم، ناگهان او را در حالی که دو خانم زیبا کنارش بودند، دیدم. آنها آن‌قدر زیبا و ناز بودندکه موهایشان تا کف پایشان کشیده می‌شد و از دو طرف محکم شهید را گرفته بودند و به طرف من می‌آمدند.
حسادت زنانه‌ام گل کرد و قهر کردم و روی برگرداندم و رفتم. مرتضی دنبالم دوید و گفت: صبر کن نرو! من گفتم: بایدم بهت خوش بگذره. من با این‌همه مشکلات زندگی می‌کنم و بچّه‌ها را نگه می‌دارم، آن وقت تو اینجا خوش می‌گذرانی و ما از یادت رفته‌ایم و...
گفت: به خدا! باور کن اینها زن من نیستند.اعمال من هستند و به من چسبیده‌اند. چه کارشان کنم؟ می‌خواهی بگویم بروند؟
دستی زد و آنها غیب شدند و شروع کرد به دلجویی و گفت: ما در دنیا خیلی کار کردیم. اصلاً زیادی هم آوردیم. حاضرم آنها را با تو تقسیم کنم؛ ولی تو با من قهر نکن.
منبع: خاطره از فاطمه ایّوب میگونی، همسر شهید مرتضی بلوکات، گروه پایداری خبرگزاری ایمنا به آدرس www.imna.ir.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑