سلسله گفتوگوهایی در زمینة تشکیل خانوادة مهدوی
مصاحبه با آقای مهدی نیلیپور
زمانبندی امام باقر(ع) برای تربیت نسل منتظر
به گزارش خبرنگار مهدویّت «خبرگزاری شبستان»، در فرهنگ دینی، خانه و خانواده هستة مرکزی اجتماع و مهمترین پایگاه تربیت و از مهمترین نهادهای انسانسازی به شمار میرود. نقش خانه و خانواده در صالحسازی، سالمسازی، مصلحپروری و نشر فضیلتها، نقشی انحصاری و بیبدیل است و از جمله مهمترین رسالتهای دینی ما ضمن مراقبت از خود، خودسازی و اصلاح فردی، توجّه به کانون خانواده، استحکامبخشی و اصلاحگری نسبت به آن است تا از این طریق، خود و خانوادة خویش را برای درک حرکت جهانی مهدوی آماده سازیم. حرکت در جهت تشکیل خانوادههای مهدوی و تبدیل خانهها به کانون تربیت محبّان اهل بیت(ع) در برابر هجوم همهجانبة فرهنگی دشمن، امری لازم و بسیار مهم است. بدین منظور، سلسله گفت وگوهایی را با حجّت الاسلام والمسلمین مهدی نیلیپور، مدیر «بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان» و مؤلّف کتاب «خانوادة مهدوی» داشتهایم که در ادامه آن را میخوانید:
حجّتالاسلام و المسلمین مهدی نیلیپور، مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) استان اصفهان گفت: ایجاد زمینه برای پذیرش توحید و خدامحوری در اندیشه و رفتار، از مهمترین رسالتهای انبیای الهی و از بنیادیترین اصول اعتقادی در همة مکاتب آسمانی است. این رسالت مهم در درجة نازلتر بر عهدة تمام انسانهای دلسوز و طرفدار دیانت است تا با تلاش در مقولة تربیت دینی، نسبت به خود، خانوادة خود و حتّی نسبت به همة افراد جامعه بکوشند و اندیشههای توحیدی را توسعه بخشند و با مظاهر شرک و ضدّ دینی مبارزه و با جهاد تربیتی، انسانهای موحّد و الهی به جامعة انسانیت تقدیم کنند.
وی با ارائة راهکاری، حاکم کردن فضای توحید بر خانه و خانواده، تصریح کرد: یکی از مهمترین عناصر معنوی در ساختن خانوادة موفّق دینی و ولایی و مهدوی، حاکمیت روح توحید و عبادت و بندگی بر فضای فکری، اخلاقی و رفتاری اعضای خانواده است که برای تحقّق آن باید در سه عرصة مبارزه با مظاهر شرک، اندیشهسازی توحید و اطاعتپذیری توحیدی تلاش شود.
نیلیپور با اشاره به راهکارهای مبارزه با مظاهر شرک، تصریح کرد:
«قرآن کریم» مهمترین رسالت انبیای الهی را در مرحلة اوّل مبارزه با شرک و پاکسازی اذهان، قلوب و جوامع انسانی از مظاهر بتپرستی و شرک و در مرحلة دوم آشناسازی بندگان با خداوند و صفات او و حرکت حول کلمة توحید معرّفی میکند.
تخریب بناهای شرک و نفاق توسط امام زمان(عج)
مؤلّف کتاب «خانوادة مهدوی» اضافه کرد:
قرآن میفرماید: «ما در هر امّتی رسولی برانگیختیم که خدای یکتا را بپرستید و از طاغوت اجتناب کنید. خداوند گروهی را هدایت کرد و گروهی ضلالت و گمراهی دامانشان را گرفت. پس در روی زمین بگردید و ببینید عاقبت تکذیبکنندگان چگونه بود.»1
همانگونه که حضرت ابراهیم(ع) به عنوان پدر امّت، بتشکنی میکرد و با استدلال و مناظرات علمی، مردم را به سوی توحید فرا میخواند و همانگونه که پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) به عنوان پدران امّت اسلامی، «کعبه» را از لوث وجود بتها و بتپرستان پاک نمودند، حضرت اباصالح المهدی(عج) نیز که پیرو رسالت جمعی انبیاء و عصارة آنهاست، به تخریب بناهای شرک و نفاق میپردازند.
وی با اشاره به اینکه در دعای «ندبه» میخوانیم: «أَیْنَ هادِمُ أَبْنِیَةِ الشِّرْكِ وَ النِّفاقِ؛ کجاست آن نابودکنندة بناهای شرک و نفاق؟» بیان کرد:
امام مهدی(عج) و یاران ایشان از عالیترین مقامات توحیدی برخوردارند و لحظهای شرک و شک در ذات الهی، به وجود آنان راه نمییابد.
نیلیپور ادامه داد:
در همین راستا خانوادههای مهدوی و منتظر امام زمان(عج) نیز باید تلاش کنند تا هیچگونه نماد و نشانی از شرک و مظاهر آن و حتّی شرک خفی، مانند ریا در اندیشه و رفتار آنها به چشم نخورد و با شرک در سطح جامعه و حتّی جهان همواره مبارزه کنند.
مدیر بنیاد فرهنگی مهدی موعود(عج) اصفهان با اشاره به راهبرد اندیشهسازی توحید، تصریح کرد:
یکی از رسالتهای مهمّ خانوادگی، تشکیل خانه و خانوادهای توحیدمحور و تربیت نسلی موحّد و ذاکر خداست؛ چنانچه خداوند محلّ پرورش بهترین بندگان و مصادیق نور الهی را بیوت شمرده و میفرماید: «(این مردان الهی) در خانههایی قرار دارند که خداوند اذن فرموده [دیوارههای] آن را بالا برند [تا از دستبرد شیاطین در امان باشد] و در آنها نام خدا برده شود و صبح و شام در آنها تسبیح او گویند.»2
وی با اشاره به روایاتی از ائمّة اطهار(ع) دربارة رسالت آموزش توحید به فرزندان به عنوان اوّلین درس زندگی، گفت:
امام سجّاد(ع) میفرمایند: «و تو در تربیت او از حسن ادب و توجّه به خدا مسئولی.»3 و ابن عبّاس از پیامبر(ص) نقل میکند:
«اوّلین کلمهای که به فرزندانتان میآموزید، کلمة «لااله لا الله» باشد.»4
برنامة زمانبندی شدة امام باقر(ع) برای تربیت اسلامی فرزندان
نیلیپور در ادامه ابراز کرد: امام باقر(ع) در روایتی جدول زمانبندی آموزشی برای فرزندان ارائه کردند و فرمودند:
«وقتی فرزند (پسر) به سنّ سه سالگی رسید به او بیاموزند که هفت مرتبه «لا اله الا الله» بگوید. پس او را آزاد گذارند تا سنّش به سه سال و هفت ماه و بیست روز برسد. آنگاه به او آموزش دهند که «محمّد رسول الله(ص)» گوید. سپس آزادش بگذارند و چون به سنّ چهار سالگی رسید، هفت بار بگوید: «صلی الله علی محمّد و آله». باز رها شود تا به سنّ پنج سالگی برسد. در این هنگام به بگویند دست راست و چپ تو کدام است؟ اگر دست چپ و راستش را از هم تشخیص داد، صورتش را به سوی قبله برگردانده و به او گفته شود: سجده کن و همچنین آزاد گذاشته شود تا اینکه به سنّ شش سالگی برسد. پس اگر شش سال بر او گذشت، نماز بخواند و رکوع و سجود به او تعلیم گردد تا اینکه هفت سال او تمام گردد. در این زمان به او گفته شود: صورت و دو دستش را (به عنوان وضو) بشوید و نماز بخواند. سپس (بدون آموزش مطالب بعدی) رها شود تا اینکه نه سال او تمام شود. در این سن وضو را به او یاد دهند و در صورت سهلانگاری (و عدم تأثیر تذکّر) او را تنبیه کنند و به نماز دستورش دهند و بر سستی کردن به خواندن نماز تنبیه شود. پس اگر وضو و نماز را یاد گرفت، خداوند پدر و مادر آن طفل را مورد رحمت و غفران خویش قرار خواهد داد.»5
مؤلّف کتاب خانوادة مهدوی با اشاره به اطاعتپذیری توحیدی به عنوان سومین راهبرد در تربیت نسل مهدوی، گفت:
پس از شکلگیری اعتقادات توحیدی، نوبّت به اجرای توحید در مرحلة عمل (عبادت و اطاعت خدا) میرسد. پیروی از اوامر و نواهی الهی و تنظیم زندگی بر اساس مدل دینی و قوانین الهی در حیطة فردی، روابط خانوادگی، معاملات اقتصادی، مناسبات سیاسی و به صورت کلّی، در هر کُنش و واکنشی و هر فعل و ترک فعلی، موجبات تکمیل عقاید و به بار نشستن اندیشههای الهی و عینیتیافتن افکار و فرهنگ توحیدی را فراهم میآورد.
وی با اشاره به راهکارهای توحیدپذیری عملی خاطرنشان کرد:
برای سهولت در پذیرش اطاعت توحیدی و در مرحلة عمل، توصیههای متعدّدی از سوی بزرگان از قبیل: آغاز نمودن همة کارها با نام و یاد خداوند، دعا و نیایش با خدا، آراستن خانه با نامهای الهی و آیهآرایی منازل، انجام عارفانة تمام اقسام عبادت از قبیل نماز و...، تمرین اخلاص در عبادت و خدمت به خلق، رعایت شعار «فقط خدا» در زندگی، صدقه دادن، خدمت نمودن و عفو بخشش دیگران برای خدا وارد شده است.
پینوشتها
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. سورة نحل، آیة 36.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. سورة نور، آیة 36.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، «تحف العقول»، قم، جامعة مدرّسین، چاپ دوم، 1363، ص 263.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. متّقی هندی، علی بن حسام، «کنز العمّال»، ج ۱۶، ص ۴۴۱، ح ۴۵۳۳۲.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. طبرسی، حسن بن فضل، «مکارم الأخلاق»، قم، چاپ چهارم، 1412ه .ق.، ص 222.
منبع: خبرگزاری شبستان
بازگشت به ابتدای مقاله ↑