خان گرسنه است

در منزل شیخ هادی نجم‌آبادی به فقرا سور می‌دادند و برای هر سه نفر، یک سینی غذا داده بودند و سینی جداگانه‌ای در مقابل شیخ گذاشته بودند.

از قضا یکی ازثروتمندان شهر که میهمان ناخوانده بود، به دیدن شیخ آمد و در کنار سینی وی نشست. در همان لحظه، مرد فقیری هم از در وارد شد و منظرة سینی غذاها را دیده و از آنجایی که سینی‌ها سه نفره بود و سینی شیخ، دو نفره، رفت و در کنار مرد ثروتمند نشست.

خان که برای خودش کسر شأن می‌دانست با مرد فقیری هم‌غذا شود، به مرد بیچاره گفت: آیا تو تنها زندگی می‌کنی؟ مرد گفت: خیر؛ با مادر پیرم زندگی می‌کنم.خان مقداری از غذا را در ظرف جداگانه‌ای ریخت و یک تومان هم از کیسة لئامتش بیرون آورد و به مرد فقیر داد و گفت: برخیز و اینها را پیش مادرت ببر تا با هم غذا بخورید که ثواب بیشتری دارد.

و با این حیله او را از کنار سفره بلندکرد. شیخ که به منظور خان پی برده بود، گفت: آه ای عمو! غذا و پول را به مادرت برسان و خودت هرچه زودتر برگرد! ما غذا نمی‌خوریم تا تو برگردی و با ما غذا بخوری. زود بیا که خان گرسنه است.

مرد خندان و شتابان به نزد مادر رفت و فوراً برگشت و به اتّفاق شیخ و خان، غذا خورد و به ریش تمام متکبّران عالم خندید.1

نظر کردن به درویشان، بزرگی کم نگرداند

سلیمان با همه حشمت نظرها داشت با موران

پی‌نوشت: